شاگرد آيت‏الله حسن‏زاده آملي:

عرفان امام خميني(ره) معرفت تؤام با حماسه و جهاد بود

محقق حوزه علميه قم گفت: نمونه برتر عارف كامل، امام(ره) است كه از يك طرف كتاب‌هاي عرفاني را تدريس و از طرف ديگر مشت خود را گره كرده، فرياد مي‌زدند كه اين حكومت ظالم و جائر است.

کد خبر: ۵۷۸۸۶

دوشنبه - ۱۲ بهمن ۱۳۸۸ / February 01, 2010

به گزارش گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، حجت‌الاسلام علي‌اصغر راغبي ليقواني با بيان اين ‏كه شاخصه عرفان اصيل بر مبناي شريعت و انجام واجبات و ترك محرمات استوار است، گفت: هنگامي كه برخي افراد به محضر آيت‏الله حسن‌زاده آملي مي‌آمدند و دستورالعملي براي رسيدن به مقامات عرفاني مي‏خواستند، وي تنها بندگي را مطرح مي‌كرد؛ يعني انسان مي‌تواند با بندگي و انجام واجبات و ترك محرمات، ولي خداوند شود و به مقصد برسد.

وي افزود: لازم است نكاتي در تفكيك بين عرفان اصيل اسلامي و عرفان‌هاي فانتزي و خيالي لحاظ كنيم، از حدود قرن دهم به اين طرف به بيان شهيد مطهري و استاد ما علامه حسن‌زاده آملي با ظهور محيي‌الدين بن عربي و نوشتن فصوص الحكم، عرفان تئوري و عملي به اوج خود رسيد، در حقيقت عرفان با شكل استدلالي عرضه شد كه فصوص الحكم محور درس و بحث در حوزه بوده و هست.

اين محقق حوزه علميه قم خاطرنشان كرد: استادان بزرگواري همچون آيت‌الله حسن‌زاده آملي، آيت‌الله جوادي آملي و امام خميني(ره)، فصوص الحكم را تدريس كرده‌اند و حاشيه بر آن زدند، فهم مطالب اين كتاب بسيار سخت است و شهيد مطهري در كتاب آشنايي با علوم اسلامي تعبيري دارد كه در هر عصري شايد دو سه نفر پيدا شوند و بفهمند كه محيي‌الدين در عرفان چه مي‌گويد، عرفان در قرن هفتم به اوج خودش رسيد، اما از قرن دهم به بعد دچار انحراف شد.

عضو گروه اخلاق و عرفان مركز پاسخگويي به سؤالات ديني با بيان اين‌ كه عده‌اي تلاش كردند تا عرفان را از صحنه زندگي افراد جدا كنند، تصريح كرد: آنان زير همه چيز زدند و گفتند اگر مي‌خواهي عارف شوي و به درجات عرفاني برسي، بايد دنيا را از زندگي خود خارج كني و قيد همه چيز را بايد بزني، حكومت و فقه مربوط به دنيا است و كثيف است و بايد كنار نهاده شود، اينجا بود كه خانقاه‌سازي و خانقاه رفتن كم كم رواج پيدا كرد.

شاگرد آيت‏الله حسن‏زاده آملي افزود: حكومت‌هاي خودكامه براي حفظ جاه و جلال و تحكيم پايه‌هاي حكومت خودشان از اين طيف به شكل‌هاي مختلف حمايت كردند.

پژوهشگر حوزه عرفان گفت: حكومت‌ها حتي براي ساختن ساختمان‌هاي خانقاه‌ها به اشكال مختلف حمايت كردند؛ زيرا اين عده‌ قائل بودند كه حكومت ناپسند است و دنيا كثيف است و انسان بايد سر در لاك سلوك معنوي خود داشته باشد و اگر كسي بخواهد عارف بالله باشد، كار همين است.

راغبي ليقواني اظهار كرد: حكومت‌هاي خودكامه ديدند كه اگر اين كار را ترويج كنند، كسي مزاحم حاكميت آنان نمي‌شود؛ لذا از اين طيف حمايت كردند و آنان روز به روز قوت گرفتند، حتي در زمان طاغوت و قبل از انقلاب برخي از متون آنان متن درسي در دانشگاه‌ها بود و در آن دوره خانقاه به شدت ترويج مي‌شد.

