کمبود ویتامین بی ۱۲ در مادران باردار، کودک را در آینده به دیابت مبتلا می‌سازد

محققان علوم پزشکی در انگلیس اعلام کردند کمبود ویتامین بی ۱۲ در دوران بارداری مادر، فرزندش را در خطر ابتلا به بیماری هایی همچون دیابت نوع دوم قرار می دهد.

کد خبر: ۵۶۲۱۵۳

يکشنبه - ۳۰ آبان ۱۳۹۵ / November 20, 2016

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، محققان علوم پزشکی در انگلیس اعلام کردند کمبود ویتامین بی 12 در دوران بارداری مادر، فرزندش را در خطر ابتلا به بیماری هایی همچون دیابت نوع دوم قرار می دهد.

دانشمندان در نشست سالانه انجمن غدد درون ریز انگلیس در برایتون اعلام کردند کودکانی که از مادران مبتلا به نقص ویتامین بی 12 به دنیا می آیند سطوح هورمون لپتین بالاتری دارند.

بالا بودن این هورمون، به معنی تغییرات هورمونی رشد و نمو جنین است که او را در آینده در خطر ابتلا به برخی بیماری متابولیک همچون دیابت نوع دوم قرار می دهد.

لپتین هورمونی است که پس از خوردن غذا،‌ پیام های مربوط به سیر شدن را ارسال می کند و بالا بودن سطوح این هورمون، در افراد چاق،‌ شایع است.

دکتر پوناسامی ساراوانان و همکارانش در دانشگاه وارویک انگلیس می گویند در واقع، درمان نشدن کمبود ویتامین بی 12 در مادران باردار، آینده کودک را در خطر قرار می دهد و او را مستعد ابتلا به دیابت می سازد.

به گزارش پایگاه خبری وب ام دی در اینترنت،‌ بیماری قند یا دیابت نوعی اختلال در سوخت و ساز است که به علل مختلف تظاهر می کند و با درجات مختلف از کمبود انسولین، یا عدم پاسخ به انسولین همراه است.

طبق این تعریف نقش مهم انسولین و تغییرات مهمی که بدنبال کمبود آن در سوخت و ساز ایجاد می شود بهتر مشخص می شود.

این نوع دیابت تقریبا هشتاد و پنج  تا  نود درصد کل بیماران دیابتی را تشکیل می دهد.

در این نوع دیابت، زمینه ارثی دخالت دارد و در مقایسه با دیابت وابسته به انسولین بیشتر به صورت فامیلی مشاهده می شود.

در فردی که دارای زمینه ارثی بیماری است، عوامل محیطی می توانند موجب بروز علائم بیماری شوند.

در کشورهای غربی ابتلا به دیابت به میزان شصت تا نود درصد مربوط به عامل دریافت کالری اضافی، چاقی و در نتیجه مقاومت نسبی به انسولین است.

دیابت نوع دوم، اغلب در بین افراد میانسال دیده می شود.

در دیابت نوع دوم، کمبود انسولین به طور نسبی وجود دارد ولی مقاومت به انسولین می تواند در پیدایش بیماری اهمیت بیشتری داشته باشد.

در این بیماران پاسخ انسولین به گلوکز ممکن است طبیعی یا بیش از طبیعی باشد.