روز شمار محرم/ بيست و دوم محرم؛

صبر قتل صبر

صبر قتل صبر يعني ايستادگى، مقاومت و پايدارى، مقابله با عواملى كه انسان را از تلاش در راه هدف باز مى‏دارد، تحمل سختي‌ها و ناگواري‌ها به خاطر پيروز شدن و انجام وظيفه.

کد خبر: ۵۵۰۱۶

جمعه - ۱۸ دی ۱۳۸۸ / January 08, 2010

در حادثه كربلا، زيباترين جلوه‏هاى صبر و پايدارى در راه عقيده و تحمل ‏مشكلات مبارزه ترسيم شده و سبب ماندگارى و جاودانگى آن حماسه و پيروزى‏ ابدى آن گروه اندك بر دشمنان انبوه شده است، همانگونه كه قرآن كريم مى‏فرمايد: «كم ‏من فئة قليلة غلبت فئة كثيرة باذن الله و الله مع الصابرين‏» (1)

و امير مؤمنان (ع) فرمود: «الصبريهون الفجيعة‏» (2) مقاومت، فاجعه و حادثه سخت را آسان مى‏كند.

از سوى ديگر براى‏مؤمنان، بر عامل غلبه بر سختي‌هاست و هر چه ميزان تحمل بيشتر باشد، سختى مصيبت‏ كاسته مى‏شود و پروردگار نيز موهبت صبر را به مؤمنان عطا مى‏كند و به فرموده امام‏صادق‏ (ع)، خداوند صبر را به اندازه مصيبت بر دلها وارد مى‏كند: «ان الله ينزل الصبر على‏قدر المصيبة‏». (3)

در حماسه عاشورا، «صبر» هم در گفتارها و شعارها و هم در عمل‌ها و رفتارها مشهود است، هم در شخص سيد الشهداء (ع)، هم در عترت و ياران صبور و وفادارش.

امام‏حسين (ع) آنگاه كه مى‏خواست از مكه به قصد عراق خارج شود، خطبه‏اى خواند كه در ضمن آن آمده است: «رضى الله رضانا اهل البيت، نصبرعلى بلائه و يوفينا اجرالصابرين‏». (4) رضايت و پسند ما خانواده، همان رضاى الهى است، بر بلا و آزمون او صبر مى‏كنيم، او نيز پاداش صابران را به ما عطا مى‏كند.

در يكى از منازل ميان راه نيز با توجه ‏دادن همراهان به سختى مسير و استقبال از نيزه‏ها و شمشيرها و نياز ميدان عاشورا به دليرمردانى مقاوم و شكيبا بر زخم و مرگ و شهادت، فرمود: «ايها الناس! فمن كان منكم يصبرعلى حد السيف و طعن الاسنة فليقم معنا و الا فلينصرف عنا». (5) اى مردم! هر كدام از شما كه ‏تحمل تيزى شمشير و ضربت نيزه‏ها را دارد با ما بماند، وگرنه برگردد!

ياران آن حضرت‏ نيز همانگونه بودند كه او مى‏خواست، در ميدان ‏«صبر»، پايدار ماندند و بر تشنگى، محاصره، هجوم دشمن، كمى ياران و شهادت همرزمان مقاومت مى‏كردند و از خوشحالى ‏در پوست ‏خود نمى‏گنجيدند، حتى بعضى‏شان روز عاشورا خوشحالى و شوخى‏ مى‏كردند و مى‏گفتند: ميان ما و بهشت، جز ساعتى جنگ و تحمل ضربت تيغها و نيزه‏ها و تيرها نيست و پس از آن، بهشت جاودان الهى است.

ابا عبد الله (ع) نيز آنان را چنان‏ بار آورده و تعليم داده بود كه پايدارى را پل عبور به بهشت بدانند، روز عاشورا به آنان ‏چنين خطاب كرد: «صبرا بنى الكرام! فما الموت الا قنطرة تعبر بكم عن البؤس و الضراءالى الجنان الواسعة و النعيم الدائمة...»، (6) مقاومت! اى بزرگ زادگان كه مرگ پلى است كه ‏شما را از رنج و سختى به سوى بهشت‌هاى گسترده و نعمت‌هاى ابدى عبور مى‏دهد، درس ‏صبر را حتى به اهل بيت‏ خويش مى‏داد و آنان را در مقابل شهادت خويش دعوت به ‏شكيبايى و تحمل مى‏كرد و اين كه گريبان چاك نزنند و صورت نخراشند: «انظروا اذا اناقتلت فلا تشققن علي جيبا و لا تخمشن وجها». (7)

خود امام بر كشته شدن و داغ فرزندان و ياران صبر كرد، خواهر صبورش زينب، صبورانه بار اين حماسه خونين را به دوش كشيد و لحظه لحظه حوادث كربلا، جلوه‏هاى مقاومت و پايدارى بود، حتى آخرين كلمات ‏سيد الشهدا (ع) ‏نيز در قتلگاه كه بر زمين افتاده و با پروردگارش مناجات مى‏كرد، حاكى از همين روحيه بود: «صبرا على قضائك‏». (8)

1-بقره، آيه 249.

2-غرر الحكم.

3-من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 416.

4-اعيان الشيعه، ج 1، ص 593.

5-ينابيع المودة، ص 406.

6-نفس المهموم، ص 135.

7-لهوف، ص 81.

8-مقتل الحسين، مقرم، ص 357

فرهنگ عاشورا.