باشگاه دانشجویان/

تهاجم فرهنگی با چاشنی ملکه ایرانی و چادر چشم بادامی

افسوس بزرگ ما این است که چرا در یکی از بندهایی برجام ذکر نشده بود که ایران من بعد حق تولید چادر سیاه را نیز بدست می آورد! که اگر بود شاید اوضاع مطلوبتر می‌شد! مگر نه این است که همه چیزمان را حتی مشکل آب خوردنمان را هم باید از مجرای مذاکرات پی گیری کنیم تا حل شود؟!

کد خبر: ۵۲۵۵۱۹

شنبه - ۲۶ تير ۱۳۹۵ / July 16, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی؛* بچه که بودم نزدیکای عید برای خرید چادر با مادر سراغ بزازی می رفتیم!! یادم می آید فروشنده، تاقه های پارچه را یکی پس از دیگری روی میز می گذاشت و از هر کدام تعریفی می کرد و مشخصاتش را می گفت! یه یکی می گفت رنگش ثابت است یکی را می گفت نخش عالیست و همینطور تعریف می کرد که البته همه حرف هایش در یک جا جمع می شد که این جنس خارجی است و کیفیتش تضمینی!

مائده آسمانی است که از بلاد خارج وارد شده تا زنان ما عفت و حیا و حجاب خود را حفظ کنند و بر مدار دین بچرخند! با خود گفتم زنده باد این خارجیان که چقدر به فکر حجب و حیا و دین مردم ما هستند و به اعتلای فرهنگی ما کمک می کنند و لابد خودشان اسوه های حجاب و عفاف برای دنیا هستند. کمی که گذشت تلوزیون از این خارجی ها سریال‌هایی پخش کرد از قبیل اوشین و پزشک دهکده و این قبیل فیلم ها که به یک باره  مشاهده نمودیم که معجزه ای رخ داده و همه خارجی ها حجاب را کنار گذاشته و از دایره متدینین خارج شده اند!

به خودم گفتم با این تغییر مسیر در زنان خارج نشین یحتمل صادرات چادر و پارچه برای دوختن آن به کشورمان متوقف شده و زنان ما بی چادر خواهند ماند و بی چاره خواهیم شد ولی آب از آب تکان نخورد و همچنان بازار پر بود از پارچه های خارجییون و اجناس با کیفیت آنان! پس سجده شکری به جای آورده و خداوند را به خاطر وجود این کفار که به فکر مسلمین بودند و هستند سپاسگزاری کردم!اکنون بعد سالها وضع همان است که بود و کماکان موقع خرید چادر و نیز به لطف خداوندگاران اقتصادی و فرهنگی کشورمان لباس های دیگر، فروشنده آخرین مدل را در زیبایی و کیفیت و دوام جنس خارجی معرفی می کند! کم کم دارم به این نتیجه میرسم که مشکل از خانواده ماست شاید که نمی توانیم جنس داخلی پیدا کنیم و وضع به گونه دیگری هستند.

داستان بالا را یکی دوستان موقع بحث درباره اوضاع فرهنگی حجاب و عفاف در کشور برایمان از تجربیات دوران کودکی تا حال خود تعریف می کرد و با این که طنز را نیز مایه سخنانش کرده بود، به درد کهنه ای در این حوزه فرهنگی اشاره می نمود، که  عبارت بود از عقیم شدن حوزه فرهنگی و اقتصادی کشور در تولید چادر که یکی از نمادها و اصول فرهنگی کشور ماست!

