عباس جدیدی:

چرا برخی از حضور ورزشکاران در صحنه های سیاسی و اجتماعی ناراحتند؟

عضو کمیسیون نظارت شورای شهر تهران از کتاب نمازش در صحن شورا دفاع کرد.

کد خبر: ۵۳۴۳۵۲

سه‌شنبه - ۲۶ مرداد ۱۳۹۵ / August 16, 2016

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، عباس جدیدی صبح امروز در نطق پیش از دستور خود گفت: خداوند متعال را شاکرم در سالی که گذشت با عنایت پروردگار توانستم قسمتی از نیت و نذر و عهدهای خودم را در خصوص این همه نعمات و الطافی که خداوند در طول سالهای زندگی و دوران قهرمانی به این بنده کمترین عنایت داشته را ادا نمایم به موجب این عنایت الهی سببی بوجود آمد تا به لطف مردمی که همواره مرا دعا و تشویق نمودند بتوانم سرود مقدس ایران اسلامی را بارها و بارها در همه نقاط دنیا به صدا در آوردم و با بالا بردن پرچم مقدس ایران اسلامی در میادین بین المللی تمام رسانه های دنیا مخصوصاً دستگاه های مخوف رسانه ایی که همواره ایران اسلامی را نشانه و هدف آماج تهمت های ناروای خود ساخته اند مجبور شوند که به احتزاز در آمدن پرچم مقدس ایران اسلامی را که بالاتر از تمامی پرچم های دنیا برافراشته شد را به تصویر بکشند و شعار نه شرقی و نه غربی، جمهوری اسلامی را عملاً به دنیا نشان دهند.

وی افزود: طبیعی است که هر شخصی در اولین برخورد با شخص دیگری از جمله چهره های ورزشی، هنری، سیاسی و دیگر چهره های اجتماعی جدا از پرسش های خصوصی خود، ضمیر ناخودآگاهش انتظار دریافت یک پیام برای سنجش و ثبت یک خاطره از او در ذهنش را دارد که این برخورد ها در الگوهای رفتاری ما انسانها بسیار اثر گذار خواهد بود.

عضو کمیسیون نظارت شورای شهر تهران اظهار کرد: قطعاً با ارزش ترین پیامی که عاری از هر نگاه و گرایش حزبی و گروهی می باشد و می توان به عنوان محوریت در همه امور از آن یاد کرد یکتاپرستی در وحدت خداوند متعال است که زیباترین شکل آن در نماز تجلی می یابد و مهم ترین رسالتی که برعهده خانواده های محترم می باشد این است که با تنوع و شیرینی خاص سبک زندگی ایرانی اسلامی و فرهنگ سنتی مان از ابتدای سنین نوجوانی این فریضه دینی را در بین فرزندانشان نهادینه کنند.

جدیدی گفت: یکی از برکات نماز همین است که از اصابت موج های شکننده آسیب های اجتماعی که بیشتر از همه نوجوانان و جوانان را مورد آسیب و تهدید قرار می دهد به مانند یک موج شکن همچون سد استواری محافظت می کند در خصوص الطافی که عنایت خداوند در هر زمانی مرحمت داشته در سالی که گذشت توفیق یافته ام بخشی از نذر و عهدهای خودم را ادا کنم تا توانسته باشم در راه بالا بردن فرهنگ مشارکت مردمی و کاهش آسیب های اجتماعی و در نهایت مبارزه علیه تهاجم فرهنگی قدم کوچکی برداشته باشم که توفیقی حاصل شد تا در این راستا دو جلد کتاب با موضوع نماز و سبک زندگی ایرانی اسلامی و حقوق شهروندی و دیگری خاطرات و دلونشته هایی از زندگیم را تالیف کنم.

