نگاهي به فيلم «تهران تهران» اثر مهرجويي و كرم پور

پيوند تهران قديم با موسيقي راك

نمايش فيلم «تهران تهران»، ساخته داريوش مهرجوي و مهدي كرم پور در جشنواره بين المللي فيلم فجر اتفاق مهمي در بخش آثار مسابقه سينمايي ايران بود.

کد خبر: ۵۷۷۹۶

يکشنبه - ۱۱ بهمن ۱۳۸۸ / January 31, 2010

محمدرضا محقق- گروه ادب و هنر؛

جشنواره بين المللي فجر در روزهاي رو به پايان خود امروز يكشنبه شاهد نمايش آثار متنوعي همانند «چراغ قرمز»،«تهران تهران»، «همبازي» و البته در سانس آخر فيلم «كيفر» ساخته حسن فتحي است.

اما «تهران تهران» كه يكي از فيلم‌هاي مورد علاقه منتقدين بود امروز نمايش خود را را در بخش آثار مستبقه سينمايي جشنواره تجربه كرد.

فيلم دوگانه مهرجويي و كرم پور هر يك با فضا و شخصيت‌هاي كاملاً متفاوت به نوعي دو نگاه و دو رويكرد به دو زمان و زمانه تهران و متن و حواشي ساكنان آن بود.

تصويري كه داريوش مهرجويي با نمايش توريستي تهران قديم، براي تماشاگران به جلوه گذاشت و پيوست آن به تصويري كه مهدي كرم پور از جوانان تهران امروز و ظهور و بروز شخصيت آنان در نوع موسيقي دلخواهشان به تصوير كشيد پيوند دو فضاي كاملاً متباين بود كه هر يك آينه و  انعكاس دو نسل متفاوت با گرايش‌ها، آرزوها و دغدغه‌هاي متفاوت بود.

ريتم آرام و توريستي فيلم مهرجويي، به همراه دغدغه‌هاي انساني در تلفيق با ملودرام آشنايي مهرجويي كه خاطره آن را در فيلم‌هاي پيشين از جمله مهمان مامان شاهد بوديم، ايجاد كننده حسي نستولوژيك و در عين حال وطن پرستانه بود كه توانست چهره جذابي از تهران قديم را براي مخاطب امروزي فراهم آورد و در ادامه فيلم كرم پور با ريتم و جلوه و دغدغه كاملاً متفاوت به گويايي و جويايي احساسات جوانان امروز پرداخت.

و با تصوير كشيدن داستان يك گروه موسيقي كه فرصت و مجالي براي عرضه كنسرت مورد علاقه خود را ندارد فضاي فراهم كرد تا به نوعي به نمايش دغدغه‌ها و روزگار بخشي از جوانان امروز پايتخت نشين بپردازد.

پرش بلند و كنتراست بالاي ميان اين دو قسمت فيلم شايد هضم آن را براي مخاطب يگانه‌اش قدري مشكل سازد و پيوند دادن اين دو بخش را براي او با مشكل روبرو كند.

فيلم مهرجويي اثري كاملاً طبيعت گرايانه اما همراه با اشارت‌هاي تاريخي و اجتماعي است كه در بخش‌هاي زيادي با نوعي نستولوژي ايراني روبرو مي شود.

بشارت‌هاي فيلم به دوران گذشته ايران و حركت كاراكترها در مكان‌هاي قديمي تهران همه و همه تداعي گري نوعي نوستولوژي تاريخي است كه بعضاً با اشارت‌هاي اجتماعي و رگه‌هاي كمرنگ از يادآوري‌هاي سياسي و تاريخي همراه است.

در اين ميان خراب شدن سقف خانه مرد مستمند و خانواده‌اش آن هم در روز اول عيد محملي مي شود براي پيوند طبقه فرودست و فرادست جامعه و موقعيتي براي يك گردش توريستي نستولوژيكي براي همه آنها.

اما فيلم مهدي كرم پور، فضاي كاملاً متفاوتي دارد تمام نشانه گذاري‌ها، شخصيت‌ها و دغدغه‌هاي آن متعلق به طيف خاصي از جوانان امروز تهران است.

جواناني كه نواختن موسيقي راك، مهمترين نياز شخصي و تنها جلوه هويت صنفي آنها است اينكه فيلم تهران تهران، ساخته داريوش مهرجويي و كرم پور تا چه حد توانسته است براي مخاطبي كه قرار است با يك اثر منسجم و متناسب روبرو شود و بازخوردي واحد از يك سيستم يكپارچه داشته باشد موفق عمل كرده است يا نه، جاي سوال جدي است./انتهاي پيام/