ردّپای راکفلر و مونسانتوی یهودی در کشاورزی ایران

علی ارجمند عین‌الدین طی یادداشتی ضمن تشریح راههای نفوذ «راکفلر» و «مونسانتو» در کشاورزی ایران، نوشت: واقعاً باید اندیشید چرا تولید تجاری این محصولات در کشورهایی مانند سوئیس، آلمان، روسیه و رژیم صهیونیستی (اسرائیل غاصب) جرم اعلام شده است؟

کد خبر: ۵۴۲۷۶۹

شنبه - ۲۷ شهريور ۱۳۹۵ / September 17, 2016

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، علی ارجمند عین‌الدین، مسئول حوزه نمایندگی ولی فقیه در جهادکشاورزی استان البرز که پنجشنبه گذشته از فتاوای دو تن از مراجع عظام تقلید در تحریم تراریخته در این شرایط خبر داده بود، در یادداشتی به جریان نفوذی راکفلرها و مونسانتو در حوزه کشاورزی پرداخت:

بنیاد راکفلر و کمپانی مونسانتو ــ که صهیونیستهای مادر تراریخته‌ها به شمار می‌روند ــ برای نفوذ در کشورهای هدف از روشهایی استفاده می‌کنند که مهمترین آنها به این شرح است.

1. استخدام وکلای زبَردست در کشورهای هدف

این وکلا دو وظیفه کلی دارند؛ اول اینکه باید قوانین کشورشان را مطالعه کنند تا راه نفوذ از طریق قوانین را پیدا کرده و از آن مجاری راه نفوذ را تسهیل کنند؛ وظیفه دیگر این «حقوقدانان وطنی» شکایت و ایجاد دردسر برای افرادی است که به هر طریق مانع نفوذ می‌شوند.

2. بورسیه کردن دانشجویان یا اعطای فرصتهای مطالعاتی به فارغ‌التحصیلانی که توان ایجاد لابی مناسب را دارند و تربیت آنها

این افراد پس از کسب آمادگی لازم به کشور خودشان گسیل داشته می‌شوند تا به‌عنوان نماینده شرکت، استاد دانشگاه یا مسئول دولتی مجری سیاستهای شرکت باشند، این اقدام با چنان ظرافتی انجام می‌شود که بعضاً شاید خود فرد هم

هیچگاه نفهمد که مهره راکفلر یا مونسانتو بوده است.

3. مطالعه و اقدام روی مدیران مؤثر کشور هدف

پیدا کردن نقاط ضعف در سوابق آنها و تهدید یا اعطاء رشوه‌هایی مانند اقامت، هزینه سفر، بورسیه فرزندان، حقوق ثابت به مدیران مورد نظر در کشورها مثل مدیر گمرک، نمایندگان مجلس، مدیران ارشد وزارتخانه‌ها و ...

4. سفارش نگارش کتاب یا مقالات به ظاهر علمی

با انتشار این مقالات، افکار عمومی و تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان یک کشور تحت تأثیر قرار گیرند و مقاومت آنها شکسته شود.

اکنون که دو تن از مراجع محترم تقلید، با مشاوره دهها استاد مسلم بیوتکنولوژی، محیط‌زیست و کشاورزی حکم عدم جواز تجاری‌سازی محصولات دستکاری شده ژنتیک تا حصول اطمینان را داده‌اند، عده‌ای جارچی، به‌جای بحث علمی و اثبات بی‌خطر بودن این محصولات، به دنبال دفاع از منافع راکفلر و مونسانتو و سایر شرکتهای نظام سلطه برآمده‌اند؛ اما سؤالی که افکار عمومی از این افراد معلوم‌الحال دارد این است که اگر این محصولات پیشرفت کشاورزی به حساب می‌آیند، چرا کشورهایی مثل سوئیس (که شرکت پیشرو سینجنتا را دارد) آلمان (که بایر را دارد که چند روز قبل مونسانتو را خرید) یا صهیونیسم جهانی از کشت بذرهای شرکتهای خود در کشورهای خودشان ممانعت به عمل می‌آورند؟

واقعاً باید اندیشید چرا تولید تجاری این محصولات در کشورهایی مانند سوئیس، آلمان، روسیه و رژیم صهیونیستی (اسرائیل غاصب) جرم اعلام شده است؟