وبلاگ «تاملات»؛

چگونه جام زهر مي خورانند؟

سکوت مقام معظم رهبري نسبت به واقعه عاشورا و بسنده کردن به خون جگري از انحراف و سست عنصري از کساني که چنين وضعي بدي را بوجود آورده اند، در ذهن شما سوال ايجاد نکرده است. ان شا الله که مشکلي پيش نيامده است!

کد خبر: ۵۴۵۶۳

دوشنبه - ۱۴ دی ۱۳۸۸ / January 04, 2010

به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبکه خبر دانشجو»، مجيد بذرافکن در آخرين پست وبلاگ «تاملات» درباره بيانيه اخير موسوي و نامه محسن رضايي به رهبري و ارتباط اين دو باهم، نوشت:

حتما نامه محسن رضايي سرباز ملت و جنابعالي[مقام معظم رهبري] را به رهبر حکيم انقلاب خوانده ايد. بدون مقدمه بايد گفت بوي خيانت مي آيد. شايد شباهت هاي نامه ميرحسين و نامه محسن رضايي را نديده باشيد، بخوانيد. حتما شنيده ايد که اين دو نامه از يک مرکز صادر شده است،ببينيد . افسران جنگ نرم تشخيص جام زهر داده اند. ولي آيا اين رضايي و موسوي و هاشمي هستند که دوباره مي خواهند جام زهر را به امام وقت ملت بخورانند؟

دوباره سوال مي کنم آيا اين محسن رضايي و هاشمي هستند که مي خواهند چنين خبطي را تکرار کنند؟پاسخ من به اين سوال «خير» است. اين دو نفر ديگر از چنان مقام و رتبه اي برخوردار نيستند که بتوانند به تنهايي کاري از پيش ببرند. پس اين دم خروس به چه پشتوانه اي از زير عبا بيرون زده است.

آيا شما در اين هفت ماه اقدامي از مسئولين قضايي و تقنيني ديده ايد؟ آيا حرکت جدي و روشنگرانه اي از سوي مراجع ديده ايد؟ پس به چه بايد دلخوش کنيم و خود را قانع کنيم که اظهارات مشعشع علي لاريجاني و مصطفي پورمحمدي و سيدرئيسي و محموداحمدي نژاد که مسئولين مستقيم برخورد با فتنه گران بوده اند امروز از سر صداقت است و جديت!

گذشت زمان موجب ايجاد يک نارضايتي شديد و يک خستگي شديد شده است. نارضايتي شديدي که در مردم ايجاد شده است و خستگي شديدي که در مسئولين ايجاد شده است. آقاي لاريجاني که شنبه دوم پس از انتخابات برخلاف صريح سخنان رهبري راهکارهاي ديگري را براي حل بحران (بخوانيد تداوم بحران) ارائه داد و تمام عمر رياست مجلس پس از انتخاباتش جلوگيري از حرکت توفنده مجلس برعليه فتنه گران بود چگونه امروز مدعي عدالت خواهي و جديت با فتنه گران شده است. آيا او متنبه شده است؟ جواب اين سوال قطعا خير است. چرا که تا پيش از اين رهبر معظم انقلاب به خوبي معيارها و روشها و مسيرها را مشخص کرده است. براي جوان بصير و ولايي هر کس بسته به التزام «عملي» و نه «گفتاري» به اين سخنان محترم و صاحب احترام است. چه رسد به آن که التزام گفتاري هم با نوشته ها و سخنان دوپهلو، سکه اي بود که صاحبش در روزنامه هاي فتنه تيتر يک مي شد.