عضو کمیسیون نظارت شورای شهر تهران افزود: این حقیر که در بین بزرگان اهل قلم، علم، فضل، دانش و سیاست فقط طی طریق می کنم امیدوارم که بتوانم جهت شکر گزاری به درگاه خداوند، با نوشتن سالی حداقل یک جلد کتاب در خصوص نماز برای جوانان کشورم نیت خود را عملی سازم. البته در این راه کار ما بی عیب و ایراد نخواهد بود امید است مثل گذشته با ارائه نقطه نظرات، پیشنهادات و تجارب ارزنده و راهگشایتان ما را یاری فرمایید. دوستان و عزیزان این صحبت های بنده را بگذارید پای کم تجربگی یا کم سوادی بنده. اما خدا می داند گاهی سوالاتی در ذهنم پدید می آید. مثلا چرا باید منصور حلاج را دار بزنند؟ چرا باید عین القضات را در آتش بسوزانند؟ بالاتر از همه اینها چرا باید امام حسین و یاران باوفایش را در دشت کربلا مظلومانه و با لب تشنه سرببرند و چرا باید فرق علی(ع) را در محراب کوفه دو نیم کنند اصلا مگر آنها چیزی جز لا الله الا الله می گفتند؟

وی اظهار کرد: مقداری به جلو می آییم دوباره سوالی برایم بوجود می آید که این داعش چه می گوید و یا القاعده چه می گوید، تکفیری ها با پول آمریکا و صهیونیسم جهانی در منطقه چه می گویند دنبال چه چیزی هستند. اسلام چه می گوید و آنها چه می گویند، این مقدار خبر ، حرف و سخن در رسانه ها که اینقدر شلوغ می کنند و موجب می شود انسان حق را از ناحق تار ببیند برای چیست؟ چرا در غرب با وجود صدها قومیت و قبایل مختلف و زبان های گوناگون به راحتی کنار هم زندگی می کنند و سالی چندین میلیارد دلار هم برای حفظ و بقای زبان و قومیت آنها صرف می شود.

جدیدی گفت: اما چرا در این منطقه خاورمیانه خصوصا غرب آسیا در صدد هستند که مرتباً جنگ به راه بیاندازند و قوم و قبیله ها را به جان هم بیاندازند. مگر اینجا چه دارد؟ که آرام و قرار از منطقه بریده است و بعضی از اوقات نیز با یک سری سوالات مشابه ای مواجه می شوم از یک عده از عزیزانی که انگار با یک بدیهیاتی در جامعه روبرو شده اند که به مانند آن می ماند که با فرهنگ اروپا یا در لاس وگاس زندگی میکنند! تعجب می کنند که چرا مثلا ورزشکاران آمده اند داخل عرصه سیاست و یا شورای شهر؟ یا مثلا چرا دست به قلم شده اند و برای جامعه و جوانان در رابطه با دین و نماز و گرایش جوانان به سمت وحدت و یکتا پرستی خداوند کتاب می ‌نویسند؟

جدیدی افزود: فرهنگ را که از کره مریخ نمی آورند همان سنت ها و سبک و سیاق زندگی مربوط به خودمان است که داریم فقط باید مواظب باشیم که آنرا از ما نروبایند اگر به گذشته نه چندان دور برگردیم می بینیم که اولا در آن روزها خبری از سمن ها و NGO و یا سازمان های مردم نهاد، شورا و شورایاری ها نبود و از این قبیل دست موضوعات و بگیر و ببندها نبود، حکومت محلی که ما از آن سخن می گوییم و هنوز هم نتوانسته ایم به نیمه راه آن برسیم در آن روزگار نه چندان دور به خودی خود به دست معتمدین محل، عیارها، پیر غلامان اهل بیت، محاسن سفیدان، علما، لوتی ها و پهلوانان قدیم به خوبی برقرار و اداره میشد به واقع اصل حکومت محلی یعنی همان قدیم ترها که من و شما توی خیلی از فیلم های قدیمی دیده و از آن حماسه ها، صفا و مردانگی ها لذت می بریم و اشک شوق می ریزیم یعنی آن روزهای گذشته احترام به بزرگ و کوچک و حفظ آبروی مردم و رعایت حال همسایه اصل محوریت حقوق شهروندی بود توی هر محله ای از ترس لوتی ها و پهلوانان آن محل، کسی جرات نداشت به حق کسی تعددی نماید.

