بافت استخوان انسانی تولید شد

محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از ترکیب مرجان دریایی در بستر پلیمری نانولیفی داربستهایی را عرضه کردند که قادر است در کمتر از ۳ ماه بافت یکپارچه استخوانی تولید کند.

کد خبر: ۵۴۷۰۶۳

يکشنبه - ۱۱ مهر ۱۳۹۵ / October 02, 2016

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق شدند تا با استفاده از ترکیب مرجان دریایی در بستر پلیمری نانولیفی، داربستهایی را عرضه کنند که قادر است در کمتر از سه ماه بافت یکپارچه استخوانی تولید کند.

فاطمه حجازی؛ مجری این طرح، با بیان اینکه در این تحقیقات داربستهای نانولیفی برای ترمیم بافت استخوان تولید کردیم، اظهار کرد: داربستهای نانو لیفی به دلیل شباهت ساختاری به ماتریس برون سلولی طبیعی بدن، بسیار مناسب برای رشد و تکثیر سلولها است.

وی با بیان اینکه در صورت طراحی سه‌ بعدی این داربستهای نانولیفی سلولها می‌توانند در یک محیط سه بعدی رشد کرده و عملکردهای طبیعی خود را بیان کنند، خاطرنشان کرد: از این رو در این مطالعات، ما از ساختارهای سه بعدی نانو لیفی بهره بردیم تا با ترغیب سلولها به رشد، تکثیر و تمایزات استئوژنیک، بازسازی بافت استخوان را ارتقاء بخشیده و ترمیم آسیب استخوانی را تسریع کنیم.

حجازی با تأکید بر اینکه در این پروژه از روش الکتروریسی اصلاح‌شده استفاده کردیم، تصریح کرد: با استفاده از این روش توانستیم داربستهای نانو لیفی سه بعدی و ضخیم تولید کنیم تا امکان استفاده از آنها برای هر نوع آسیبی با هر ابعادی فراهم شود.

وی از کاربرد مرجان دریایی در این داربستها برای نخستین بار در کشور خبر داد و یادآور شد: در کنار فاز پلیمری داربست از مرجان دریایی استفاده شد چرا که مرجانها به دلیل ساختار ویژه خود خواص استخوان‌سازی شدیدی در داربست ایجاد می‌کند که این امر به بازسازی استخوان آسیب دیده کمک می‌کند.

مجری طرح ترمیم استخوان آسیب‌دیده با نانو داربست مرجانی با تأکید بر اینکه در این طرح از مزایای ساختارهای پلیمری نانولیفی همراه با خواص استئوژنیک مرجان دریایی برای ترمیم نقصهای استخوانی بهره بردیم، متذکر شد: استفاده در زمینه‌های پزشکی و به میزان بسیار کم از مرجانهای دریایی خلیج فارس، دریچه جدیدی در استفاده بهینه از این منبع ملی می‌گشاید.

وی افزود: داربستهای تهیه‌شده از خواص مکانیکی بالایی برخوردارند و تا زمان ترمیم بافت استخوان قادر به تحمل بارهای وارده هستند.

این محقق دانشگاه صنعتی امیرکبیر خاطرنشان کرد: مطالعات سلولی برون تنی (In Vitro) نشان دادند که این داربستها هیچ سمیتی برای بدن ایجاد نکرده و بستر مناسبی برای رشد و تکثیر و تمایز سلولها بودند به علاوه، مطالعات درون تنی (In Vivo) از حضور این داربستها در نقیصه جمجمه‌ای مدل حیوانی موش صحرایی حاکی از شکل‌گیری بافت کامل و یکپارچه استخوان در کمتر از سه ماه بود.