رحیم‌پور ازغدی در جمع دانشجویان طرح ولایت:

حقوق مادی ولی فقیه از حقوق تک تک افراد جامعه بیشتر نیست/ ولایت فقیه «سربازی» برای مردم است

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: ولایت فقیه سلطنت ملّا و آخوند و سلطنت شاه روحانی نیست. ولایت فقیه سربازی برای مردم است.

کد خبر: ۵۲۸۸۱۰

چهارشنبه - ۰۶ مرداد ۱۳۹۵ / July 27, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج دانشجویی، حسن رحیم‌پور ازغدی در جمع دانشجویان حاضر در دوره طرح ولایت گفت: در خصوص ولایت فقیه، دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد. کسانی که اصل دین را قبول ندارند، مفهومی به نام حکومت دینی را هم نمی‌توانند بپذیرند و کسانی هم ممکن است که دینی بیاندیشند؛ اما غیر اسلامی باشند و یا کسانی از درون نگاه شیعی  ولایتی برای فقیه در عصر غیبت متصور نباشند.

وی ادامه داد: البته هر کدام از این دیدگاه‌ها که از منشاءهای مختلفی به مسئله ولایت فقیه می‌اندیشند ممکن است اهداف سیاسی خاصی نداشته باشند، بلکه مبنای فکری آنان این گونه باشد.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی تصریح کرد: کسانی فکر می‌کنند ولایت فقیه در عصر غیبت، رقیب حکومت معصوم است که البته طبیعی است که چنین نگاهی مبنای ولایت فقیه نیست.

رحیم‌پور ازغدی ایده‌آل را حکومت معصوم دانست و بیان داشت: سوال این نیست که آیا حکومت اسلامی خطاپذیر بهتر است یا حکومت امام معصوم؛ چراکه در زمان معصوم تشکیل حکومت غیر معصوم جایز نیست.

وی مطرح کرد: سوال این است که در زمانی که عصر غیبت است و دست جامعه شیعه از حکومت امام معصوم دور است چه باید کرد؟ آیا باید بگذاریم افرادی طاغوتی حکومت را به دست گیرند یا این‌که باید با آنان مبارزه و حکومتی هر چه شبیه‌تر به حکومت اسلامی را بیابیم و آن را برگزینیم  و بعد بر آن نظارت کنیم؟

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ابراز داشت: برخی شبهه‌ای مطرح می‌کنند و می‌گویند زمانی که حکومت و ولایت از آن امام معصوم باشد و ما آن را به فردی غیر معصوم بدهیم به این معنا خواهد بود که غیر معصوم با معصوم مساوی شده است.

ازغدی در پاسخ به این شبهه گفت: دارا بودن شرایط ولایت فقیه به معنای مساوی بودن با معصوم نیست، بلکه باید بگوییم زمانی که امام معصوم در غیبت است آیا شیعیان و مسلمین نیز مانند غیر مسلمین، حکومت و قانون نیاز دارند یا خیر؟. به طور حتم مسلمانان نیز همانند غیر مسلمانان نیازمند حکومت و اجرای قانون و عدالت هستند.

وی ضمن تاکید بر این نکته که کسی باید بر جامعه مسلمین حکومت کند که توان حکومت و التزام به قانون را داشته باشد، ابراز داشت: البته مطمئنا هر فقیهی نمی‌تواند رهبری جامعه را بر عهده گیرد، بلکه فقیهی می‌تواند رهبری را عهده دار شود که شرایط فتوا و قدرت قضاوت داشته باشد و بتواند فصل خصومت کند.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ضمن اشاره به این مطلب که واجب کفایی است هر فقیهی که بتواند حکومت کند و امکان بیشتری برای حکومت دارد، حکومت را به دست گیرد، عنوان کرد: بر مردم هم واجب کفایی است که از رهبری اطاعت کنند و بر او نظارت داشته باشند، همچنین می‌توانند ولایت فقیه را امر به معروف و نهی از منکر و حتی از او انتقاد کنند.

ازغدی تاکید کرد: نباید تصور کنیم که چنانچه ولی فقیه انتخاب شد تمامی ما زیر بال او خواهیم رفت و دیگر نباید کاری کنیم، بلکه باید به او کمک کنیم.

وی با طرح این پرسش که اختیارات ولی فقیه باعث نمی‌شود که او از ریل خارج شود؟ این اختیارات مربوط به اختیارت حقوقی رهبر است و نه حقیقی. حقوق مادی رهبر از حقوق مادی تک تک افراد جامعه بیشتر نیست و سطح زندگی ولی فقیه باید متوسط به پایین جامعه باشد.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان این موضوع که ولایت وظیفه است، مقام نیست، بیان کرد: فردی که رهبری جامعه را بر عهده می‌گیرد از 99 درصد امکانات و تفریحاتی که می‌تواند انجام دهد، باز می‌ماند.

رحیم‌پور ازغدی تاکید کرد: ولایت فقیه سلطنت ملّا و آخوند و سلطنت شاه روحانی نیست. ولایت فقیه سربازی برای مردم است و نه سرباری برای مردم.

وی یادآور شد: ولایت فقیه از منافع خود گذشته و به خلق خدمت می‌‌کند و مانع کج‌روی می‌شود به طور مثال همان‌گونه که مشاهده کردید رهبری سر مسئله فیش‌های حقوقی اعتراض کردند و فرمودند افراد خاطی باید مجازات و کنار گذاشته شوند.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی خطاب به دانشجویان گفت: چنانچه مشاهده کردید که سخن رهبر در این خصوص بر زمین مانده است به صحنه بیایید و اعتراض کنید و بیانیه صادر کنید و از مسئولان بخواهید که گوش به فرمان رهبر انقلاب باشند.

رحیم‌پور ازغدی با طرح این پرسش که آیا ولایت فقیه امری عقلایی است یا خیر؟ تصریح کرد: بله، ولایت فقیه یک حکومت عقلایی است؛ چرا که قراردادی بین مردم و رهبری بسته می‌شود که بر اساس این قرارداد رهبری می‌پذیرد که قوانین و شرایطی را رعایت کند و مردم نیز می‌پذیرند که از او اطاعت و بر او نظارت کنند، البته این قرارداد در هر سو باید تابع ضوابط الهی باشد.