بنا بعد از بازگشت از المپیک؛

صحبت از ماندن کردم تا نگویند بعد از باخت قهر می‌کنم

سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی گفت: از مردم عذرخواهی می‌کنم که نتوانستیم آن طور که باید دل آنها را شاد کنیم.

کد خبر: ۵۳۵۴۳۱

يکشنبه - ۳۱ مرداد ۱۳۹۵ / August 21, 2016

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، محمد بنا پس از بازگشت به ایران درباره عملکرد تیم ملی کشتی فرنگی در بازی‌های المپیک گفت: ابتدا باید پیروزی‌های کشتی آزاد طلای حسن یزدانی و نقره کمیل قاسمی و متأسفانه برنز حسن رحیمی که شایسته طلا بود را تبریگ بگویم. با توقعاتی که از قبل ایجاد شده بود یا به خاطر پیروزی‌های المپیک لندن خودمان ایجاد کرده بودیم مردم انتظار بالایی از کشتی فرنگی داشتند تا حداقل برای یک بار هم شده سرود مقدس جمهوری اسلامی و پرچم کشورمان را با اهتزاز درآورد.

وی افزود: شاید اگر نتایج المپیک لندن را کنار بگذاریم یکی از 2 مدال برنز المپیک ریو برای کشتی فرنگی آرزو بود. هرچند من خودم به هیچ عنوان از نتیجه راضی نیستم و از مردم عذرخواهی می‌کنم که نتوانستیم دل‌شان را آن طور که باید شاد کنیم.

سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی درباره دلایل ناکامی‌های سوریان و نوروزی گفت: چنین مسائلی نیاز به کار تخصصی و بحث مفصل دارد و نمی‌توان ظرف چند دقیقه تحلیل کرد. نتایج المپیک لندن با پیروزی‌های سرداری مانند سوریان شروع شد و پس از آن سایرین درخشیدند. اینجا هم اثر منفی شکست سوریان علنی بود اگر بگویم در کشتی اول کم آورد اما در کشتی دوم که 7 امتیاز جلو بود نباید ضربه می‌شد اما روز، روزش نبود.

بنا تصریح کرد: اگر درباره داوری‌ها صحبت کنیم می‌گویند بهانه است اما اگر داوران اذیت نمی‌کردند شاید شانس کسب 2 مدال برنز در 2 وزن دیگر را هم داشتیم اما هیچ چیز طلا نمی‌شود. قاسم رضایی که شانس طلا بود با یک اشتباه تاکتیکی در بارانداز زدن حریف به فینال نرسید.

وی درباره ماندن یا رفتنش بعد از المپیک گفت: برای این صحبت از ماندن کردم چرا که همیشه می‌گویند بنا بعد از شکست‌ها قهر می‌کند و می‌رود. اما چیزی نمی‌توانم در مورد ماندن یا رفتنم بگویم. باید رئیس فدراسیون از برزیل برگردد و در این خصوص تصمیم‌گیری کند.

سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی درباره عدم حضور سوریان در بین فرنگی‌کاران گفت: سوریان همراه تیم بازگشته است اما چون شرمنده مردم بود از راه دیگری خارج شد اگر خود من هم چاره‌ای داشتم و نباید به مردم جواب می‌دادم از خجالتم از مسیر دیگری می‌رفتم.