گفتگو با گوینده خبر صداوسیما در کربلا؛

دانشجوی کربلایی عنوان بزرگی است که باید حفظش کنیم/ بزرگترین خواسته‌ام عاقبت به خیری است

خبرنگار اعزامی ستاد عتبات دانشگاهیان به کربلا گفت: تمام زندگیم را به ایشان سپرده‌ام، خواستم خودشان راه صحیح را در پیش پایم بگذارند. درسم، زندگیم، خانواده‌ام، کارم و همه چیزم را به آنها سپرده‌ام؛ اما بزرگترین خواسته‌ام بعد از دعا براي تعجيل در فرج آقا، عاقبت به خیری بود.

کد خبر: ۵۵۷۰۶۶

چهارشنبه - ۱۲ آبان ۱۳۹۵ / November 02, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، فضه سادات حسینی، گوینده خبر صداوسیما و دانشجوی ترم ۷ دکتری حقوق زن در اسلام دانشگاه تربیت مدرس ، برای دومین بار در قالب کاروان های دانشجویی به عتبات عالیات اعزام شده است، گفتگویی خبرنگار اعزامی ستاد به کربلای معلی پیرامون برنامه های اعزام های دانشجویی و اهمیت حضور دانشجویان بویژه دختران مجرد در کربلا با ایشان داشته است که در پی می خوانید:

پیش از اعزام به عتبات ، سابقه سفرهای دانشجویی را داشته اید؟

سال دوم مقطع کارشناسی با کاروان آقای سالار به عمره دانشجویی اعزام شدم، سال گذشته نیز در عتبات دانشگاهیان پذیرفته شدم و امسال نیز مجدد ثبت نام کردم و پذیرفته شدم.

کاروان های دانشجویی عتبات با کاروان های عادی چه تفاوتی دارد؟

بنده به شخصه تمام اعزام هایم به عتبات، از طريق کاروانهاي دانشجویی بوده است اما با توجه به اطلاعاتی که از سفرهای خانواده و دوستانم دارم، می توانم بگویم که تفاوت کاروانهاي عادي با دانشگاهيان، کاملا محسوس است؛ چه در امکانات مادي از جمله هتل هاي بهتر و نزديکتر به حرم و کيفيت غذا و امکانات، و چه به لحاظ مسايل معنوي و روحاني. فضای کاروان های دانشجویی به دلیل یک دست بودن کاروانیان و جوان بودن زائران، سرحال و پرانرژی است، سطح معلومات اغلب زائران و روحانيون و مديران کاروانها نیز بالاتر است و اغلب حال و هوای معنوی تری دارند. ستاد عمره و عتبات دانشگاهیان نیز برنامه های ویژه تری برای دانشجویان برنامه ریزی کرده که در کاروان های عادی وجود ندارد. همچنین برنامه های رسانه ای و مداحي و ... هم در کاروانهاي دانشجويي هست که در کاروانهاي عادي اغلب وجود ندارد.

برنامه های ویژه ای از قبیل زیارت حر بن ریاحی، زیارت اول، همایش احلی من العسل و وداع برای کاروان های دانشجویی برگزار می شود، ارزیابی تان را از این برنامه ها بفرمایید.

اجرای این برنامه ها در قلب و ذهن مخاطبان بسیار ماندگار است. گاهی برخي از کاروانیان شکایت می کنند که اين برنامه ها زمان بر است یا خسته می شویم يا به زيارت نمي رسيم، اما واقعا برنامه های مناسبی است، گرچه می تواند بهتر نیز برنامه ریزی شود، بطور مثال در نجف روز اول بصورت کامل و روز دوم تقریبا برنامه ای نداشتیم اما در روز سوم برنامه های متعددی پیش بینی شده بود که با توجه به حجم خود برنامه ها و آماده شدن ما براي رفتن به کربلا، کمي خسته کننده بود. اما در کل،عمر سفر بسيار کوتاه است و برنامه ها فشرده، به هرحال از دست دادنشان حیف است. و اين را زمانی که دانشجویان به کشور برگردند و از سفر فاصله بگيرند و خاطراتش را مرور کنند، قطعا خواهند فهميد که چه فرصت نابی بوده و چه خوب که در قالب این برنامه ها، تمام مکان های موجود را زیارت کردند و برنامه های با این کیفیت نیز برایشان اجرایی شده است.

