خاطره آن جلوه جلال و جاودانگي آن عشق؛

يادكردي از زنده ياد علي حاتمي،كارگردان نامي ايران

آثار علي حاتمي، شور و شيدايي منحصر به فرد و استثنايي كسي را نماياننده و برتابنده است كه جز عشق و شهامت چيزي در آن نيست و اگر نگره اي به تاريخ هم هست، در خدمت آن هسته مركزي عشق است و بهانه اي براي بهتر تاباندن آن، والا تاريخ كجا بود و دلبستگي بدان كجا؟

کد خبر: ۵۱۷۳۰

شنبه - ۲۱ آذر ۱۳۸۸ / December 12, 2009

محمدرضا محقق - گروه ادب و هنر؛  كارگردان صاحب مكتب و صاحب ذوق و شاعر مسلك و عارف وش و قلم به دست و مالوف و مانوس و متعهد و زنده ياد ما، حضرت استاد علي حاتمي، باز گوينده تداركي بود كه در تصويرگري شعر و شعور ايراني به منصه تصوير و ذوق آوري سينماي ايراني بركشيد و برآورد.

و اين تنها وجه و نحوه رفتار و كردار گفتار و سينماي ورزي او نبود، كه او باز آورنده گره زننده و باز تابنده دو حلقه مفقودي و ديگر هم بود يكي رويارويي سنت و مدرنيته و ديگري آسيب شناسي سنت و محتوم و مكتوم و ملكوك ايراني در دوران هايي كه او مي شناخت و به خوبي شناخت.

علي حاتمي، سراينده شعر و شعور ايراني، هم آنچنان كه خود بدان وابسته بود و پيوسته، بر تابنده روي و رياي قاجاري بوده و ديوان سالاي او در تنظيم اين شگرف و سترگ تصويري كه برايمان برساخت و رف هاي صيقلي و منبتي كه برشمرد، همگي در تلالو عشق بود كه به سنت داشت و به مام ميهن و سودايي كه در گرو آبا و اجدادش در دوران هاي پيشين و اضطراب و نگرش پسيني كه در پس پرده شهود و شعور را  متجلي بود.

نقاش زبردست ما، به آن تسلط حيرت آور و خيره كننده اي كه به موسيقي، شعر و ادب پارسي داشت و به راستي و درستي لايق روي آوري و‌ آينه صفتي روزنه اي از حضرت سعدي، خداوندگار حكمت و ادب گشت و براي او همين بس، كه نامش و يادش و اثرش، تداعي چنين معنا و لحاظ گر چنين خاطره اي شد و ماند و ... تا هميشه./انتهاي پيام/