سنتز آزمايشگاهي آلوميناي نانوساختار به روش احتراقي در دانشگاه ‌صنعتي اميرکبير

مهندس رضا نوروزبيگي، دانشجوي دوره دکتري مهندسي شيمي دانشگاه صنعتي ‌اميرکبير موفق به سنتز آزمايشگاهي آلوميناي نانوساختار به روش احتراقي شد.

کد خبر: ۵۳۶۵

سه‌شنبه - ۰۴ تير ۱۳۸۷ / June 24, 2008

به گزارش گروه علمي و آموزشي «شبکه خبر دانشجو»، مهندس نوروزبيگي که پژوهشي در زمينه سنتز گاماي آلوميناي نانوکريستاله به روش سنتز احتراقي انجام داده ‌است، در توضيح روش به ‌کار رفته گفت: در اين روش لازم است که ابتدا يک اکسيد‌ کننده مناسب مانند نيترات آلومينيوم با يک سوخت آلي (عامل احيا‌کننده) ترکيب شده و به آن يون‌هاي فلزي افزوده شود.

وي افزود: اين يون‌ها در محلول، ايجاد کمپلکس مي‌کنند؛ مرحله‌ بعدي تنظيم pH و آغاز همزمان فرايند حرارت‌دهي و اختلاط است؛ که پس از جوشيدن و تبخير 90 درصد آب موجود، ژلي شفاف به دست مي‌آيد؛ اين ژل بايد مجدداً تحت عمليات حرارت دهي قرار داده شود؛ بدين ترتيب طي يک واکنش گرمازاي احتراقي، اکسيد آلومينيوم توليد مي شود.

مهندس نوروزبيگي خاطرنشان کرد: اگر اکسيد آلومينيوم در حرارت 900 درجه سانتيگراد به مدت دو ساعت کلسينه شود، به گاما آلوميناي نانوساختار تبديل مي‌شود و اگر درجه حرارت تا 1100 درجه سانتيگراد افزايش يابد، نوعي آلفاي نانوساختار به‌دست مي‌آيد؛ که ما با دنبال کردن اين مراحل توانسته‌ايم هر دو نوع آلوميناي نانوساختار را تهيه کنيم.

وي با اشاره به اينکه در اين پژوهش براي نخستين بار از سرين و آسپاراژين استفاده کرديم، اضافه کرد: سوخت مناسب، سوختي است که واکنش آن، توليد انفجار و گاز سمي نکند و کاتيون‌هاي فلزي در آن، يک کمپلکس پايدار تشکيل دهند؛ که در اين زمينه بهترين سوخت‌ها از گروه اسيدهاي آمينه هستند.

اين دانشجوي دوره دکتري مهندسي شيمي دانشگاه صنعتي ‌اميرکبير تصريح کرد: متوسط اندازه ذرات گاما و آلفاي توليدي در اين تحقيق در مقايسه با پژوهش‌هاي قبلي بسيار کوچکتر است.

خاطرنشان مي شود، آلومينا يک اکسيد فلزي - سراميکي است که فرم نانوساختار آن از سطح ويژه بالا، پايداري حرارتي - شيميايي مطلوب، نقطه ذوب بالا و مقاومت مکانيکي خوبي برخوردار است.

آلومينا کاربردهاي صنعتي بسياري دارد و از اين ماده مي‌توان به عنوان کاتاليست (کاتاليست فرآيند توليد دي متيل اتر و پايه کاتاليست‌هاي پلاتين، نيکل و کبالت در پالايش مواد نفتي)، جاذب رطوبت جهت خشک کردن هوا و گازهايي مانند آرگون و عايق الکتريکي استفاده کرد.

اين ماده به روش‌هاي بسياري توليد مي‌شود که از جمله آنها، سنتز احتراقي است؛ زمان واکنش کوتاه، تجهيزات آزمايشگاهي ساده، درجه خلوص بالاي محصول و کاهش نياز به منابع انرژي خارجي از مزاياي اين روش به شمار مي‌روند.

لازم به ذکر است، جزئيات اين پژوهش در مجله بين‌المللي Material science- Poland منتشر شده ‌است./انتهاي پيام/