استاد دانشگاه تاكيد كرد:

ضرورت ارائه تعريف دقيق از عرفان در جامعه

دكتر عمراني، از استادان دانشگاه با بيان اين مطلب هر كسي در عرفان خود را صاحبنظر دانسته و اظهار عقيده مي‌كند، گفت: بايد تعريفي دقيق از عرفان در جامعه ارائه داد.

کد خبر: ۵۶۸۴۳

يکشنبه - ۰۴ بهمن ۱۳۸۸ / January 24, 2010

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»، دكتر غلامحسين عمراني عصر ديروز در نشست «عرفان در ادبيات ايران» كه در محل سراي اهل قلم تشكيل شد، با بيان اينکه عرفان به نوعي از مقوله هنر است، اظهار داشت: هنر تعريف پذير نيست، اما بايد عرفان را در جامعه تعريف كرد.

وي با اشاره به آموزه هاي عرفاني ابوسعيد ابوالخير گفت: آموزه هاي ابوسعيد به نثر بوده است و او شعر نگفته است، بنابراين عرفان در ادبيات، نثر را هم در بر مي گيرد.

اين استاد دانشگاه تصريح كرد: نثر عرفاني موجود در ادبيات ما به شعر منشور، موج نو يا همان شاملويي بسيار نزديك است و مي توان گفت که شعر شاملويي بسيار متاثر از نثر عرفاني ادبيات ماست؛ همان گونه كه از كشف الاسرار و عده الابرار تاثير پذيرفته است.

عمراني در ادامه با اشاره به اينكه هرگز نمي توان از رودكي يا فردوسي به عنوان شاعري عارف نام برد، گفت: بايد جايگاه اصلي شعر فارسي را بشناسيم؛ چرا كه همه محققان سنايي را آغازگر شعر عرفان در ادبيات فارسي مي دانند.

وي تاكيد كرد: تا زمان غزنويان شعر ايران درباري بود و شايد اگر درباري هاي قديم نبودند شعر معرفي نمي شد، بنابراين سنايي با گريز از دربار، شاعري عارف گوي شد.

اين استاد دانشگاه خاطرنشان كرد: بايد مهمترين مقوله هاي عرفان را در درون جست و در واقع رجوع به باطن و غيب كه ناپيداست، سنايي را به عالم عرفان كشاند.

عمراني با بيان اينكه در مورد سنايي كم مطالعه شده است، افزود: در آن زمان عرفان آن طور كه بايد، در ادبيات ما جاي نداشت.

وي اظهار داشت: برخي مستي و بي خبري را ملاك عرفان مي دانند، اما حقيقت آن است كه عرفان بار شناختي دارد و با آن ارتباط مي يابد.

اين استاد دانشگاه در ادامه با بيان اين مطلب كه جهان از ديدگاه عرفا، جلوه گاه، و تعلقات دنيوي در نگاه اين افراد بي ارزش است، افزود: گريز از دربار، مرحله تحول عرفان سنايي بود؛ وي با اين گريز به آوارگي، در به دري يا همان جا به جايي و به معناي ديگر به سفر كردن رسيد كه از عناصر مهم عرفان است.

عمراني در ادامه با اشاره به اينكه عرفان سنايي زهدآميز و حكمت آموز است، گفت: عرفان سنايي، عرفاني تعليمي است و نبايد در منظومه هاي عرفان سنايي به دنبال حال و احوال مولانايي گشت.

وي در ادامه با اشاره به كتاب حديقه سنايي گفت: سنايي در اين كتاب در كشاكش با عقل است و به تدريج وارد عشق مي شود.

اين استاد دانشگاه در پايان با بيان اينكه سنايي شاعري معترض است و عارفي تسليم نيست، تصريح كرد: سنايي در جست وجوي تعدد شخصيت است كه اين تعدد را مي توان از غزل هايش برداشت كرد./انتهاي پيام/