نخستین «اورتز هوشمند سرمایشی- گرمایشی- لرزشی» در ایران ساخته شد

نخستین «اورتز هوشمند سرمایشی- گرمایشی- لرزشی» در ایران توسط دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد ساخته شد.

کد خبر: ۵۵۱۴۱۰

دوشنبه - ۲۶ مهر ۱۳۹۵ / October 17, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اسماعیل فلاح در خصوص طرح «اورتز هوشمند سرمایشی- گرمایشی- لرزشی» ضمن اشاره به این نکته که از حدود یک سال پیش اقدام به ساخت این طرح کردم، گفت: پیشنهاد ساخت این دستگاه را یکی از پزشکان بیمارستان امام رضا(ع) مشهد به من داد و پس از شنیدن این طرح اقدام به نیزسنجی از بازار کردنم و پس از این‌که این تقاضا در بازار را مشاهده کردم، شروع به ساخت آن کردم.

وی ادامه داد: این دستگاه وسیله‌ای که است که روی مفصل آسیب دیده قرار می‌گیرد و علاوه بر کاهش درد، روند بهبودی بیمار را نیز تسریع می‌کند.

این مخترع دانشجو بیان داشت: این دستگاه در بخش گرمایشی پس از نصب بر روی مفصل متابولیزم بافت را افزایش داده و منجر به خون رسانی بیشتر به بافت می‌شود و درد را تسکین می‌دهد و در بخش سرمایشی بر روی بافت و مفصل آسیب دیده قرار می‌گیرد و آن بخش را سرد می‌کند تا درد تسکین یابد که بیشتر برای آسیب دیدگی ناشی از ورزش به کار می‌رود.

وی با اشاره به این مطلب که ثبت اختراع این طرح حدود یک سال و با کمک تعدادی از اساتید به طول انجامید، خاطرنشان کرد: با توجه به این‌که ساخت این دستگاه نیازمند بودجه زیادی نبود، بنابراین نیازمند کمک‌های مالی بسیار نیز نبودیم و به طور کلی با بودجه‌ای حدود یک تا دو میلیون که حدود 500 تومان آن را دانشگاه اختصاص داد، ساخته شد.

قیمت تمام شده برای مصرف کنند حدود 400 هزار تومان

فلاح با بیان این‌که قیمت تمام شده این مفصل بند برای مصرف کننده حدود 300 تا 400 هزار تومان خواهد بود، اعلام کرد: البته قیمت این دستگاه بسته به باتری و یا بدون باتری بودن محصول متفاوت خواهد بود و حدود دو هفته دیگر قراردادی با تعدادی از اساتید بسته خواهد شد و پس از آن اقدام به تجاری سازی محصول خواهیم کرد.

مخترع دستگاه «اورتز سرمایشی- گرمایشی- لرزشی» در ادامه سخنان خود ضمن مرغوب خواندن این دستگاه نسبت به نمونه خارجی خود، تصریح کرد: این دستگاه برای نخستین بار است که در ایران ساخته می‌شود و نسبت به نمونه خارجی خود هم از نظر کیفیت و هم از نظر قیمت و وزن قابل رقابت است.

وی تصریح کرد: با توجه به این‌که نمونه خارجی این دستگاه هوشمند نیست بنابراین نمی‌تواند دمای محیط را تنظیم کند، همچنین با توجه به این‌که ابعاد بزرگی دارد و به برق شهری وصل می‌شود و غیر قابل حمل است.

فلاح گفت: نمونه‌ای که ساخته‌ام به دو قسمت تقسیم می‌شود بخشی که به زانو متصل می‌گردد حدود 100 گرم و بخشی که به کمر بسته می‌شود حدود 400 گرم وزن دارد که این دو به وسیله یک سیم نازک به هم متصل می‌شوند و حتی خود بیمار می‌تواند دمای آن را تنظیم کند، البته پزشک است که تجویز می‌کند این دستگاه در چه دمایی تنظیم و برای چند روز به مفصل متصل شود.

دانشجوی کارشناسی ارشد الکترونیک دانشگاه فردوسی مشهد تاکید کرد: این دستگاه بسیار قابل انعطاف است و حتی در زمان پیاده روی و کوهنوردی نیز می‌توان از آن بهره برد