گزارش/

رمزگشایی از گام سوم برجامیان/ سهم‌خواهی حداکثری؛ ولایتی سازی از اصولگریان

تندروها به دنبال سهم‌خواهی بیشتر از روحانی با مطرح کردن گزینه «عبور از روحانی» هستند. از طرفی، احتمال کناره گیری روحانی از نامزدی، آنها را به معرفی نامزد دوم مجبور می‌کند.

کد خبر: ۵۵۰۳۲۳

شنبه - ۲۴ مهر ۱۳۹۵ / October 15, 2016

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، با نزدیک شدن به زمان انتخابات، جدیتر و ادبیاتشان درباره روحانی تندتر میشود. علی تاجرنیا رئیس شورای هماهنگی جبهه اصلاحات در مصاحبه با آرمان میگوید: «اگر من اينجا اعلام كنم كه ما از آقاي روحاني سهم نمي‌خواهيم، بسياري آن را مثبت تلقي مي‌كنند. در حالي كه من احساس مي‌كنم كه اين صحبت، سخني رودربايستي گونه است». محسن رهامی، رئیس کمیته انتخاباتی جریان اصلاحات در همین رابطه گفته: «هدف اصلي فعاليت سياسي سهيم شدن در قدرت و به دست آوردن فضاي بيشتر براي بازي سياسي است». رهامی همچنین گفته: «اصلاح‌طلبان به آقاي روحاني چك سفيد امضا نخواهند داد. كار سياسي با خيرات كردن متفاوت است». اینها فقط بخشی از حرفهایی است که طی ماههای اخیر از سوی بزرگان اصلاحات شنیده میشود.

سهمخواهی حداکثری از روحانی

حدود هفت ماه تا انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری باقی مانده. تحرکات انتخاباتی درون حزبی معمولا از همین چندماه باقی مانده تا انتخابات شروع میشود اما ظاهرا برای اصلاحطلبان، شرایط این گونه نیست. به گفته خودشان، آنها ماه‌هاست تحرکات انتخاباتی خود را آغاز کردهاند.

مروری بر رسانههای این جریان، به روشنی گواه این مطلب است. یقینا حدود مطالبات اصلاحطلبان از روحانی در انتخابات ۹۲ با انتخابات ۹۶ یکسان نیست. اگر اصلاح-طلبان حضور افرادی خارج از قبیله خود را در کابینه اول روحانی تحمل میکنند، این به آن معنا نیست که از ادامه حضور این افراد هم حمایت کنند. تاجرنیا در این رابطه به آرمان گفته: «مجموعه‌اي كه حلقه نخست رئيس‌جمهور محسوب مي‌شوند، به صورت كامل و تمام عيار ملتزم به اين نگاه نيستند.».

محسن رهامی هم چند روز بعد، شبیه همین حرف ها را بیان کرد: «برخي از اعضاي دولت نسبت به اين دغدغه‌ها بي اعتنايي نشان مي‌دهند». فشار تندروهای اصلاحطلب به دولت برای اجرای اقدامات رادیکال، این روزها بیشتر دیده میشود. مثلا در ماجرای انتخاب استاندارن، تندروهای اصلاح طلب هنوز هم فشارها را به رحمانی فضلی برای قلع و قمع کردن باقی مانده استاندارن ادامه میدهند. آنها می خواهند تمام نفرات تغییر کنند؛ از صدر تا ذیل. رهامی اخیرا گفته: «اصلاح‌طلبان ترجيح مي‌دهند منتظر بمانند تا نتايج همه عملكرد آقاي روحاني در دوره اول رياست‌جمهوري مشخص شود ... اصلاح‌طلبان به شكل‌هاي مختلف با اعضاي دولت و نزديكان آقاي روحاني جلسات غيررسمي برگزار مي‌كنند و در اين جلسات دغدغه‌هاي خود را مطرح مي‌كنند».

تندروها به دنبال تعیین تکلیف سریعتر با روحانی هستند. آنها می خواهند بدانند که آیا روحانی زیر بار تحمیلات آنان می رود یا خیر؟ که اگر پاسخ مثبت دریافت کنند، روحانی را همچنان به عنوان یکی از گزینه های خود برای انتخابات حفظ کرده و در غیر این صورت، «عبور از روحانی» را از همین حالا عملی کرده تا سراغ گزینه های دیگری بروند.

