شوخی شوخی نوکری صادق زیباکلام!

صادق زیبا کلام ،از اعدام شهرام امیری و از اینکه یکبار بعنوان قهرمان و یکبار بعنوان جاسوس معرفی شده ابراز نگرانی و گلایه کرده و معتقد است اعدام شهرام امیری به بی اعتمادی مردم منجر می شود!!

کد خبر: ۵۳۲۴۶۵

چهارشنبه - ۲۰ مرداد ۱۳۹۵ / August 10, 2016

به گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری دانشجو، حسین شمسیان نوشت:

وی با تشکیک درباره اصل جاسوسی امیری، پیش فرضی خود ساخته مطرح می کند و بعد از همان پیش فرض نتیجه مطلوب خود را می گیرد! زیبا کلام می گوید:«به تازگی  خبر اعدام وی را به دلیل آنکه "در زندان "به جاسوسی برای آمریکایی ها مبادرت کرده منتشر کردند....چگونه ایشان در داخل زندان می توانسته به آمریکایی ها اطلاعات دهد؟ » زیبا کلام نمی گوید بر اساس چه سندی،مدعی جاسوسی وی در «زندان »است!؟

وی سپس اصل اینکه امیری چیز بدرد بخوری برای امریکایی ها داشته را هم مورد سوال قرار می دهد تا به خواننده القا کند وی از اساس جاسوس نبوده!«اگر او واقعاً اطلاعاتی داشته که برای آمریکا با ارزش بود خوب به راحتی می توانسته همان زمان حضورش در آن کشور این اطلاعات را متتقل کند. همه داستان(!)شهرام امیری در هاله ای از ابهام وجود دارد..ای کاش ذره ای صداقت در برخورد مسئولین با مردم وجود داشت.»

اما زیبا کلام در نهایت حرف هایش،نشان می دهد که نگرانی اصلی اش،بالاگرفتن روحیه ضدمریکایی در کشور است!« ممکن است این طور بیان شود که موضوعات امنیتی خاصی در مورد شهرام امیری مطرح است که صلاح نبوده که مردم از آن مطلع شوند، در این حالت این سؤال ایجاد می شود که چه اصراری بوده که وی را به صدا و سیما بیاورید و او را قهرمان ملی بنامید(!)...با طرح موضوع ربوده شدن او سوختی برای ماشین آمریکاستیزی استفاده کنید.»

کاش این استاد دانشگاه،قبل از این در افشانی ها، دو خبر زیر را می خواند تا انقدر ناشیانه به در ودیوار نزند!

مقام پیشین سیا:«سیا می‌خواست از امیری برای جذب دانشمندان ایرانی در سفرهایشان به ترکیه یا  دوبی استفاده کند.»

نیویورک‌تایمز:« شهرام امیری برای سازمان #سیا جاسوسی می‌کرد. در سال 2009، سیا احتمال شناسایی وی را زیاد دانست و به او پیشنهاد کرد تا از ایران خارج شود. برای این منظور به امیری وعده 5 میلیون دلار پول و یک هویت جدید را داد.»

روزگاری زیبا کلام به شوخی و به طعنه گفته بود من جاسوس و مامور آمریکا هستم! اما بزرگی گفته بود:«هیچ شوخی نیست که رگه هایی از جدیت در آن نباشد»