وی افزود: یعنی همان لات هایی که به اصطلاح امروز بهشون مشتی میگویند، یعنی آنهایی که برای یاری امام حسین (ع) بدون استخاره پاشدند و رفتند کربلا و یا عده ای از آدمهایی که در جنگ تحمیلی ضامن دارها را کنار گذاشتند و «ژ3» ها را برداشتند، رفتند و از خاک مملکت و ناموس ملت دفاع کردند. و تا الان هم دارند از حرم ناموس حسین (ع) دفاع میکنند و پسر فاطمه را تنها نگذاشتند.

عضو شورای شهر تهران اظهار کرد: رفته رفته با گسترش شهر و اشاعه فرهنگ غرب‌زدگی و تجمل گرایی، دیدیم که آرامش آن محله های امن و با وقار، و صلابت آن آدم هایی که همه چیزشان را با گرو گذاشتن یک تار سبیلشان، فدای غیرتشان می کردند، رفته رفته جاذبه و تابندگی خود را با تازگی های غرب، نزد افکار مردم، به سوسو زدن نور شمعی از دور مبدل کرد تا یکی از عوامل مهمی باشد که در بوجود آمدن انقلاب سال 57 سهم بسزایی داشته باشد تا اینکه مجددا به این نتیجه رسیدند که دوباره برای نجات جامعه راهی به جز رجوع کردن به فرهنگ اصیل جامعه وجود ندارد، یعنی اگر فرهنگ که در راس امور است از یک جامعه رخت بربندد همه موجودیت آن جامعه را گرفته اند و دیگر نیازی نیست که بر سر آن جامعه موشک و بمب بریزند چون به خودی خود آن جامعه نابود می گردد.

کاری که استعمار بازی آنرا خوب بلد است که چگونه مثل دسته گل سر یک جامعه را ببرند و پس از کلی بگیر و ببند و پرداخت هزینه های هنگفت دیدیم که دوباره باید برگردیم به گذشته خود یعنی همان اداره محل به دست اهل محل یعنی همان حکومت محلی یعنی دغدغه امام راحل که با تیزبینی به اهمیت امر شوراها پی برد و سبب شد در تدوین قانون اساسی از اصل 101 تا 107 را به امر مهم شوراها در قانون اساسی بپردازد.

جدیدی در ادامه نطق خود افزود: آیا ما پس از گذشت نزدیک به 40 سال از انقلاب شکوهمند اسلامی در امر تحقق جایگاه شوراها موفق بوده ایم. هر روز شاهد این هستیم که از قدرت و عظمت شوراها کاسته می شود یک روز با هجمه هایی مواجه می شویم که چرا ورزشکارها و پهلوان ها وارد گود شوراها می شوند گاهی شاهد این هستیم که می گویند چرا پهلوان ها که مقتدایشان شاه مردان امیرالمومنین علی (ع) که در محراب نماز فرق نازنینش منشق شده است برای جوان ها از نماز می نویسند و صحبت می کنند و یا اینکه عالم و مدرس بزرگواری از حوزه که بارها به فلسفه وجودی منارها در مساجد به جهت ترویج اسلام و امر فریضه مهم نماز به همه ما اشاره می نمایند.

وی افزود: در صفحه اینستاگرام خود ما را در نوشتن کتاب نماز زیر مشت و لگد انتقاد می گیرند که چرا ورزشکاران در باب نماز سخن می گویند؟ علی رغم میل باطنی که همیشه از مجادله پرهیز می نمایم در پاسخی منطقی به این عزیز برادر باید عرض نمایم که به قول پرویز پرستویی در فیلم مارمولک که می گوید خدا که متعلق به آدم های خوب نیست خدا خدای آدم های خلافکار هم هست و فقط خود خداست که بین بندگانش فرق نمی گذارد. فی الواقع خداوند اِندِ لطافت، اِندِ بخشش، اِندِ بی خیال شدن، اِندِ چشم پوشی و اِندِ رفاقت است. رفیق خوب و با مرام همه چیزش را پای رفاقت می گذارد.