علامت سئوالی که در برابر چرایی این امر می نشید، ذهن های نگران بسیاری را به خود مشغول کرده و سال هاست که بر سر زبان هاست! دلایل چندی هم برای این کار ذکر شده! همین دیروز مصاحبه یکی از مسئولین فرهنگی یکی از استان های کشور را که در این مورد انجام داده بود را می خواندم که در آن مصاحبه ذکر شده بود که تولید چادر به صرفه نیست و واردات آن کار آسانتر و کم هزینه تر است! با خود گفتم یا این اقایان نمی دانند فرهنگ چیست و یا از تبعات واردات این چنینی بیخبر هستند! کمتر کسی است که از اهمیت چادر و جایگاه آن در استراتژی فرهنگی کشورمان بی خبر باشد و آن را به عنوان حجاب معیار معرفی نکند ولی کمتر کسی هم هست که بخواهد یا بتواند کشور را بصورت عملی در تولید آن خود کفا کند!

برای فرهنگ تعاریف و تماثیل بسیاری به کار برده اند ما نیز اینجا تعریفی را با استفاده از آنچه دیده ایم و حس میکنیم ارائه میدهیم :فرهنگ عبارت است از یک خاکریز مستحکم و مقاوم که شخصیت یک ملت به پشتوانه آن شکل می گیرد و احساس هویت می کند! و هر مولفه فرهنگی مانند یک سنگر عمل میکند و پناهگاهی برای حفاظت از افراد محسوب میشود!ویژگی یک خاکریز این است که موقع دفاع از یک کشور شما آن را از خاک خودتان میسازید برای دفاع از خاک خودتان!حال تصور کنید عده ای بیایند موقع جنگ بگویند هزینه خاک برداری و بولدوزر آوردن و تکنولوژی راه اندازی بولدوزر را بدست آوردن کلی هزینه و زمان میبرد و باید خاکریزتان از خارج بصورت آماده و در بسته های چند تنی به صورت شکل یافته و زیبا وارد کشور شود تا مورد استفاده قرار بگیرد!!و کارمان راحت تر شود!

آیا این کار با وجود توجیه اقتصادی داشتن،عقلانی و شدنی است؟ تصور ما بر این است که خیر نیست! امروز هم که سالها میگذرد از زمانی که رهبر معظم انقلاب حرف از تهاجم فرهنگی زد و از لزوم آمادگی و دفاع در برابر امواج مسموم فرهنگی  دشمنان سخن به میان آورد، میبینیم نه تنها از موج حملات کاسته نشده بلکه روز به روز این حملات اضافه تر و پیچیده تر هم میشود!یک روز شبکه های ماهواره ای جریانی را شروع و ذهن مردم را آنگونه که میخواهند آماده میکنند و روز بعد نمود عملی آن را در جامعه میتوان مشاهده کرد!از بالا رفتن آمار طلاق بگیرید تا تجمعات خلاف عفت و شرع در برخی نقاط کشور و امروز هم لباسهای پشت و رو نویسی شده که کوچه و خیابان را به صحنه تظاهرات نرم اعتراضی در برابر ارزش های حاکم بر جامعه درآورده اند! همه این موارد و دیگر موضاعاتی که از حوصله این نوشته خارج اند در اثر غفلت و بی توجهی مسولین امر بوجود آمده اند و عجیب تر آنکه سال به سال هم بر تنوع و افزونی شان اضافه میشود و رنگ و لعاب به خود می‌گیرد!حفره های موجود در سیستم فرهنگی که وظیفه مدیریت فرهنگی کشور را بر عهده دارد هنوز پر نشده و مامن امنی برای نفوذ بوجود آورده اند!و متاسفانه با وجود جابجایی مسولین در طی فرآیند تغییر دولت ها،کماکان پا برجا هستند!

نکته جالبی که درباره لباس‌های پشت نویسی شده ای که امروزه مد شده توجه را به خود جلب می کند، این است که فروشندگان این اجناس قسم حضرت عباس می خورند که اجناسشان ایرانی و وطنی است و وارداتی نیست! پس خرید آن حمایت از تولید ایرانی محسوب می شود! در این میان مشخص نیست چگونه است که تولید این لباسها در کشور به صرفه می شود ولی تولید چادر خیر؟! تصور میکنم اگر کل هزینه تولید این گونه لباسها و اقمار خارجی موجود در بازار آنان را جمع کنیم، با پول آن بشود کل مساحت کشور را با پارچه سیاه فرش کرد چه برسد به راه اندازی چند کارخانه تولیدی!!ا

