باشگاه دانشجویان/

انبوه منتقد و کمبود مبتکر!

امروز با انبوه منتقد و کمبود مبتکر در حوزه هنر دینی و انقلابی مواجه‌ایم و رنج می‌بریم از نبود کسانی که به جای انتظار برای پخش فیلم و نقد آن، خود دوربین به دست بگیرند و وارد میدان شوند.

کد خبر: ۵۶۳۳۰۱

پنجشنبه - ۰۴ آذر ۱۳۹۵ / November 24, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی*؛ عموماً در کانون ها و جمع های مومنانه و در مواجهه با کودکان و نوجوانان، اساتید و مربیان کسانی را به عنوان الگو در خدمت به معارف دین معرفی می کنند که بیشتر عمر خود را در کتابخانه به سر برده و سالها به تحقیق و تألیف پرداخته اند. برای مثال فلان عالم و اندیشمند که روزانه ده ساعت مطالعه می کرده و صدها کتاب نوشته است.

قطعاً کار آنان بسیار باارزش است و منزلت عالمان دین بر هیچ کس پوشیده نیست، اما نباید برای همه یک نسخه واحد پیچید! شاید کسی دغدغه دین دارد، ولی هیچ ارتباطی با چنین الگویی نمی تواند برقرار کند و روحیاتش بیشتر از تحقیق و تألیف، مناسب فعالیت های فرهنگی میدانی و عملیاتی مانند مستندسازی و خبرنگاری است و در این عرصه بهتر و موثرتر می تواند به اسلام خدمت کند.

استعدادها و روحیات مختلف، الگوهای متفاوتی را در حوزه حرفه ای و تخصصی می پسندند. اگر همه نیروهای مومن به سمت حوزه علمیه یا رشته های دینی بروند، با این وضعیت انتظار داریم آسمان دهان باز کند و برایمان هنرمند متعهد و متخصص نازل شود؟!

آیا خدمت به دین و انقلاب اسلامی فقط با تحصیل علوم دینی میسّر است؟ چه کسی می تواند منکر موج آفرینی فیلم هایی مانند «یتیم خانه ایران» یا «محمد رسول الله» شود؟ یا انکار کند جریان سازی مستندسازان جشنواره «عمار»، انیمشین «شاهزاده روم»، نمایشگاه کاریکاتور «هولوکاست» و نماهنگ «ارغوان» را ؟ یا کتمان کند اثربخشی برنامه های تلویزیونی «ثریا» و «راز» را ؟

از همین رو باید طوری برنامه ریزی کرد که هم استاد و تئوریسین و هم کاردان و تکنسین به تناسب در جامعه اسلامی برای ایفای نقش وجود داشته باشد. وقتی اساتید و تریبون دارها مستمراً بر تولیدات رسانه ای در زمینه های مختلف دینی تأکید کنند، اما تکنسین و فعال رسانه ای آماده به تعداد کافی وجود نداشته باشد، واضح است حرف آنان روی زمین می ماند. مانند وضعیت امروز که با انبوه منتقد و کمبود مبتکر در حوزه هنر دینی و انقلابی مواجه ایم و رنج می بریم از نبود کسانی که به جای انتظار برای پخش فیلم و نقد آن، خود دوربین به دست بگیرند و وارد میدان شوند.

کاش از این به بعد در مساجد و محافل افرادی مانند سید مرتضی آوینی، نادر طالب زاده و ابراهیم حاتمی کیا را هم به عنوان الگو در فعالیت فرهنگی معرفی کنیم. شاید یکی استعداد بالقوه دارد برای اینکه بشود یک هنرمند تأثیرگذار متعهد، ولی ما فقط طیف خاصی را به عنوان الگو برایش معرفی کرده ایم!

دنیای امروز عصر هنر و رسانه است. در حالی که ما برنامه دقیقی برای آن نداریم و به استفاده حداقلی از رسانه اکتفا کرده ایم و به قول بزرگی رسانه مانند تانکی است که ما با آن در میدان جنگ مسافرکشی می کنیم و به نازل ترین حد استفاده از آن مشغولیم و دلخوشیم!

*رضا اصغری آذر، فعال دانشجویی و دانشجوی دانشگاه تهران

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.