حجت الاسلام رئیسی:

امام حسین (ع) صاحب نفس مطمئنّه، راضیه و مرضیه است

تولیت آستان قدس رضوی گفت: امام حسین (ع)، صاحب نفس مطمئنّه، راضیه و مرضیه است و بر همین اساس هم حسین (ع) از خداوند راضی و هم خدا از حسین (ع) راضی بود.

کد خبر: ۵۵۰۰۸۳

چهارشنبه - ۲۱ مهر ۱۳۹۵ / October 12, 2016

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو به نقل از پایگاه اطلاع رسانی آستان قدس رضوی، آیت الله سید ابراهیم رئیسی در جمع عزاداران خیمه الانتظار مشهد با یادآوری سوره مبارکه فجر افزود: نهضت حسینی و خون شهدای کربلا، فجری در شام تیرگی و ظلمت حکومت شوم بنی امیه بود.

عضو مجلس خبرگان رهبری افزود: امام حسین (ع) با عاشورای خود، فجری از ایمان، عقیده و حریت را در سیاهی ظلم و ستم عالم، برای همیشه تاریخ پدید آوردند.

وی تاکید کرد: امام حسین (ع)، صاحب نفس مطمئنّه، راضیه و مرضیه است و بر همین اساس هم حسین (ع) از خداوند راضی و هم خدا از حسین (ع) راضی بود.

وی با بیان اینکه وجدان های بیدار در پیمودن راه تکامل اخلاقی بشریت نقش مهمی دارنداظهار کرد: دلیل اصلی مشکلات کنونی دنیا، وجدان های خفته ای است که چشم خود را بر روی جنایات در سوریه، عراق و یمن بسته اند .

وی بیان کرد: نفس انسان حالت ها و مرتبه های مختلفی دارد که شامل نفس اماره، مسوَّله، لوّامه، مطمئنه، راضیه و مرضیه است و جنایات هولناک تاریخ بشریت نتیجه رها شدن نفس انسانی می باشد.

وی درباره نفس مسوله گفت: نفس مسوله، انسان را برای انجام زشتی ها اغوا می کند و زشتی ها را زیبا جلوه می دهد، این همان نفسی است که برادران یوسف را به انحراف کشاند.

عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان، نفس لوامه را از نفوس خوب و مبارک خواند و اظهار کرد: این نفس، انسان را در برابر کجی ها و انحراف ها سرزنش می کند و اجازه نمی دهد اصرار به گناه در انسان شکل بگیرد که «حر بن یزید ریاحی» چنین نفسی داشت.

آیت الله رئیسی اظهار کرد: این نفس حر را به اوج عزت و شرافت کشاند و نام او را برای همیشه در صف آزادمردان تاریخ جاودانه کرد.

تولیت آستان قدس رضوی به توضیح درباره نفس مطمئنه پرداخت و گفت: انسان با انجام اوامر و تکالیف الهی حالتی از اطمینان برایش ایجاد می شود که امام حسین(ع) و اصحابشان دارای چنین نفسی بودند.

وی اظهار کرد: در دشت کربلا هر چه عرصه بر حضرت سیدالشهدا(ع) تنگ تر می شد و یاران و اطرافیان خود را از دست می دادند، صورت مبارک حضرت برافروخته تر می شد، زیرا در مقام عبادت و بندگی حالت طمانینه در ایشان بود و نفس «مطمئنه» در عاشورا تجلی یافت.