وي با بيان اين‌كه در دوره طاغوت از اين تفكر با تقدير و ارزشمندي ياد مي‌شد تا اين ‌كه جوانان گرايش پيدا كنند و كاري به كار حكومت و انقلاب و مبارزه نداشته باشند، خاطرنشان كرد: اين‌گونه عرفان‌ها، انحراف از عرفاني ناب است كه مناديش كتاب و سنت است، نمونه برتر عارف كامل، امام خميني(ره) است كه جامع علم و حماسه بود.

اين محقق حوزه علميه قم در تبيين ويژگي عرفان امام خميني(ره) تصريح كرد: ايشان از يك طرف كتاب‌هاي عرفاني را تدريس مي‌كردند و از طرف ديگر مشت خود را گره كرده، فرياد مي‌زدند كه اين حكومت ظالم و جائر است و مشروعيت ندارد و بايد كنار رود، ايشان و يارانشان در راه همين عرفان؛ تبعيد، زندان و شكنجه شدند.

عضو گروه اخلاق و عرفان مركز پاسخگويي به سؤالات ديني با بيان اين‏كه كسي در عرفان به منزلت امام خميني(ره) نمي‌رسد، تصريح كرد: اما ايشان در عين حال مبارز بودند، جامع اضداد بودند، عرفان ناب و اصيل اسلامي با مبارزه عليه ستمگران و خودكامگان در تضاد نمي‏ديد؛ اما افراد ديگر مي‌گفتند كه اين عرفان نيست و دنياطلبي است، با اين وجود همين خوي و خصلت را در وجود مبارك رسول‌الله(ص) و اميرالمؤمنين(ع) و ساير معصومين(ع) نيز مي‌بينيم.

وي با اشاره به تشكيل حكومت توسط ائمه معصومين(ع) بيان كرد: پيامبر اكرم(ص) و حضرت علي(ع) حكومت تشكيل دادند و با ظالمان و ستمگران مبارزه كردند، اين در حالي است كه اهل خانقاه‌ها رسول‌الله(ص) و اميرالمؤمنين(ع) را قطب‏الأقطاب مي‏خوانند، ما مي‏گوييم كه شما چرا در عمل از اين‏ها اقطاب خود پيروي نمي‏كنيد؛ بنا بر اين نماد عرفان‏هاي دورغين در محيط ما مسئله خانقاه رفتن است.

راغبي ليقواني در ادامه با اشاره به عرفان‌هاي كاذب كهن در شرق، تصريح كرد: عرفان‏هايي در شرق عالم هست كه خيلي ضرورتي ندارد كه آنان را باز كنيم و به آن بپردازيم، در اين نوع عرفان‌ها از جمله يوگا، رياضت‏هاي غير مشروعي وجود دارد كه از نظر اسلام جايز نيست، دستورالعمل‏هاي اخلاقي داشتند كه بعد پيروانشان آن‌ها را تدوين و به بشر عرضه كردند و آنان به عنوان عرفان به دستورات آن عمل مي‏كنند.

اين عضو گروه اخلاق و عرفان مركز پاسخ‏گويي به سؤالات ديني خاطرنشان كرد: نكته اساسي ديگر اين‏كه اصلاً چگونه مي‏شود كه انسان عرفان را دوست دارد؟ لغت عرفان؛ يعني شناختن با دل و باطن و با شناخت و عرفان با معرفتي كه با استدالال باشد كه به آن فلسفه مي‏گويند، فرق مي‌كند.

شاگرد آيت الله حسن زاده آملي تصريح كرد: نكته اساسي اين است كه چطور شده است كه بشر به دنبال اين موضوع بوده، علما گفته‏اند كه يكي از حس‏هاي اصيل در وجود انسان؛ حق‏گرايي، پرستش، خداخواهي و خداجويي است، انسان در نهاد و باطن خود به خداوند گرايش دارد، يعني دوست دارد كه تحت الحماية باشد و به قدسيت فوق‏العاده‏اي دل ببندد و او را بپرستد و در مقابل او كرنش كند./انتهاي پيام/