آيت الله علم الهدي:

برخي خواصي در مقابل ولي امر انديشه سياسي خود را کنار نگذاشتند

امام جمعه مشهد گفت: در اوايل نهضت امام خميني(ره) بعضي به امام نامه مي‌نوشتند و مي‌گفتند مردم را به آشوب دعوت نکنيد، اينها خواصي بودند که در مقابل ولي امر انديشه سياسي خود را کنار نگذاشتند.

کد خبر: ۵۸۱۹۴

چهارشنبه - ۱۴ بهمن ۱۳۸۸ / February 03, 2010

به گزارش گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، آيت الله سيد احمد علم الهدي در جلسه‌اي که ديشب به مناسبت ايام سوگواري اباعبدالله الحسين(ع) با موضوع آسيب‌شناسي خواص در نهضت عاشورا در محل حسينيه العلي برگزار شد، اظهار داشت: براي شناخت اين آسيب بايد ابتدا آن را از منظر قرآن کريم بررسي کنيم، خداوند در قرآن بزرگ‌ترين آسيب خواص را سياست زدگي عنوان کرده است.

وي افزود: در سوره اعراف مي خوانيم که خواص قوم هود به او گفتند ما تو را سفيه مي بينيم، در آن جامعه که از نظر اقتصادي قدرتمند بود، خواص قصد عناد و جنگ نداشتند، بلکه از روي سياست زدگي فکر استفاده بيشتر از قدرت مردم در جهت توسعه قدرت خود بودند و کسي را مي ديدند که ممکن است مردم را از اين کار باز دارد، يا در مورد خواص قوم ثمود مي خوانيم که به مردم مي گويند آيا فکر مي کنيد صالح مرسل از طرف خداوند است، در اينجا خواص مي‌خواهند حتي بر اعتقادات مردم هم تسلط داشته باشند و در بعضي موارد آنقدر به کفرشان افزوده مي‌شود تا آنجا که مثل قوم شعيب حتي در مقابل پيامبر خود مي‌ايستند و قضيه را به برخورد مي‌کشانند.

علم الهدي در ادامه به بررسي نقش خواص در زمان امام حسين (ع) پرداخت و تصريح کرد: خواص آن زمان نخبگان سياسي بودند که از حرکت امام خبر داشتند، آن‌ها کساني بودند که يا انديشه مستقل سياسي و يا وابستگي به اهل بيت داشتند، ولي همه با حکومت مخالف بودند، عده‌اي موافق و عده‌اي مخالف حرکت امام بوده و عده‌اي هم همراه امام شدند تا بعداً در حکومت دستي داشته باشند، عده‌اي مانند ابن عباس که به امام پيشنهاد مي دهد تا ايشان به کوه هاي يمن رفته و در آن منطقه خوش آب و هوا در خفا زندگي کنند، فقط به فکر راحتي خود بودند، عده‌اي مانند عبدالله مطيع فکر دست داشتن در حکومت بودند و عده‌اي هم مثل عبدالله هرم که با هزار سوار به ياري امام آمده و امام او را نپذيرفتند، افکار آلوده‌اي داشتند.

امام جمعه مشهد در ادامه به نقش خواص ولايي اشاره کرد و گفت: عده‌اي از خواص هم مانند زهير بن قيم از اول مخالف بوده و بعد با صحبت‌هاي امام از خانواده، قبيله و موقعيت خود مي‌گذرند و در رکاب امام شهيد مي‌شوند، اين‌ها کساني هستند که ذوب در ولايت شده و خلاف فرمان امام حرکتي نمي‌کنند؛ مثلا در جريان به مسجد کشاندن حضرت علي(ع) سلمان در گوشه‌اي به ديوار تکيه زده بود و مي‌گفت مولايم از من به کاري که مي‌کند، داناتر است يا اباذر با اين که تقلا مي‌کرد و منتظر بود تا حضرت دستور کشيدن شمشير را بدهند، ولي هيچ گاه شمشير را نکشيد، در اينجا خواص وقتي به ولايت مي رسند نظر سياسي خود را کنار گذاشته و مطيع ولي امر مي شوند؛ اما سياست زدگان بينش خود را دارند و مي گويند حق با من است و ولي امر اشتباه کرده تا جايي که با او مقابله هم مي‌کنند.

وي در پايان با اشاره به اوايل نهضت امام خميني (ره) ابراز داشت: وقتي امام اولين سخنراني را در آن روز عاشورا کردند، خواص از دور ايشان پراکنده شدند، حتي زماني که نزديک انقلاب بود بعضي به امام نامه مي‌نوشتند و مي گفتند مردم را به آشوب دعوت نکنيد، بياييد مجلس را بگيريم و قانون را عوض کنيم، اينها خواصي بودند که در مقابل ولي امر انديشه سياسي خود را کنار نگذاشتند./انتهاي پيام/