خطبه پرشور حضرت زينب(س) در كوفه‏

حسين(ع) بي زينب قرآن صامت بود

اى مردم كوفه! اى نيرنگبازان، بى‏وفايان و پراكندگان! در ظاهر همانند كنيز چاپلوس، و در باطن همانند دشمنان سخن‏چين، يا مانند سبزى‏هايي هستيد كه در لجنزارها روييده، بدانيد كه براى آخرت خود كردار زشتى از پيش فرستاديد كه به خشم خداوند گرفتار، و در عذاب جاويد خواهيد ماند.

کد خبر: ۵۳۸۰۴

سه‌شنبه - ۰۸ دی ۱۳۸۸ / December 29, 2009

وقتى كه نگاه اهل كوفه به اسيران مظلوم افتاد ناله و گريه كردند، امام سجّاد(ع) به آنها رو كرد و فرمود: آيا شما به حال ما نوحه مى‏كنيد و مى‏گرييد، پس چه كسى ما را كشت؟

راوي مى‏گويد: در آن روز زينب (س) دختر امام على(ع) را مشاهده كردم؛ تا آن روز بانوى پوشيده و نجيبى را مانند زينب (ع) هرگز نديده بودم، كه از او شيواتر سخن بگويد، گويى سخنانش از زبان حضرت على(ع) فرو مى‏باريد، به مردم اشاره كرد كه ساكت باشيد، نفس‌ها در سينه‏ها حبس شد، زنگ‌ها كه در گردن اسب‌ها و استرها بود از حركت ايستاد.

فرمود: حمد و سپاس مخصوص خدا است، و درود بر پدرم محمّد(ص) و فرزندان پاك و برگزيده او باد، امّا بعد: اى مردم كوفه! اى نيرنگبازان، بى‏وفايان و پراكندگان! آيا به حال ما گريه مى‏كنيد، اشكتان خشك مباد، و ناله شما فرو ننشيند، مثل شما مثل آن زنى است كه رشته‏هاى خود را پس از تابيدن باز مى‏كرد، چه فضيلتى در شما هست؟ لاف و گزاف، آلودگى و سينه‏هاى پركينه، در ظاهر همانند كنيز چاپلوس، و در باطن همانند دشمنان سخن‏چين، يا مانند سبزى‏هايي هستيد كه در لجنزارها روييده، و يا نقره‏اى كه با آن قبر مرده را بيارايند، بدانيد كه براى آخرت خود كردار زشتى از پيش فرستاديد كه به خشم خداوند گرفتار و در عذاب جاويد خواهيد ماند.

آيا گريه مى‏كنيد؟ و فرياد گريه سر مى‏دهيد؟ آرى به خدا سوگند بايد زياد بگرييد و كمتر بخنديد، كه دامن خود را به عار و ننگ‏آلوده كرده‏ايد كه هرگز نمى‏توانيد آن را بشوييد؟ خون سرور جوانان اهل بهشت و پناه نيكان شما و گريزگاه پيش آمدهاى ناگوار شما، و جايگاه رفيع حجّت شما و بزرگ و رهبر قوانين شما را ريخته‏اند.

اى مردم كوفه! بدانيد كار زشتى را انجام مى‏دهيد، از رحمت خدا دور باشيد و نابود گرديد كه كوشش‌هاى شما به هدر رفت و دست‌هاى شما از كار بريده شد، و در سوداى خود زيان ديديد و گرفتار خشم خدا گشتيد، و سكّه خوارى و بدبختى به نام شما زده شد.

واى بر شما اى اهل كوفه! آيا مى‏دانيد كه چه جگرى از رسول خدا(ص) را بريديد؟ و چه افراد پوشيده به حجاب را از حرمش بيرون كشيديد، و چه خونى را از او ريختيد، و چه احترامى را از او هتك كرديد؟

قطعاً كارى بس هولناك، زشت، سخت، ناروا، خشونت‏بار و شرم‏آور به لبريزى سراسر زمين، و گنجايش آسمان انجام داديد.

آيا براى شما شگفت‏آور است كه آسمان در اين ماجرا خون ببارد؟ همانا شكنجه و عذاب جهان آخرت، ننگين‏تر خواهد بود، و كسى شما را يارى نكند و از مهلتى كه به شما داده شده استفاده نخواهيد كرد، كه پيشى گرفتن شما، خدا را شتابزده نمى‏كند، و او از فوت (انتقام) نمى‏هراسد، همانا كه پروردگار شما در كمينگاه است.

راوى مي‌گويد: سوگند به خدا مردم كوفه را حيران و بهت‏زده ديدم گريه مى‏كردند، و از حيرت انگشت خود را با دندان مى‏گزيدند.

پيرمردى را گريان ديدم در كنارم ايستاده، آنقدر گريست كه ريشش خيس شد و در حال گريه خطاب به خاندان نبوّت مى‏گفت: پدر و مادرم به فداى شما، پيران شما برتر از پيران ديگر، و جوانانتان بهتر از جوانان ديگر، و زنانتان برتر از زنان ديگر، و نسل شما بهتر از نسل‌هاى ديگر هستند كه نه خوار مى‏گردند و نه شكست‏پذير مى‏شوند.(1)

1- غم نامه کربلا