افسوس بزرگ ما این است که چرا در یکی از بندهایی برجام ذکر نشده بود که ایران من بعد حق تولید چادر سیاه را نیز بدست می آورد! که اگر بود شاید اوضاع مطلوبتر می شد! مگر نه این است که همه چیزمان را حتی مشکل آب خوردنمان را هم باید از مجرای مذاکرات پی گیری کنیم تا حل شود؟

در هفته ای که گذشت و به هفته حجاب و عفاف نام گذاری شده بود حرکت های خوبی چون تجمعات در حمایت از حجاب و عفاف شکل گرفت و سخنان خوبی هم در این گردهمایی ها زده شد!اما افسوس که هنوز گره خیلی از مشکلات باز نشده باقی ماند که عدم تولید چادر ملی به مقدار مناسب در کشور یکی از آنان محسوب میشود! امیدواریم من بعد کار در حوزه عفاف و حجاب، صرفا به معنای حرف زدن و سخن گفتن نباشد و همه جانبه کار شود!از کارهای رسانه ای گرفته تا تولید و طراحی لباسهای مناسب و الگو و ارزش بودن حجاب معیار در این صنعت و برگزاری کلاسهای توجیهی و آموزشی در دانشگاها و در یک کلام آمادگی و حظور فکر شده در این حوزه! یعنی اینطور نباشد که غربی ها یا شرقی ها یک کاری انجام دهند و ما  تازه بعد از آن به فکر بیوفتیم که با آن مقابله کنیم مثلا ده سال پیش حظور چهره های موسیقی غربی روی پیراهن ها و تی شرت ها شروع به خود نمایی کرد و ما  اکنون شروع به چاپ چهره شهدا و چهره های ملی و مذهبی روی لباسها و لوازم التحریر کودکانمان می کنیم که نشانگر عقب افتادن از تحرکات دشمن هست!!

پس باید در حوزه فرهنگی هم حرکت درست باشد و هم سرعت مناسبی داشت و دچار بوروکراسی فرهنگی نشد! دوستان!!باید به این باور رسید که اگر امروز لباس نامناسب و خارجی سهم عمده ای را در قفسه فروش فروشندگان دارند، انتظار عدم وجود بد حجابی و بی عفتی در صحنه خیابانهای کشور، انتظار بی جایی هست! صحبت از امر به معروف و نهی از منکر در خیابانها، صحبت ابتر و ناقصی هست! چراکه برای نهی از منکر شما باید تمرکزاصلی را بر منکر اعظم و مرکز فساد بگذارید و بعد به موارد دیگر بپردازید! پس اگر مسولین وظیفه خود را در اصلاح بازار و تلاش برای تولید داخلی انجام ندهند وضعیت نه تنها تکان نمیخورد که بدتر هم می شود!

جان کلام آن که اگر اوضاع مطلوب و درست بود اکنون ما بودیم که به غرب تهاجم فرهنگی می کردیم و آنان باید ستاد مقابله با تهاجم فرهنگی ما ایجاد می کردند! پس تا حرف از تهاجم فرهنگی غرب به کشور ما زده می شود یک جای کار میلنگد و باید کار کرد تا این جریان را برعکس کرد! مدیریت درست و حساب شده،تقسیم کار مناسب و فکر شده و شناخت کشور و مردم و داشتن تصویری از آینده در حوزه فرهنگی از ضروریات کار در این حوزه محسوب می شود! وگرنه دور از ذهن نیست که اوضاع از این هم بدتر شود و بالفرض چادرهای وارداتی چشم بادامی ها  به کشور، به سرنوشت پتو هایی دچار شود که آمریکایی ها برای سرخ پوستان حواله می‌کردند.

امید نیاسی - مسول تحلیل و بررسی سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه ملایر

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.