باشگاه دانشجویان/

مایه شرمساری حواله دادن منتقدان به جهنم و سیب و گلابی است

آیا رئیس جمهوری که در واکنش به نامه یک عنصر فحاش و بی‌پروا اینطور دستور صادر و وزرا را بازخواست می‌کند، نمی‌تواند در موضوعاتی مثل فیش‌های نجومی، برخورد با مدیران دوتابعیتی نفوذی، معوقات فرهنگیان، سوء مدیریت اربعین و بلاتکلیفی هزاران زائر سیدالشهدا نیز اینگونه برخورد کند؟!

کد خبر: ۵۶۳۱۶۳

چهارشنبه - ۰۳ آذر ۱۳۹۵ / November 23, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی؛* پس از آن‌که سخنرانی علی مطهری در مجمع اصلاح‌طلبان مشهد در روز اربعین به دستور دادستانی لغو شد، وی با ادبیاتی توهین‌آمیز و هتاکانه، این اقدامات را «داعش‌گونه» توصیف کرد.

در بخشی از نامه سرگشاده او خطاب به رئیس جمهور آمده است: «همان طور که مستحضر هستید برنامه سخنرانی اینجانب در مشهد در روز اربعین تحت عنوان ” تحلیل واقعه کربلا ” به دستور دادستان مشهد و به قول خودش بر اساس نامه‌ای که به او رسیده است لغو شد. امیدوارم این نامه از آقای علم الهدی، امام جمعه مشهد نباشد. ارتباط این موضوع با دادستان و احیاناً امام جمعه برای من روشن نیست. آن که در این موارد مسئولیت دارد استاندار و شورای تامین است که ظاهراً مسلوب الاختیارند. لطفاً برای ما روشن فرمایید که حاکم در استان خراسان رضوی استاندار است یا دادستان و امام جمعه؟»

از طرف دیگر واکنش های پر سر و صدای ارشد ترین مقام اجرایی کشور نیز تعجب همگان را برانگیخته، ایشان در قسمتی از جوابیه خود گفته اند: «اتفاقی که در شهر مشهد رخ داد، مایه شرمساری است.»

جناب رئیس جمهور محترم:

مایه شرمساری این است که مخفیانه به رهبری بگوییم جلوی رسانه ها گرفته بشود و چند روز بعد در مقابل خبرنگارها ژست روشنفکری بگیریم که دهان‌ها را نبندید!!!

مایه شرمساری حقوق نجومی است که شما چشم خود را بر آن بسته اید.

مایه شرمساری این است که به دروغ به مردم بگوییم ۱۰۰تحریم برداشته شد سه تا باقی مانده.

مایه شرمساری مزخرف خواندن طرح مسکن مهر توسط وزیر فخیمه و میلیاردر شما بود.

مایه شرمساری معوقه خواندن ۸ هزار میلیاردی بود که به ۳۰ نفر وام دادید.

مایه شرمساری دروغ های پشت سر هم سخنگوی دولت شماست.

مایه شرمساری تحریف واقعه عاشورا و گرفتن درس مذاکره از امام حسین(ع) است.

مایه شرمساری نزدیکانِ مجهول المنصبِ مشایی صفتی است که نخود هر جمعی هستند.

مایه شرمساری حواله دادن مردم و منتقدان به جهنم و سیب و گلابی است.

مایه شرمساری وزیری است که نیشش برای دشمن تا بنا گوش باز است و صدایش برای خودی کلفت!!

مایه شرمساری حمایت از فرد احمقی است که می گوید “اگر امام رضا هم بود در کنسرت شرکت می کرد”.

مایه شرمساری آفتاب تابانی است که کارمند شما آن را تقریبا هیچ خواند.

مایه شرمساری سر دادن وعده ۱۰۰ روزه ای است که پس از گذشت ۴ سال خبری از آن نیست.

مایه شرمساری این است که وعده ارتقای جایگاه گذرنامه ایرانی را بدهی اما حتی نتوانی نماینده  خود را راهی سازمان ملل بکنی.

مایه شرمساری این است که حتی نتوانی به مردم بگویی دلیل برکناری برخی وزرا چه چیزی بوده!!

