استاد دانشگاه تهران:

مرحوم عباس شفیعی معیار و شاخص برای دانشجو و استاد بود/ شفیعی دردانه علم و دیانت ایران بود

استاد دانشگاه تهران درباره مرحوم عباس شفیعی گفت: اگر به من بگویید یک استاد دانشگاه نام ببر که معیار و شاخص برای دانشجو و استاد باشد، می‌گویم عباس شفیعی؛ پیکره ای از علم، که مطمئنم آیندگان به وی اقتدا خواهند کرد.

کد خبر: ۵۳۲۶۱۱

پنجشنبه - ۲۱ مرداد ۱۳۹۵ / August 11, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مرحوم عباس شفیعی، چهره‌ ماندگار علم پزشکی ایران، رئیس مرکز تحقیقات علوم دارویی و عضو کارگروه علمی جايزه مصطفي(ص) به عنوان «پدر داروسازی نوین ایران» شناخته مي شد.

مرحوم شفيعي جزء 100 دانشمند برتر جهان شناخته می شد و نقش بسیار زیادی در شکل گیری و ایجاد دوره‌های دکترای تخصصی رشته داروسازی در دانشگاه تهران داشت.

در این راستا موسوي موحدي، استاد دانشگاه تهران در گفت‌و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو، با اشاره به شخصیت علمی عباس شفیعی اظهار کرد: شفیعی را سال های مدیدی می شناختم. وجود پربرکت و علمی وی و دیانت و خداپرستی، چهره تمام عیار این فرزانه بود که هر دوی آن ها را با هم داشت. وقتی حدود پنجاه سال پیش به دانشگاه تهران و دانشکده داروسازی آمد، تفکرش آن بود که تولید علم داشته باشد و فقط مدرس کلاس نبود.

این استاد دانشگاه در ادامه افزود: بنابر اعتقاد شفيعي؛ باید در علم مکاشفه داشت و کشف او باید به نشر بین المللی منتهي شود. تمام دورانی که در حوزه علم فعالیت می کرد، اگرچه ریشه علم آن در ایران بود، اما میوه های آن در عرصه بین المللی نمود پیدا می کرد.

وی با بیان اینکه شفیعی با خداوند ارتباط عمیقی داشت و این ارتباط در تمام رفتار و منش وی آشکار بود، تصریح کرد: همیشه ۱۰ دقیقه قبل از اذان از کار خود دست می کشید و برای نماز آماده می شد و نماز خود را در مسجد می خواند. او می دانست که علم با فرشتگان شکل می گیرد و این دو در کنار هم هستند.

موسوی موحدی ادامه داد: روز ختم شفیعی در دانشگاه تهران، بر روی پوستری که از وی تهیه کرده بودند، هر یک از دوستان مرحوم دست خطی برای این استاد فرزانه می نوشت. تنها چیزی که به ذهنم در مورد ایشان آمد و نوشتم این جمله بود «استاد شفیعی دردانه علم و دیانت ایران بود» هیچ نقصی در اخلاق و منش و علم و جهانی بودن مرحوم شفیعی دیده نمی شود و در همه عرصه ها ممتاز بود.

وی با اشاره به دستاوردهاي مرحوم شفیعی یادآور شد: علم شفيعي تنها به کتاب و علوم نظری منحصر نشد، بلکه در حوزه رفاه حال عمومی به کار گرفته می شد و در حوزه دارویی و طراحی داروهای بسیار مهم فعاليتي قابل توجه داشت. فعالیت علمی وی در واقع در حوزه دارویی به مرحله ظهور رسیده و بخشی از آن منشا مطالعات پایه ای داروسازی قرار گرفته است که دستاورد آن برای نسل هاي آينده قابل استفاده خواهد بود.

موسوی موحدی با بیان اینکه شفیعی جوایز متعدد علمی بین المللی را كسب کرده است،گفت: انجمن بیوشیمی و بیوفیزیک ایران یکی از اولین جوایز خود را به مرحوم شفیعی، که وی طلایه دار علم در عرصه بین المللی بود، اختصاص داد.

رئیس انجمن بیوشیمی فیزیک ایران در خصوص دغدغه های این مرحوم یادآورشد: شفیعی همیشه می گفت، «باید به دانشگاه رسیدگی کرد؛ چرا که دانشگاه محل پرورش انسان ها است و آن ها کشور را اداره می کنند». اخیرا زیاد تکرار می کرد که باید دانش را به گونه ای کار کرد که مشکل مردم حل شود و وضعیت رفاهی مردم بهبود یابد. دانشمند ایرانی باید علم را در چنگال خود داشته و به آن احاطه کامل داشته باشد.

وی افزود: عباس شفیعی يك فرد دانشگاهی و علمي كامل بود و هیچ گاه دنبال تجارت نرفت؛ بلکه دغدغه اش تجارت علم بود.

استاد دانشگاه تهران خاطر نشان کرد: اگر به من بگویید یک استاد دانشگاه نام ببر که معیار و شاخص برای دانشجو و استاد باشد می گویم عباس شفیعی. پیکره ای از علم، که مطمئنم آیندگان به وی اقتدا خواهند کرد.