عضو کمیسیون نظارت شورای شهر تهران گفت: باید عرض کنم که عزیز برادر پوریای ولی تا وقتی که مردم را زمین میزد و خاک می کرد پوریا نبود وقتی که به خاطر به دست آوردن دل مادر حریفش، خودش را زد زمین، پوریا شد و مرحوم تختی هم به خاطر مدال هایش تختی نشد. او در زلزله بوئین زهرا خودش را به خاک انداخت و برای مردم گرفتار، غرور و بزرگیش را به زمین زد و با یک کیسه در بازار برای گرفتار شده های زیر آوار زلزله، قد خم می کرد و برایشان پول و مایحتاج جمع می کرد و چون به داد مردم گرفتار رسید تختی شد؛ نه به واسطه مدال هایش و دیگر اینکه اگر خبرها را جستجو نمایید خواهید دید که بنده نزدیک به چهارسال عضو شورای شهر تهران و مشغول خدمت به مردم هستم و در شورای شهر نیامده ایم که به فرض، گداخت هسته ای یا موضوعات فردو و یا آب سنگین اراک را حل کنیم وظیفه ذاتی کار ما در شورا از همین قبیل موضوعات می باشد.

وی افزود: نکته آخر اینکه عزیز برادر افتخار بنده مدال های آهنی که کسب کرده ام نیست. کسب مدال واقعی فتح قلبها و به دست آوردن دلها است. سابقه 52 سال هیئت داری و نوکری آقا امام حسین(ع) که در خانواده ما هست و اینکه 35 سال قبل خانه پدربزرگم را مسجد ساختیم به نام مسجد سیدالشهدا و عهددار 35 سال تولیت آن که در خانواده ما می باشد و از اینکه فرزند مسجد هستم، اینها برای من افتخار است و نکته تکمیل کننده این که رشته تحصیلی بنده در مقطع دکتری حقوق قضایی است که شاید نیمی از دروس این رشته، فقه و اصول و مبانی اسلامی است و نکته دیگر اینکه کتاب مذکور با مجوز رسمی از وزارت ارشاد پس از گذر از ده ها فیلتر نظارتی عزیزانی که هم لباس شما بزرگواران می باشند عبور کرده که باز هم شما کدام کتاب را دیده اید که شرح حال، هدف و غایت نویسنده و معرفی مولف، مقدمه و مأخر نداشته باشد که ذکر نام و عکس و هدف و معرفی این حقیر به عنوان مولف در این کتاب برایتان تازگی ایجاد کرد که به ناگاه این موضوع ساده را به تصورات ذهنی و نیت خوانی های خودتان پیوند داده اید. و سوالات دیگری که اصلا از تعجب جوابی برای پاسخ به آن سوالات در ذهنم یافت نمی شود.

جدیدی گفت: چرا به سوالات اصلی نمی پردازیم که چرا آمار جرم و جنایت و آسیب های اجتماعی، اعتیاد و بزهکاری و آمار بالای زندانی ها در این جامعه مدنی که به دنبال پیشرفت و توسعه می گردد رو به افزایش است و یا اینکه چرا دارند جوان های ما را با فرقه های خرافی پرستی، شیطان پرستی، بهایی گری و ده ها گزینه دیگر با الوان و اشکال مختلفی مانند شیشه، قرص های روانگردان و ابتذال که به خورد جوانان ما می دهند زمین گیر می کنند و یا اینکه کمبود زندان برای دستگاههای اجرایی یک بحران شده؟