زیارت اول قطعا در ذهن تک تک دانشجویان باقی خواهد ماند همانطور که من هنوز، اولین نگاهم به کعبه را در خاطرم دارم و یا اولین باری که ضریح امام حسین (ع) و بین الحرمین را دیدم، تمام حرف های روحانی و مدیر کاروان در آن زمان ها، در ذهنم ثبت شده است. ممکن است فردی تصور کند با این برنامه ها زمانش گرفته شده و شايد فرصت کمتري در حرم باشد، اما اولا این برنامه ها تمرین با جمع بودن است تا بتواند کار گروهی کند و ثانیا این برنامه ها به لحاظ روحي لازم است، فرضا زیارت حرم حر بن ریاحی بعنوان شخصی که توبه اش پذیرفته شده، مهم و تاثیرگذار است. حيف است آدم اين همه راه بيايد اما همه ديدني هايش را نبيند. فقط با کمي سختي دادن به خودمان و کمتر استراحت کردن، هم مي توانيم با گروه همراهي کنيم و هم از همه برنامه هاي جمعي که برايمان ترتيب داده شده استفاده کنيم.

همایش احلی من العسل رضایت ۹۰ درصدی دانشجویان را به همراه داشته است، ارزیابی شما چگونه است؟

سال گذشته هم که اعزام شده بودم، این برنامه را بسیار دوست داشتم. به نظرم این روایتگری که از نهضت امام حسین (ع) و حتی قبل تر از آن آغاز می شود و به انقلاب اسلامی ، دفاع مقدس و بعد هم مدافعان حرم پیوند می خورد و این رویدادها و تکرار این وقایع را در طول تاريخ گوشزد مي کند و نقاط عطف تاریخ را مي گويد، بسيار اثرگذار است. مداحی های زمینه ای، حرف ها، ادبیات و صدای دل نشین راوی هم اثرگذاري شگرفي دارد، به گونه اي که صدای گریه حضار تائیدی بر این مدعاست. و يا حضور نماینده مقام معظم رهبری در عراق در این همایش، نشان دهنده اهمیت آن است، هدایایی هم که ارائه می شود بسيار نفيس و ارزشمند. من معتقدم رسالت اين سفر که باني اش ستاد عمره و عتبات دانشگاهيان است، پرورش دانشجوی طراز انقلاب اسلامي است، دانشجويي که هم انقلابی باشد، هم سیاسی، هم معنوی و ديندار.

اعزام دانشجویان دختر مجرد به عتبات چقدر اهمیت دارد و چه میزان این دانشجویان در دانشگاه های خود بر دیگران تاثیرگذار خواهند بود؟

عمره ای که سال ۸۳ بصورت دانشجویی عازم شدم، با دختران مجرد بود، يکي دو سال بعد از آن، عربستان اعزام خانم هاي زير چهل سال را بدون محرم ممنوع کرد. سال گذشته نیز با گروهي از متاهلان و دانشجويان آقا به عتبات اعزام شدم، پدرم هم استاد دانشگاهند و عمره اساتيد را با مادر شرکت کرده اند، همه اين سفرها پر از فرصتهاي ناب و معنوي بوده است. البته سال قبل چون مردهاي جوان کاروانمان زياد بود، کمک حال بودند در کارهاي سخت و مردانه. مهم اين است که تقريبا خيلي از اين ارتباط ها بعد از سفر هم حفظ شده و ما الان دوستان بسيار خوبي داريم که در بهشت همسفر بوديم. امسال هم با کاروان دختران مجرد عازم شده ام که تجربه خوبی است. باتوجه به اینکه شاید همه افراد تجربه زندگی خوابگاه را نداشته باشند، این یک هفته دوری و در کنار دانشجویان دیگر رشته ها و استانها بودن، زندگی کوچک، عجله ای و پرتکاپو داشتن، و دوري از خانواده تجربه بسيار مفيدي است، هم احساس مستقل بودن و بزرگ شدن به فرد می دهد و هم تجربه خوبی برای زندگی آینده آنهاست.

