هاشمی‌چگونه رقبایش را گزینش می‌کرد؟

در بخشی از خاطرات هاشمی آمده‌ است: برخلاف همه انتخابات‌های گذشته، این بار برای گرم‌ترشدن انتخابات، به دست خودمان رقیب درست کرده بودیم.

کد خبر: ۵۲۱۴۴۸

سه‌شنبه - ۰۸ تير ۱۳۹۵ / June 28, 2016

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، سال 1372 مصادف می‌شود با برگزاری ششمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و دومین دوره نامزدی حجت‌الاسلام هاشمی رفسنجانی در انتخابات؛ از نکات جالب این دوره، می‌توان به تعیین رقبای آقای هاشمی رفسنجانی رییس‌جمهور وقت و کاندیدای انتخابات توسط خودش اشاره کرد.

درخاطرات وی دراین‌باره آمده است [1]:

یکشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۷۲

آقای محمد غرضی وزیر پست و تلگراف و تلفن آمد و برای کاندیدا شدن در انتخابات ریاست جمهوری مشورت کرد.

گفتم ما به دنبال این هستیم که کسی به‌عنوان رقیب انتخابات درصحنه باشد؛ اگر بتواند این نقش را داشته باشد، خوب است. جهات منفی را هم تذکر دادم. (صفحه ۱۰۰ (

سه‌شنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۲

با دکتر عبدالله جاسبی، رییس دانشگاه آزاد اسلامی صحبت شد که در انتخابات ریاست جمهوری نامزد شود تا صحنه بی‌رقیب نباشد.
آقای عبدالله نوری وزیر کشور هم تلفنی از خالی بودن صحنه از رقیب در انتخابات اظهار نگرانی کرد که گفتم، قرار شده فردا دکتر جاسبی اسم بنویسد. (صفحه ۱۰۳)

شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۷۲

آقای احمد توکلی آمد. در مورد علت نامزد شدنش توضیح داد و درباره شیوه تبلیغ مشورت کرد. به خاطر کمک به جدی شدن انتخابات و امکان رقابت انتخابات تشویقش کردم. (صفحه ۱۰۶)

آقای هاشمی در روز برگزاری انتخابات و پس از متوجه شدن ریزش آرا خود، از رقیب سازی به دست خود تلویحاً اظهار افسوس می‌کند:

جمعه ۲۱ خرداد ۱۳۷۲

امروز انتخابات ریاست‌جمهوری داشتیم...برخلاف همه انتخابات‌های گذشته، این بار برای گرمترشدن انتخابات، به دست خودمان رقیب درست کرده بودیم. به نظرمی رسد مقدار زیادی از آرای من از دست می‌رود. (صفحه ۱۶۶)

یکشنبه ۲۳ خرداد ۱۳۷۲

ساعت هشت و نیم صبح دفترم بودم. آمار قطعی انتخابات اعلان شد: ۶۳.۱ درصد من و بقیه، سه نفر دیگر؛ به نظرم آرایم کم و تلخ است.

درخاطرات روز ۲۴ خرداد ایشان، رقیبش احمد توکلی را گستاخ خوانده است:

دوشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۷۲

آقای غلامرضا فروزش وزیر جهاد سازندگی آمد. مقداری از تبلیغات و گستاخی آقای احمد توکلی انتقاد داشت

*کانال تلگرام حسین قاسمی

[1] - خاطرات هاشمی رفسنجانی سال ۱۳۷۲، صلابت سازندگی، دفتر نشر معارف انقلاب، چاپ دوم۱۳۹۵