اخلاق معاشرت؛

کمی حوصله و تحمل!

گاهى افراد بى‏حوصله‏اند، از جايى و چيزى ناراحتى‏دارند، يا ضرر و آسيبى ديده‏اند يا تحت فشار و گرفتارى‏اند، توقع‌هايشان بالاست، عصبانى مى‏شوند، حرف تند مى‏زنند.

کد خبر: ۵۵۱۷۰

شنبه - ۱۹ دی ۱۳۸۸ / January 09, 2010

«سعه‌‏صدر»، وسعت ‏نظر و ظرفيت لازم داشتن از نمونه‏هاى «مردم‏دارى‏» است، گاهى افراد بى‏حوصله‏اند، از جايى و چيزى ناراحتى‏دارند يا ضرر و آسيبى ديده‏اند يا تحت فشار و گرفتارى‏اند، توقع‌هايشان بالاست، عصبانى مى‏شوند، حرف تند مى‏زنند و ...

آن كه صبور باشد و بردبار، مى‏تواند با مردم كنار آيد،

آن كه تحمل حرف‌ها، تندي‌ها و بداخلاقي‌ها را در «مكتب صبر»، تمرين ‏و تجربه كرده باشد، مى‏تواند در ارتباط با مردم، به خدمت‏ خويش و حضور كريمانه در كنارشان ادامه دهد، خود تحمل و مقاومت براى ‏انسان، هوادار درست مى‏كند.

از كوره در نرفتن، بردبارى نشان دادن، خشمگين نشدن، از آثار اين «ظرفيت‏» است، كسى كه از اين ويژگى‏اخلاقى برخوردار باشد از يارى و حمايت ديگران هم برخوردار خواهد بود، بشنويم از كلام اميرالمؤمنين(ع) كه فرمود: «بالحلم تكثر الانصار.» (غررالحكم، آمدى، ج 1) .

و نيز اين كلام نورانى آن حضرت: «بالاحتمال و الحلم يكون لك الناس انصارا و اعوانا.» (همان).

كه هر دو سخن، معناى مشابه دارد، يعنى: در سايه حلم و بردبارى ‏و تحمل است كه ياوران زياد مى‏شوند و مردم، پشتيبان و حامى تو مى‏گردند.

اين خصلت به ويژه براى كسانى كه با مردم در تماس و ارتباط بيشترى‏اند و در معرض مراجعات، طرح سؤال‌ها، نيازها، توقعات و مشكلاتند، ضرورى‏تر و از مهم‌ترين صفات شايسته براى مسئولان ‏است.