نگاهي به متن و حواشي جشنواره فيلم فجر- 5

جشنواره اي در بي تناسب ترين شكل ممكن!

مديران جشنواره در شعارها و عناوين و اسم بخش‌هايشان از جستجوي حقيقت و تجلي معنويت و گرايش به معنا و كورسوي محبت و روزنه معرفت مي‌گويند و آن وقت فيلم‌هايي كه روي پرده مي‌آيد يا گرايش‌هاي مخفي نهيليستي را القا مي‌كنند يا مبتني بر سكس نهان در لايه‌ها و با متدهاي مختلف هستند!!

کد خبر: ۵۶۰۶۵

شنبه - ۲۶ دی ۱۳۸۸ / January 16, 2010

محمدرضا محقق - گروه ادب و هنر؛ جشنواره فيلم فجر مراسم نامتوازني است و نامتعادل. در عين حال، هدفمندي اين جشنواره حتي پس از گذشت بيست و هفت دوره، هنوز از رئاليسم منطقي و عيني بهره چنداني نبرده و در گير و دار نوعي آرمان گرايي ماليخوليايي دست و پا مي زند.

قوه و فعل اين مراسم در بي‌تناسب‌ترين شكل متصور امتداد يافته و در سال هاي اخير به نوعي بيماري بيروني كه ناشي از حالت كلي سينماي ايران است و اجتناب ناپذير، دچار شده است.

و مگر مي توان تصور كرد كه جشنواره اي متعلق به سينماي ايران، از ظهور و بروزهاي عيني اين سينما در طول سال كه معجوني حيرت آور از معايب و نواقص و كژي ها و كاستي هاست، مصون و در امان بماند؟

جشنواره فيلم فجر يك حالت سرطاني دارد كه ناشي از همان تصور نابجا و توقع نادرست است.

اين تصور زاييده شعارها و ايده آل ها و بعضا هم خواسته هاي ذهني و برداشت هاي فكري متعلق به متوليانش است، در حالي كه عينيت آنچه محصول و خروجي هنرمندان و بدنه اين سينماست، اساساً چيز ديگري است كه كلاً دغدغه و نيازها و خواسته هاي ديگري دارد و آرمان هاي ديگري.

مثلا همين عناوين متعدد و پرطمطراق جشنواره را كه مروري كنيم و وقتي آنها در كنار فيلم هاي روي پرده و صحبت ها و ضماير شخصي و شخصيتي آدم هايي كه آنها را توليد كرده اند، مي گذاريم، متوجه مي شويم كه فاصله اي من المغرب الي المشرق ميان اين دو موقعيت وجود دارد.

مديران جشنواره در شعارها و عناوين و اسم بخش هايشان از جستجوي حقيقت و تجلي معنويت و گرايش به معنا و كورسوي محبت و روزنه معرفت مي گويند و آن وقت فيلم هايي كه روي پرده مي آيند يا گرايش هاي مخفي نهيليستي را القا مي كنند يا مبتني بر سكس نهان در لايه ها و با متدهاي مختلف هستند.

البته از آن طرف هم بايد يادآوري كنيم كه آنچه تحت عنوان فيلم هاي ارزشي و اصولي به نمايش در مي آيد يا چيزي در قامت شعارهاي بي تاثير است، يا نمايه اي در هيئت ادا و اطوارهاي رياكارانه و نازل كه البته با ضعف هاي متعدد و عجيب و غريب در ساختار و فرم همراه است.

بايد ديد اين دور باطل و اين تسلسل مهوع تا كي قرار است ادامه پيدا كند و مخاطبان و منتقدان حقيقي تا كي قرار است كه در بلبشوي اين زد و بندهاي نهان و هويداي جماعت مدير و مسئول و سازنده و پردازنده درگير و دار باشند؟!

مديران و برگزاركنندگان جشنواره بايد يكبار براي هميشه تكليف خودشان را با يك سري ابتدائيات و بديهيات چنين برنامه اي روشن، و از اين تعارفات و سست عنصري هاي تكراري و خسته كننده صرفنظر كنند./انتهاي پيام/