شيوه رفتاري معصومين(ع)

آراستگى ظاهرى در زندگى پيامبر اكرم(ص) و امامان(ع)

در روايات اسلامى و گفتار امامان معصوم عليهم السلام از هر عاملى كه موجب ناپاكى و كثيفى مى‏شود، نهى شده، و به هر امرى كه باعث پاكيزگى و بهداشت مى‏گردد، تأكيد شده است.

کد خبر: ۵۸۳۸۸

پنجشنبه - ۱۵ بهمن ۱۳۸۸ / February 04, 2010

ابوايّوب انصارى ميزبان پيامبر صلى الله عليه و آله در مدينه مى‏گويد: «شبى براى پيامبر صلى الله عليه و آله غذايى همراه پياز و سير آماده كرديم و به حضور آن حضرت برديم. حضرت از غذا نخورد، و آن را رد كرد، ما جاى انگشتان آن حضرت را در آن غذا نديديم. من بى تابانه به حضور آن حضرت رفته و عرض كردم: پدر و مادرم به فدايت چرا از غذا نخوردى، و جاى دست شما در آن غذا نبود تا با خوردن آن قسمت، طلب بركت كنيم؟ در پاسخ فرمود: آرى غذاى امروز «سير» داشت و چون من در اجتماع شركت مى‏كنم و مردم از نزديك با من تماس مى‏گيرند و با من سخن مى‏گويند، از خوردن غذا معذورم. ما آن غذا را خورديم، و از آن پس چنان غذايى براى پيامبر صلى الله عليه و آله آماده نكرديم.» «سيره ابن هشام، ج2»

امام صادق عليه السلام به قدرى از عطريات استفاده مى‏كرد كه هرگاه كسى وارد
مسجد مى‏شد و او را نمى‏ديد، از محلّى كه بوى عطر از آن استشمام مى‏شد، مى‏فهميد كه امام صادق عليه السلام در همان محل بوده است، زيرا محلّ سجده او هميشه خوشبو بود. «فروع کافي، ج6»

حسن‏بن جهم مى‏گويد: «به محضر امام كاظم عليه السلام رفتم، ديدم موى صورتش را با رنگ سياه، رنگين نموده است، عرض كردم: فدايت شوم، محاسنت را رنگ كرده‏اى؟ فرمود: همانا خضاب كردن پاداش دارد، خضاب و آراستگى موجب افزايش حفظ عفّت زنان مى‏گردد، زيرا بعضى از زنان بر اثر آن كه همسرانشان خود را نمى‏آرايند، به فساد و بى عفّتى كشيده مى‏شوند». «بحارالانوار، ج76»