باشگاه دانشجویان/

حذف مذهب از سرشماری عمومی نفوس و مسکن

از قضا دولت یازدهم دست بردار نیست و بنا دارد رویه قاجارانه خود را در نظام مردم‌سالاری دینی به اکمل برساند.

کد خبر: ۵۴۴۹۰۳

يکشنبه - ۰۴ مهر ۱۳۹۵ / September 25, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو- یادداشت دانشجویی*؛ حذف مذهب از سرشماری عمومی نفوس و مسکن؛ چه بگویم در باب این فاجعه حقوق بشری دولت یازدهم!

از قضا دولت یازدهم دست بردار نیست و بنا دارد رویه قاجارانه خود را در نظام مردم سالاری دینی به اکمل برساند. در گذشته هر ده سال و در دهه ی گذشته هر پنج سال خشنود و منتظر بودم که سرشماری نفوس و مسکن آغاز گردد.

فارغ از آنکه در دولت قبل سرشماری هر پنج سال شد و از این اقدام در آن زمان سرور خاصی من را فرا گرفته بود و از آرزوهای من دو یا سه ساله شدن سرشماری عمومی هست، که کمک فراوانی به بخش های مختلف کشور می کند و حسابی به خرجش می ارزد.

البته قابل ذکر است که نیروهای زحمتکش ما در مرکز ملی آمار ایران در سال های غیر از سرشماری عمومی، دست به سرشماری های دیگری می زنند، که گرچه عمومیت آن در این سطح نیست، ولی اقدام به این سرشماری های تخصصی نیز بسیار لازم است.

اما اقدام جدید دولت یازدهم مبنی بر اینترنتی کردن سرشماری عمومی بسیار قابل توجه و کام بنده را بسیار شیرین تر کرد و بنده را علاقه مند به همکاری بیشتر می کرد. تا آنجا که علاقه داشتم، حتما در مرحله اول سرشماری که اینترنتی هست، شرکت کنم.

اما همه ی این شیرینی های پی در پی با جام شوکران دیگر دولت بر کامم تلخ شد. دولت در مرحله اول سرشماری اینترنتی سوال از مذهب را حذف کرده است. چه توجیهی برای این اقدام می تواند ارائه بشود، جز مهملات حقوق بشری غربی بیهوده؟

یادآوری می کنم اصل دوازدهم قانون اساسی را که اشعار دارد:

«دین رسمی ایران، اسلام و مذهب جعفری اثنی‌عشری است و این اصل الی ‏الابد غیر قابل تغییر است و مذاهب دیگر اسلامی اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدی دارای احترام کامل هستند و پیروان این مذاهب در انجام مراسم مذهبی، طبق فقه خودشان آزادند و در تعلیم و تربیت دینی و احوال شخصیه (ازدواج، طلاق، ارث و وصیت) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‏ها رسمیت دارند و در هر منطقه ‏ای که پیروان هر یک از این مذاهب اکثریت داشته باشند، مقررات محلی در حدود اختیارات شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با حفظ حقوق پیروان سایر مذاهب.»

آیا در کشوری که دارای مذهب رسمی است و لازم است که برنامه ریزی اجتماعی، فرهنگی، مذهبی، عقیدتی و سیاسی برای مذاهب به رسمیت شناخته شده  دیگر بشود، سوال از مذهب باید حذف بشود؟

به راستی وقتی در حکومت دینی سوال از دین مردم می شود، چرا سوال از مذهب آنان نشود؟ چرا خود ما دروازه بهانه های حقوق بشری را برای افزودن تحریم ها را به سمت کشور باز می کنیم؟

مگر تا هم اکنون برای سوال از مذهب مردم کشور، تحریمی شده بودیم و حتی اگر می شدیم توجیهی برای حذف آن می یافتیم. سوالی که رئیس جمهور باید پاسخ بدهد این است که عقب نشینی عقیدتی تا به کجا ادامه خواهد یافت؟

جالب است که بدانید که متن توصیه سازمان ملل برای سرشماری هم منعی برای ما ایجاد نمی کند:

هر کشوري که دین و مذهب را در سرشماري خود لحاظ می کند بهتر است از تعاریف مناسبی استفاده کند تا نیازهاي آن ها را برآورده سازد. مثلا ممکن است کافی باشد که فقط درباره مذهب  هر فرد پرسش شود. از طرف دیگر از  پاسخگویان می توان درخواست نمود که در صورت لزوم فرقه اي را  که در مذهب خود به آن تعلق دارند نیز مشخص نمایند.

جالب است بدانید فرقه خاص تر از مذهب است، و سازمان ملل این را هم منع نمی نماید، چرا ما این کار را می کنیم؟ مطمئن باشید سالیان بعد، مردم از این اقدامات شما به عنوان اقدامات «امیر کبیر مانند» نام نخواهند برد. آقای روحانی این سال آخری چه خبر است؟

*سیدمرتضی موسوی نژاد-فعال دانشجویی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.