بررسی مستند «روزگار اکبر» توسط دانشجویان فرهنگی دانشگاه آزاد ایلام + عکس

مستند «روزگار اکبر» به کارگردانی قدرت باقری که از برگزیدگان جشنواره مردمی عمار است، توسط تیمی متشکل از دانشجویان فعال فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام مورد بررسی قرار گرفت.

کد خبر: ۵۷۱۲۹۱

يکشنبه - ۰۵ دی ۱۳۹۵ / December 25, 2016

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو، با حضور تیمی متشکل از دانشجویان فعال فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام مستند "روزگار اکبر" با کارگردانی قدرت باقری که از برگزیدگان جشنواره مردمی ((عمار)) است، مورد بررسی اعضای گروه قرار گرفت.

گزارش نهایی برداشت گروه از فیلم مذکور به شرح ذیل ایفاد می‌شود:

اکبر محمدزاد، روشن دلی است که مانند یک فرد عادی حق زندگی و بهره مندی از تمام امکانات را دارد. او سعی می کند مستقل باشد و می خواهد اعلام کند که همانند بقیه انسانها می تواند از استعدادهای خدادادی خود استفاده کرده و به رشد و کمال برسد. تلاش و امید به زندگی و همچنین رشد و پیشرفت او در زمینه های مختلف همچون امرار معاش از طریق کشاورزی، پرورش پرندگان اهلی، پیگیری مطالبات مردم و غیره در بین اطرافیانش زبان زد است و همین امور سبب آرامش، حس ارزشمندی، عزت نفس و استقلال را در او ایجاد کرده است.

زندگی و سعی و تلاش او برای ادامه بقا می تواند درس بزرگی برای افراد بینا باشد؛ چرا که او با نداشتن نعمت بزرگی چون "بینایی"  ثابت کرده است که می تواند به زندگی خودکفا و همراه با عزت خود ادامه دهد.

او با اراده و تلاش و مقاومت در برابر مشکلات کوچک و بزرگ فقط و فقط به قله افتخار "موفقیت" فکر کند و به راحتی به همه می‌فهماند که دریای زندگی با وجود همه سختی هایش سرشار از شیرینی هاست.

عصای توانای او چنان بیرقی است که به نشان "پرواز" در دستان روشن دلش به اهتزاز در می آید و آینه ای است تمام نما از نشان قدرت و نعمت خدایی را به تماشای تامل و تفکر دیگران می گذارد.

"اکبر"خوب می داند که نداشتن چشم ظاهر عیب محسوب نمی شود؛ بلکه این فقدان چشم دل است که انسان را به ناکجاها روانه می کند. او کسی است که نور هستی در وجودش زنده است و ایمان در دلش تابنده و درخشان. می داند کسی که آگاه بر کردار و یار او در زندگی است، شور و شوق زندگی را در سینه او قرار داده و دلش را روشن تر از آینه قرار داده است.

ما نیز به رسم احترام یک عصای سفید به او که با چشم دِلش می بیند هدیه می دهیم باشد که باشد بتوانیم به آنها بگوییم به بودنتان افتخار می‌کنیم.