اما سوال اصلی که ذهن نگارنده را به خود مشغول کرده، این است: آیا رئیس جمهوری که در واکنش به نامه یک عنصر فحاش و بی پروا اینطور دستور صادر می کند و وزرا را بازخواست می کند، نمی تواند در موضوعاتی مثل فیش های نجومی، برخورد با مدیران دوتابعیتی نفوذی، معوقات فرهنگیان، سوء مدیریت اربعین و بلاتکلیفی هزاران زائر سیدالشهدا نیز اینگونه برخورد کند؟ آیا خون این فرد رنگین تر از میلیون ها ایرانی دیگر است؟

بر فرض محال که سخنرانی وی بصورت غیر قانونی لغو شده باشد آیا حمایت از ایشان واجب تر است که دارای پست و مقام و منسب هستند و یا حمایت از فرهنگیان و قشر محروم جامعه؟ رئیس جمهور محترم تا کنون کدام نامه عتاب آمیز را نسبت به کم توجهی مسئولین به مردم به نگارش در آورده اند؟ مگر کشور قانون ندارد که مشکل به این بی اهمیتی حتما باید در سطح ریاست جمهور و وزرا مطرح شود و کمیته حقیقت یاب تشکیل شود؟ریاست محترم جمهور در حالی علی الدوام دستاوردهای گذشته را زیر سوال می برند و از عدم رعایت قانون توسط گذشتگان سخن می گویند که خود امروز به نظر بسیاری از صاحب نظران احمدی نژادی ترین فرد در کشور شده اند.

ای کاش برخی از آقایان کمی شهامت داشتند و به جای دامن زدن به این امور بی اهمیت و انحراف افکار عمومی صادقانه به مردم می گفتند که توان مدیریت مسایلی مانند آنچه در اربعین امسال اتفاق افتاد را ندارند. ای کاش به مردم می گفتند که باوجود اعتماد لایتناهی که به آمریکا داشتند باز هم قانون تحریم های ایران ۱۰ سال دیگر تمدید خواهد شد و آمریکا در عمل نشان داد کلاه گشادی بر سر جریان غربگرا گذاشته است.

در ماجرای لغو سخنرانی مطهری به نظر می رسد اگر بخواهیم فارغ از احساسات و گرایشات سیاسی به صحنه نگاه کنیم نتیجه چیزی جز وجود یک سناریوی پیچیده و برآمده از یک محفل امنیتی نیست و جنجال اخیر نیز تنها تکه ای از این پازل است.

تخصص این محفل امنیتی به زعم خودشان نجات برخی مسئولین از چاه خود ساخته مطالبات مردمی در حوزه اقتصادی و وعده های پوچ و سر خرمن برخی آقایان است. سابقاً نیز شاهد طرح های آنها در حوزه اسلام رحمانی، کنسرت ها، فیش های نجومی، وظایف نیروی انتظامی، طرح کلید واژه دلواپس و… که همگی در چهارچوب پروژه دوقطبی سازی تعریف می شوند بوده ایم.

این محفل با ایجاد دو قطبی های کاذب در صدد فشار به نظام است. شبکه همکار آمریکا در داخل به دنبال این هستند تا با ملتهب کردن فضای جامعه، هزینه نظام برای جلوگیری از اقداماتشان را بالا ببرند.

امروز علی مطهری مطلوب ترین گزینه این محفل امنیتی برای اجرای طرح های پیچیده عملیات روانی است؛ چرا که از یک سو انتساب خانوادگی وی به شهید مطهری و برخی مسئولین فعلی ظاهراً نوعی مصونیت برایش ایجاد کرده و از طرف دیگر فرد مذکور آنقدر بی پروا هست که در عبور از خطوط قرمز حتی حاضر به سر دادن فحش های رکیک از پشت تریبون رسمی مجلس شورای اسلامی و اهانت به بزرگان نظام و دستاوردها و آرمان های امام و ملت است.

اما نکاتی که نباید فراموش کرد به این شرح است:

امروز برجام بعنوان یگانه دستاورد جریان غربگرا در افکار عمومی تبدیل به خسارت محض شده است.

مدیران لیبرال و همکار آمریکا بخصوص در قضیه فیش های نجومی، قراردادهای نفتی و فساد اقتصادی به شدت برای دولت هزینه ایجاد کرده اند.

حجم عظیمی از وعده های پوک و بی مغز، مطالبات گسترده‌ای را در جامعه شکل داده که عنقریب بر سر دولت آوار خواهد شده و تلاش جریان غربگرا تنها می تواند اثر مُسَکِّن موقتی داشته باشد.

دواندن اسب وعده در میدان سیاست تنها کارکرد دولت در این ۴ سال بوده است به نظر می رسد نبض جامعه در سال ۹۶ بر مدار تغییر تپش خواهد کرد.

محترمی- مسئول قرارگاه شهید باقری بسیج دانشجویی استان مرکزی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.