در جستوجوی جایگزین

صادق زیباکلام نظریه پرداز اصلاح طلب هم اینگونه میگوید:« روحانی بهتر است یا عارف یا ظریف را به مردم در ۹۶ معرفی کند. اگر این اتفاق بیفتد شانس اصلاح‌طلبان بیشتر می‌شود». رهامی، رئیس کمیته انتخاباتی اصلاحطلبان، چگونگی انتخاب نفر دوم را اینگونه شرح میدهد:« در ماه‌هاي آينده گزينه‌هاي مورد نظر اصلاح‌طلبان با سفر به مناطق مختلف كشور و سخنراني در اين شهرها از نظر سياسي خود را عرضه خواهند كرد تا استقبال مردم از آنها مورد سنجش و ارزيابي قرار بگيرد. در نهايت نيز اصلاح‌طلبان با بررسي‌هاي دقيق و موشكافانه يك گزينه را در كنار آقاي روحاني معرفي خواهند كرد». حتی اصلاحطلبان طرفدار پروپاقرص حمایت از روحانی هم از معرفی نفر دوم در انتخابات حمایت میکنند.

تندروها به دنبال سهمخواهی هرچه بیشتر از روحانی با مطرح کردن نفر دوم و جدی نشان دادن گزینه «عبور از روحانی» هستند. از طرفی، احتمال کناره گیری روحانی از نامزدی و خالی ماندن دست اصلاح طلبان، آنها را به معرفی نامزد دوم مجبور می کند. این احتمال که تا پیش از توصیه رهبری به احمدی نژاد به طور جدی مطرح بود، اکنون نیز وجود دارد. ناکامی روحانی در عملی کردن بسیاری از وعدهها و ترس از عواقب آن در انتخابات، احتمال غیبت روحانی در انتخابات را افزایش میدهد.

تلاش برای تفرقه افکنی؛ ولایتی سازی برای اصولگرایان

یکی دیگر از مهم ترین برنامه های اصلاحطلبان برای انتخابات، ایجاد انشقاق میان اصولگرایان است. این روش در سال ۹۲ اجرا شد و نتیجه بخش هم بود. اصلاحطلبان در این روش، دوقطبی کاذب «تندرو -میانهرو» در جناح مقابل را تبلیغ کرده و در پشت پرده هم تمام تلاش خود را برای به صحنه آوردن سیاستمداران به اصطلاح میانهرو انجام میدهند. مهمترین بازیگر این سیاست هم، هاشمی رفسنجانی است. محسن رهامی درباره نقش آفرینی هاشمی میگوید:« آيت‌ا...‌هاشمي تلاش زيادي از خود نشان مي‌دهند كه مانع از تشتت و چنددستگي در بين حاميان آقاي روحاني شوند ... ايشان جلساتي نيز با برخي از بزرگان اصولگرايي داشته و در اين جلسات تلاش كرده استدلال‌هاي لازم براي ادامه مديريت آقاي روحاني در كشور را براي بزرگان جريان اصولگرايي تبيين كند. از سوي ديگر به تازگي برخي جلسات نيز بين اصلاح‌طلبان و آقاي باهنر و نزديكان آقاي قاليباف درباره انتخابات رياست‌جمهوري آينده برگزار شده».

دولت مشغول کار است یا انتخابات؟

هرچند سخنگوی دولت، تشکیل ستاد انتخاباتی روحانی را تکذیب کرد اما محسن رهامی، حرفهای جالب دیگری میزند:« اصلاح‌طلبان به شكل‌هاي مختلف با اعضاي دولت و نزديكان آقاي روحاني جلسات غيررسمي برگزار مي‌كنند و در اين جلسات دغدغه‌هاي خود را مطرح مي‌كنند». برنامهریزی دولت برای انتخابات، حداقل به طور غیررسمی آغاز شده. البته چنین اقدامی از دولت، چندان هم عجیب نیست. دولتی که به گفته همین محسن رهامی:«گوش شنوايي براي شنيدن سخنان طبقات فرودست جامعه ندارد و نسبت به حل مشكلات طبقه فرودست اهتمام جدي ندارد. بدون شك همه اين مسائل در پايگاه اجتماعي آقاي روحاني ترديد به وجود مي‌آورد».