عضو کمیسیون نظارت شورای شهر تهران افزود: اینها سوالاتی است که باید از جامعه شناسان و تئوری پردازان جامعه سوال شود که آسیب شناسی و عیب یابی گردد و در صدد درمان آن باشیم ما که نرفتیم خودمان را سرگرم دلارهای باشگاه های عربی و اروپایی کنیم و یا فروشگاه ها و بنگاه های دبی و دیگر کشورهای عربی را تبلیغ کنیم یا سر تا سر اتوبان ها و بزرگراهها را با تابلوها و عکسهای تبلیغاتی چیپس و پفک و دیگر اقلام مختلف تبلیغ نماییم. چرا که وطن پرستانه ایستاده ایم و برای مملکتمان کار می‌کنیم و با زبان قاصر خودمان برای رفاه، سلامتی، شغل مناسب و آینده جوانان تلاش میکنیم تا به سمت شیطان نروند بلکه به سمت خداوند حرکت نمایند تا از سردر گمی و روزمرگی نجات یابند. پس سوال را باید از کسانی پرسید که از این ناراحتند که چرا این افراد برای اینکه فرمان از دست جوانها رها نشود دلسوزی می کنند.

وی با بیان اینکه خیلی سوالهای دیگر که مجالی برای بازگو کردن آنها نمی باشد، گفت: چرا از آمدن ورزشکاران در صحنه های سیاسی و اجتماعی ناراحتند؟ چرا از فعالیت اجتماعی آنها که از ظرفیت و مقبولیت بالایی در جامعه برخوردارند ناراحتند؟ مگر تا این چند سال پیش که ورزشکاران در صحنه نبودند همه مشکلات جامعه مدنی ما حل شده بود؟ و یا اگر در آینده هم به صحنه نیایند مطمئن خواهیم بود که همه مشکلات جامعه ما بر طرف خواهد شد؟! جدایی و تفرقه انداختن بین ورزشکاران، هنرمندان، سیاستمداران و دیگر فعالان اجتماعی همانند فتنه شوم ساختن جوک های زننده بین قوم و قبیله و اقوام های مختلف است که در وحدت جامعه جدایی بیاندازند.

عضو کمیسیون نظارت شورای شهر تهران افزود: این سوالی است که باید به آن بپردازیم. یعنی همان تفرقه بیانداز و حکومت کن، یعنی همان شیوه استعمار که دنبال این فرصت می گردد، پس جوابش هم این است چیزی که ما باید از آن هراس داشته باشیم همان وحدتی است که از جامعه بربایند. آن وقت دیگر هیچ سوالی باقی نمی ماند که بخواهد جوابی داشته باشد.

جدیدی ادامه داد: پس بیایید بهانه کتاب نوشتن و وارد گود سیاست شدن ما را یک فرصت بدانید و بعضی ها که از این گذر ماسک و نقاب های خود را کنار زده اند و (من) واقعی خودشان را به تصویر میکشند را تماشا کنیم. ما آهسته و سر به زیر به کارمان مشغولیم و کارمان را انجام می‌دهیم.

عضو کمیسیون نظارت شورای شهر تهران اظهار کرد: بصیرت واقعی یعنی همین موضوع، ورود و دست به قلم شدن ورزشکاران نباید دغدغه باشد بلکه نبودنشان باید دغدغه باشد. چرا که در ایران به این بزرگی و با عظمت که دنیا برای تسخیر آن سر و دست میشکنند جا برای کار کردن بسیار است و جای کسی هم تنگ نخواهد شد. پس بیاییم در غیاب همدیگر، یکدیگر را قضاوت ناعادلانه نکنیم، که گناهی است نابخشودنی و همه با هم دست به دست هم وارد گود اقدام و عمل شویم هرکس با هر ظرفیتی که دارد هنرمند، ورزشکار، رجال سیاسی، کارمند، کارگر و از هر قشری که در این مملکت اسلامی زندگی می‌کنند در این جهاد اکبر سهمی داشته باشند و برای یک هدف مشترک آن هم سربلندی نظام، انقلاب، ملت و مملکت قدم برداریم تا به قول امام راحل نگذاریم انقلاب به دست نا اهلان و بیگانگان بیاقتد و حمایت و پاسداری کنیم از آرمانها و ارزشهای شهدای گلگون کفن انقلاب که همه ما بزرگ و کوچک مدیون خون پهلوانان و قهرمانان واقعی یعنی همان شهدا هستیم و بکوشیم که وحدت را حفظ کنیم نه کنار زدن یکدیگر را. با هم بخندیم نه اینکه به هم بخندیم.