چرا توافقات با رنو محرمانه نگه داشته شده است؟

یک کارشناس خودرو با انتقاد از قرارداد ایدرو با رنو برای تولید خودرو در ایران به محرمانه بودن قسمت‌های زیادی از این توافق‌نامه اشاره کرد و افزود: سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران شفاف رفتار نمی‌کند.

کد خبر: ۵۴۹۲۴۰

يکشنبه - ۱۸ مهر ۱۳۹۵ / October 09, 2016

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، محمد شجاعی فرد رئیس دانشکده فنی خودروی دانشگاه علم و صنعت در ارتباط تلفنی با برنامه گفتگوی ویژه خبری شبکه دوی سیما گفت: تجربه همکاری با فرانسوی‌ها در سال‌های قبل نشان داده که فرانسوی‌ها قابل اعتماد نیستند و در زمان تحریم‌ها ما را تنها می‌گذارند.

او افزود: فرانسوی‌ها دنبال بازار ایران هستند نه کمک به صنعت خودروی ملی ما، فرانسوی‌ها دنبال فروش بیشتر محصولات خود هستند و اگر شرایط تحریم ایجاد شود دوباره دست ما را از قطعه‌هایشان کوتاه می‌گذارند.

شجاعی فرد همچنین به قیمت بالای خودروهای پیشنهادی فرانسوی‌ها با مبلغ 60 تا 80 میلیون تومان اشاره کرد و گفت: این رقم برای اکثریت مردم جامعه مناسب نیست.

شجاعی فرد افزود: قرارداد میان خودروسازان ایرانی و فرانسوی باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که تمام محورهای مطرح‌شده پیشین در آن دیده شود اما متأسفانه تجربه خوبی هم از تنظیم قرارداد نداریم.

او گفت: وقتی خودمان تمام خط تولید را داریم چرا باید در قراردادهایمان سهم کمپانی رنو را 60 درصد و سهم خودروساز داخلی را 40 درصد لحاظ کنیم.

شجاعی فرد به محرمانه بودن قسمت‌های زیادی از این توافق‌نامه اشاره کرد و افزود: سازمان گسترش و نوآوری صنایع ایران شفاف رفتار نمی‌کند.

رئیس دانشکده فنی و خودروی دانشگاه علم و صنعت گفت: اگر کمپانی رنو با خودش پول بیاورد و نیروی کار و خط تولیدش را سرمایه تلقی نکند این توافق‌نامه پس از تبدیل به قرارداد قابل تقدیر است اما این امکان کمی بعید است.

شجاعی فرد در ادامه ارتباط تلفنی خود گفت: اگر فرانسوی‌ها تولید قطعاتشان را به ما بسپارند احتمالاً قطعات خرد خواهد بود نه اساسی و در نهایت باز هم سر قطعه‌ساز داخلی بی‌کلاه خواهد ماند.

عزیز اکبریان رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس نیز در این برنامه گفت: برای تحریک بازار داخلی به حدود 200 میلیارد دلار سرمایه گذاری نیاز داریم که این رقم از توان سرمایه گذاران داخلی خارج است.

او ادامه داد: اگر سرمایه گذاران خارجی با صنعتگران و تولید کنندگان ایرانی وارد همکاری شوند باید بدانند که ما تنها به سرمایه‌گذاری‌شان نیازمندیم نه تولید و سازندگی آنها در ایران، ما نیاز به توانمندی برای رقابت با بازار جهانی داریم و بازار داخلی‌مان را به اسم سرمایه گذاری خارجی‌ها واگذار نمی‌کنیم.