روز شمار محرم/ يازدهم محرم؛

يک زينب و يک کاروان

عمر بن سعد ملعون شب يازدهم را تا ظهر روز يازدهم در كربلا ماند و بر كشته شدگان خود نماز خواند و آنها را به خاك سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران رسول خدا(ص) را بر شتران بى جهاز سوار كنند و غل بر گردن امام سجاد(ع) بزنند. آنها را مثل اسيران بردند و از قتلگاه عبور دادند.

کد خبر: ۵۳۵۶۳

دوشنبه - ۰۷ دی ۱۳۸۸ / December 28, 2009

وقتى چشم زنان به شهدا افتاد فرياد كشيدند و اشك ريزان خود را از شتران به زمين انداختند.

زينب كبرى(س) چون نظرش به بدن مبارك امام افتاد، فرمود: السلام عليك يا ذبيحاً من القفا و سپس نعش برادر را به سينه خود چسبانيد، عرض كرد: اختك لك الفداء يا بن محمد المصطفى و يا قرّة عين فاطمة الزّهراء بعد با صوتى حزين و قلبى دردناك گفت: يا محمداه صلّى عليك مليك السمآء اين حسين توست كه با اعضاى پاره پاره در خون خويش آغشته است، اينها دختران تواند كه اسير شده اند، اين حسين توست كه بدنش بر روى خاك افتاده.

حضرت سكينه جسد پدر را در بر گرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد كرد، پدر جان بنى اميّه مرا در كوچكى يتيم كرد، بابا زمانى كه شب مى شود چه كسى مرا حمايت مى كند؟ بابا گوشواره هايم را غارت و عبايم را ربودند.

عصر روز يازدهم اهل بيت(عليهم السلام) را با حالت اسارت به طرف كوفه حركت دادند. شبانه به كوفه رسيدند و آن بزرگواران داغدار و مصيبت زده را تا صبح پشت دروازه هاى كوفه نگه داشتند. هنگام صبح عمر سعد ملعون از كوفه خارج شد و مثل فرماندهى كه از فتوحات خود خوشحال است همراه اسراء وارد كوفه شد.(1)

1- تقويم شيعه.