آیت الله سبحانی:

حضرت سجاد(ع) برای مرزبانان بلاد اموی هم دعا فرمود

این مرجع تقلید با بیان اینکه مردم به حضرت مهدی(عج) علاقه‌مند هستند گفت: برخی مهدی مهدی می‌گویند تا کارشان راه بیفتد و این کار جنبه طریقی دارد ولی اولیاءالله به خود مهدی(ع) علاقه دارند.

کد خبر: ۵۵۵۱۷۶

شنبه - ۰۸ آبان ۱۳۹۵ / October 29, 2016

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، آیت‌الله‌ جعفر سبحانی با بیان اینکه "نباید تصور کنیم در تفسیر به پایان کار رسیده‌ایم" گفت: کلام‌الله فعل خداست و چون خدا بی‌پایان است، قرآن هم ساحلی بی‌کرانه است و هرقدر بیشتر روی آن مطالعه شود، افکار جدیدتر ایجاد خواهد شد.

به گزارش ایسنا، این مرجع تقلید جمعه شب (7 آبان) در گردهمایی ۶۰ استاد تفسیر حوزه در دارالقرآن علامه طباطبایی(ره) با بیان اینکه اثبات ۱۲ نفر بودن ائمه(ع) از طریق قرآن هم ممکن است گفت: نقبای بنی اسرائیل ۱۲ نفر بودند و قرآن نیز بر آن تصریح کرده و ۱۲ چشمه هم برای این ۱۲ نقیب ذکر شده است؛ حواریون حضرت مسیح(ع) نیز ۱۲ نفر بوده‌اند که قهرا تبادر به ذهن می‌شود که اوصیای پیامبر خاتم نیز ۱۲ نفر هستند.

وی با اشاره به سالروز شهادت امام سجاد (ره) افزود: از ویژگی‌های این امام این است که به مسایل فرهنگی پرداخته زیرا دوره، دوره خفقان بود و جلادی مانند «حجاج بن یوسف ثقفی» بر مسلمین حاکم بود، بنابراین ائمه که همه موفق بودند طبق شرایط زمان خود عمل کرده‌اند.

آیت‌الله سبحانی با اشاره به برخی سخنان که روایتی در عصر قبل از صادقین(ع) نبوده و در دوره ایشان و بعد از آن بیان شده است عنوان کرد: در صحیح مسلم 10 روایت بیان شده که صریحا آمده این امت بعد از پیامبر باید ۱۲ خلیفه داشته باشد که همه آنان نیز از قریش هستند؛ سیوطی دست و پا زده تا این افراد را معرفی کند، ولی نتوانسته و افرادی را مانند معاویه و... معرفی کرده که ذلت اسلام بودند.

وی با بیان اینکه صحیفه سجادیه شناخته نشده است گفت: قرآن بعد از انقلاب تا حدی شناخته شده و گام‌هایی در این زمینه برداشته شده است؛ نهج‌البلاغه نیز از قدیم مورد توجه بوده و ۵۰۰ شرح بر آن نوشته شده، ولی صحیفه به اندازه لازم مورد توجه نیست و باید جزء دروس اخلاقی حوزه قرار گیرد؛ زیرا اخلاق و عرفان اسلامی در این کتاب موج می‌زند.

آیت‌الله سبحانی بیان کرد: دعاهای حضرت انواع و اقسامی دارد که برخی اعتقادی است؛ در زمان ایشان صحابه فریب خورده قضا و قدر را خیلی در ذهن مردم محکم کرده بودند و آن هم قضا و قدری که دست انسان را کاملا می‌بندد؛ یعنی قضا و قدرِ یهودی؛ البته ما به این مسئله قائلیم ولی قضا و قدری که دست و پای انسان را نبسته است؛ در چنین زمانی امام با روایاتش روشن کرد که قضا و قدر اینطور که تبلیغ می‌کنند نیست و ما می‌توانیم با خدا بدون واسطه سخن بگوئیم و تقدیر خود را عوض کنیم.

وی ادامه داد: همچنین در زمان ایشان مسئله رویت خدا نیز مطرح بود که از یهود گرفته بودند، بنابراین اگر کسی بخواهد صحیفه را شرح دهد باید افکار و آراء آن دوره در نظرش باشد تا بتواند به درک درستی برسد؛ زیرا دعا، قضا و قدرشکن است مگر قضا و قدر حتمی مانند مرگ تمامی انسان‌ها زیرا خلود در دنیا نداریم.

این مرجع تقلید بیان کرد: حضرت در مسایل اجتماعی نیز مطالب زیادی دارد؛ برای مرزبانان دعا فرموده است اگرچه در بلاد اموی هستند ولی چون از مرز کشورهای اسلامی دفاع می کنند مورد توجه حضرت هستند.

وی با بیان اینکه دو نوع دعا داریم افزود: یک نوع دعا برای رفع حاجت است ولی دعای دیگر سخن گفتن با خدا منهای قضای حاجت است که انسان از آن لذت می‌برد؛ امروز هم مردم به علت مشکلاتی که دارند دنبال تفریحات و ساز و آواز می‌روند تا خود را از غم و غصه بیرون ببرند ولی ما معتقدیم بهترین راه برای کاستن مشکلات و غم و غصه دعاکردن است زیرا سبب می‌شود آلودگی‌های قلب انسان کمتر شود.

وی با بیان اینکه مردم به حضرت مهدی(عج) علاقه‌مند هستند گفت: برخی مهدی مهدی می‌گویند تا کارشان راه بیفتد و این کار جنبه طریقی دارد ولی اولیاءالله به خود مهدی(ع) علاقه دارند.

این مفسر قرآن در بخش دوم سخنانش با بیان اینکه تفسیر مسئله لازمی است و قم نیز فعالیت خوبی در این زمینه شروع کرده است اظهار کرد: ۶۰ سال قبل تنها یک جلسه تفسیر در قم بود و بعد علامه طباطبایی تفسیر را شروع کردند ولی امروز تفاسیر گوناگون نوشته شده؛ حافظان قرآنی داریم که افتخار برای ما هست چون یکی از اشکالات اهل سنت این است که شما حافظ ندارید و حتی حرف غلطی می‌زنند که خلیفه دوم شما را نفرین کرده و نمی‌توانید حافظ قرآن شوید ولی امروز شاهدیم که حافظان وقاریان در مکه افتخارآفرینی کرده اند.

وی افزود: خیال نکنیم از نظر تفسیر به پایان رسیده‌ایم، این کلام الله فعل خداست و چون خدا بی‌پایان است قرآن هم ساحلی بی‌کرانه است و هر قدر بیشتر روی آن مطالعه شود افکار جدیدتر ایجاد خواهد شد البته تفسیر باید دارای میزان باشد و همه کسی ادعای مفسری نکند. همچنین تفسیر باید برای هر قشری مخصوص مانند نوجوان و جوان و خانواده و ... نوشته شود.