همچنين فضای معنوی حاکم در میان دانشجویان دختر در این سفر موجب می شود که بطور مثال در زمینه پوشش و حجاب، این سفر تلنگری برایشان باشد تا همین پوشش چادر را در فضای دانشگاه و جامعه هم داشته باشند و متحول شوند و این تحول قطعا در میان دوستانشان در دانشگاه هم می تواند، اثرگذار باشد. با توجه به امنیتی که الحمدلله در کشور عراق وجود دارد، حضور خانم های مجرد مشکلی ندارد و محروم شدن بي دليلشان از اين سفر می تواند آثار سوئي داشته باشد، اما حالا احساس هويت مي کنند.

از امروز دانشجویان حاضر در این سفر لقب دانشجوی کربلایی می گیرند، در بازگشت به دانشگاه ها باید چه معیارهای اخلاقی داشته باشند؟

برچسب کربلایی خوردن دانشجویان مسئوليت خطيري است. هم موجب می شود که اطرافيان انتظار تفاوت نسبت به قبل را از آنان داشته باشند و کارها و عادات ناپسند گذشته را ترک کنند، و اگر در گذشته نسبت به مباحث معنوی مانند نماز، زیارت عاشورا، ادعيه و انس با قرآن کاهل بوده اند، پایبندی بیشتری نشان دهند و هم در خودشان تحول معنوي و ظاهري رخ دهد؛ با ائمه اطهار(ع) ارتباط قلبی بهتري برقرار کنند و اين رقت قلبي که بدست آورده اند را حفظ کنند و رشته محبت قلبي شان با ائمه را محکمتر کنند، همچنين در زمینه پوشش ظاهری نیز ممکن است تغییراتی حاصل شود نه آنکه الزاما چادری شوند بلکه در همان قامت پوشش مانتو يا چادرشان، باحیاتر شوند یا در مباحث درسی دقت بیشتری کنند زیرا علم و دین ما با یکدیگر ارتباط تنگاتنگی دارد، و نيز در حفظ شان و مقام استاد و تعامل با دوستان و ... بهرحال عنوان دانشجوی کربلایی عنوان بزرگي است، البته نمی توان گفت همه این تحولات با کربلایی شدن و دفعتا بوجود مي آيد اما اگر برکات معنوي اين سفر را حفظ کنيم مي شود، بويژه اينکه تغيير نگاه ها و انتظارات بقيه هم، زمینه ساز اين تغييرات است. کربلايي آن قدر بزرگ و ارزشمند است که انسان برای حفظش حاضر باشد بهای سنگینی را بپردازد .

چه توصیه ای به دانشجویانی که قرار است ان شاء الله تا ۲۰آبان به عتبات عالیات اعزام شوند ، به منظور بهره برداری هرچه بهتر از این سفر دارید؟

همانطور که وقتي قرار بود بياييم و با هر کسي که خداحافظي مي کرديم به ما التماس دعا مي گفت و توصيه مي کرد از اين سفر حسابي توشه معنوي ذخيره کنيم، و در ابتدای سفرمان به کربلا هم حاج آقای همدانی به ما گفتند، بايد بار يک عمرمان را از اين سفر ببنيدم. من هم بارها شنيده ام و هم تجربه کرده ام که عمر اين سفر بسيار بسيار کوتاه است و بايد این فرصت چند روزه را قدر بدانيم. حالا کمي کمتر استراحت کنيم، کمتر به کارهای روزانه بپردازيم، کمتر سراغ موبايل و فضاي مجازي و ... برويم، خلاصه اينکه کمي غيرعادي زندگي کنيم، حداقل براي چند روز، روزهايي که شايد شبيه هيچ کدام از روزهاي عمرمان نباشند. به اين فکر کنيم که شاید خدای نکرده این آخرین سفرمان باشد و بايد از بديهاي گذشته توبه کنيم و آينده خوبي را براي خودمان رقم بزنيم تا ان شاءالله عاقبت به خير و بهشتي شويم.