قوه قضائيه قبلي و فعلي چه با پخش اعترافات و چه بدون پخش اعترافات نسبت به آن چه جرم بزرگ انتخاباتي از سوي حاکم شرع خوانده شد چه کردند که امروز بعد از وقايع عاشورا بخواهند بدان بپردازند. آيا جنايت ضدانقلاب در يورش به عزاداران حسيني و تسخير خيابانهاي اصلي شهر آنها را ترسانده است؟ آيا حماسه نهم دي ماه آنها را به غيرت آورده است و دلگرم کرده است؟ خير چرا که در تمام طول اين مدت مهم تر از همه حمايت شايسته و جدي رهبري و مردم حزب الله پشت سر اين جماعت بود و باگذشت زمان هنوز عملا اتفاقي نيفتاده است بلکه متهمان کودتاي مخملي در مرخصي و حبس هاي تعزيري به سر مي برند.

برادران و خواهران ولايي الحذر الحذر به هوش باشيد که اتفاقي در حال وقوع است که ان شا الله اينگونه نباشد و نبايد بشود: برخورد با آفتابه دزدهاي خياباني و فراموشاندن اصل و مرکز فتنه گري!

آن گونه که در نظر مي آيد هيچ اجماعي در برخورد با سران فتنه در مسئولين وجود ندارد و جز رسانه ها و تريبون هاي ديني سياسي جديتي ديده نمي شود. اين فضا کاملا شبيه فضايي است که روزهاي 598 را به ياد مي آورد. زماني که همه مسئولين با رگ هاي ورم کرده گردن نسبت به صدام و آمريکا موضع گيري هاي افسانه اي مي کردند و مردم و بسيجيان در ميانه ميدان منتظر اعزام و تامين سلاح و مهمات بودند و امام خواستار تنبيه متجاوز بود، ناگهان شد آن چه نبايد مي شد.

تاکيدات مکرر مقام معظم رهبري به گوش جان از سوي مردم شنيده مي شود ولي آن کسي که بايد آنها را به صورت تصميم و عمليات اجرايي در آورد مسئولان مربوطه هستند. شش ماه مداراي رهبري و تقاضاي برخورد قانوني با برهم زنندگان امنيت مردم و هتک کنندگان آبروي نظام به جايي نرسيده است. هر چند مردم صميمانه و غيورانه خواستار خواست رهبري هستند ولي اگر عده اي رهبري کوتاه بيايد و رهبر را به صورت ناگفته اي در معرض تهمت تندروي و وحدت شکني قرار دهند چه بايد کرد. وقتي نامه محسن رضايي را بخوانيد خواهيد ديد که بعد از آن همه فرمايشات راهگشا خواستار مماشات با ميرحسين و گذشتن از جنايات آنها شده است.

دوستان اين خطر هميشه بوده است و امروز بيش از هميشه است که عده اي از رهبري بخواهند که از حق خويش بگذرد و به دروغ پايمردي آقاي ما آقاي خامنه اي را بر حق مردم و انقلاب، را به يک دعواي سياسي خانوادگي تقليل دهند.

برخلاف دوستاني که فتنه انتخابات را صفين خواندند که آن فتنه جمل بود امروز بوي صفين مي آيد. زماني که مردم تمام قد وارد صحنه شده اند عده اي مي خواهند با به موضع تهمت کشيدن رهبر انقلاب و اعلام ناتواني در پي گيري خواسته هاي ايشان خيالهايي باطلي را عينيت بخشند. دوستان از تکرار جام زهر گفته اند ولي اين بار ماجرا فرق مي کند چرا که در روز عاشورا لشکرکشي کامل خياباني –البته بدون سلاح- تجربه شد و با برخورد ضعيف نيروي انتظامي به نتايج دلخواه رسيد. خود رهبري فرمود که ديگر صلح حسني در کار نخواهد بود، فرمود اگر يزيديان بخواهند صلح را تحميل کنند عاشورا در پيش خواهد بود.

دوستان قبل از اينکه منتظر محرم باشيم و منتظر کم شدن مويي از سر علي، تيغ خود را نه بر سران فتنه بلکه بر گلوي خواص تنبل و يا ناآگاه بگذاريم تا خداي نکرده هواي ديگر بر سرشان نيفتد.

کاملاً مرتبط:

سست عنصرها!

لاس زدن و لاف زدن مسئولين با آبروي اسلام و انقلاب + ده نکته!

/انتهاي پيام/