لذا بايد از افرادي که تجربه سفر دارند، راهنمايي گرفت، از اساتيد مطلع و صاحب نفس، همين طور، قبل از سفر حتما کتاب های اهدایی ستاد عمره و عتبات دانشگاهیان را حتما مطالعه کند تا در ایام سفر مبهوت نباشند و بتوانند نهايت استفاده از سفر را ببرند، البته که حضور در این سفر بهت آور است اما دانستن برخي آداب اماکن و زيارت و ... کمک شاياني براي استفاده بهتر مي کند. بطور مثال قرائت زیارت ناحیه مقدسه همراه با ترجمه در حرم سيد الشهداء خود یک مجلس روضه است، یا اينکه مثلا توصیه شده بهتر است در کربلا گوشت مصرف نکنند و همين طور آشفته و خسته و از راه رسيده، حرم بروند برخلاف ساير ائمه و ... اينها واجبات سفر نيست، اما نکاتي است که اگر بدانيم، معنوي تر مي شود سفرمان.

دعا زیر قبه امام حسین (ع) مستجاب است، شما چه دعایی کردید در این فضا؟

خب خیلی دعا کردم، همه چیزم را از ایشان خواستم، از نمک سفره که کمترین خواسته است تا حاجت های بزرگ مادي و معنوي ام. معتقدم همه داشته هایم را از این خاندان کرم دارم. راستش ابايي ندارم، حتی کوچکترین حاجاتم را از آنها خواسته ام و همیشه هم به من عطا کرده اند، حالا گاهی کمي ديرتر، اما بعدا متوجه شدم موقعش همان زماني بوده که آنها داده اند نه وقتي که من خواسته ام.

خلاصه تمام زندگیم را به ایشان سپرده ام، خواسته ام خودشان راه صحیح را در پیش پایم بگذارند. درسم، زندگیم، خانواده ام، کارم و همه چیزم را به آنها سپرده ام اما بزرگترین و مهمترين خواسته ام بعد از دعا براي تعجيل در فرج حضرت حجت (عج) که فرج خود ماست، عاقبت به خیری بوده است. البته براي پیروزی مسلمانان در همه جاي دنيا بخصوص شیعیان مظلوم نيجريه و يمن و لبنان و عراق و افغانستان و نابودي دشمنان دعا کردم، نايب الزياره رهبر عزيزم هم که سالهاست حسرت زيارت عتبات عاليات را دارند بودم و به نيابت از رزمندگان و بويژه شهداي دلير و عزيز مدافع حرم زيارت و دعا کردم. شايد با اين دعاها، دعاهاي من هم اجابت شود و اين عزيزان شفاعتمان کنند. در آخر هم برای همه کسانی که به گردنشان حق داشتم یا حقي بر من داشتند، اساتید، معلمان ، دوستان، اقوام، همکار و ... دعا کردم، برخی را نیز به اسم نام بردم و سعی کردم افرادی را که ملتمس دعا بودند، یاد کنم.

و عجيب اميدوارم به استجابت دعاهايم که در نهايت دل شکستگي و در بهترين جاي دنيا بود، مي دانم ک بر بال ملائک و با شفاعت امام حسين (ع) حاجت روا خواهيم شد.

آقاجان یا اباعبدالله (ع)...

من هجر يار ديده ام و زنده ام هنوز/ اين شرطِ عاشقي نَبُوَد خاك بر سرم؛

بيچاره عاشقي كه نرفته ست كربلا/ بيچاره تر كسيكه نمرده ست در حرم؛