آیت الله مبلغی:

سینمای دینی یک سینمای محدود و بسته نیست

سینمای دینی یک سینمای محدود و بسته نیست و در همین نوع از سینما می توان به مخاطبین فرامرزی رسید.

کد خبر: ۵۸۵۰۲۵

سه‌شنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۵ / February 14, 2017

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو؛ در چهارمین روز از محفل اندیشمندان و نخبگان سینما انقلاب در رابطه با سینمای عدالت حضرت آیت الله مبلغی بیاناتی را ایراد فرمودند که تقصیل بیان ایشان را در ذیل آورده ایم:

از دیدگاه اسلام بحث عدالت زمانی به میان می آید که مناسبات بین نسل ها در میان باشد و فرقی نمی کند که این مناسبات در جامعه ی اسلامی باشد یا در جامعه ی بین ادیانی و یا حتی جامعه ی کلان بشری.

در ادبیات دینی هرکجا سخن از عدالت می شود بحث مردم و دخالت مردم نیز وجود دارد. لذاست که پیامبر اسلام ص می فرماید: لیقوم الناس بالقسط.

اگر زندگی پیامبر را بررسی کنیم 2 زندگی و دعوت را همواره کنار هم داشته اند، یکی دعوت به توحید و دیگری دعوت به قسط و عدل. البته باید توجه داشت که تا توحید به صورت کامل پذیرفته نشود وعملی نگردد، قسط و عدل به صورت کامل فراگیر نمی شود. پس در منطق دین و قرآنی عدالت با مردم گره خورده است.

نکته ی دوم این است که از منظر اسلام هرگاه دایره ی عدالت گسترده تر باشد، امکان وجودی عدالت از درصد بالاتری برخوردار خواهد شد. یعنی اگر در یک منطقه عدالت باشد، کشورهای آن منطقه در ارتباط کلان عدالت خواهند داشت و با گستردگی بیشتر دایره ی عدالت در بخشها امکان آن بیشتر خواهد بود.

اما در رابطه با سینما؛ سینما به علت برخورداری از چند مولفه اهمیت می یابد. یکم اینکه سینما در زمره ی کارآمد ترین رسانه هاست. رسانه به معنای رساند آن هم با با مفهوم پیچیده ی خاصه ی سینما. لذا سینما با توجه به جایگاه ارائه و عرضه در سطح بالایی است و این دقیقا همان عنصری است که پیامبران در مواجهه با مردم داشته اند.

دوم اینکه سینما با مخاطب خاص در ارتباط نیست، و مخاطبانش از مرزها نیز عبور می کند. سوم مخاطبان سینما با ذهنیت های انسانی و دینی و اخلاقی  به سمت سینما می آیند و از سینما برداشت های انسانی و دینی و فرهنگی و اخلاقی می کنند و به عبارت دیگر سبک زندگی را از سینما برداشنت می کنند.

و با این مقدمه است سینما در ابعاد مختلف زندگی مردم نقش دارد و نتیجتا بحث عدالت در سینما مطرح می شود. اینجا محل ورود نظریه پردازان و اندیشمندان و طرح سوالات است که: آیا عدالت سینمایی این است که فقط به یک بعد از زندگی بشر بپردازیم؟ آیا باید به موضوع خاصی در سینما تاکید بورزیم؟ آیا عدالت سینمایی این است که ما بسیاری از زیر بناهای عدالت اجتماعی را رها کرده و به روبنا ها بپردازیم؟

اگر پیامبران در رابطه با مردم موظف به عدالت بودند به این علت است که در رابطه با تمام ابعاد مخاطب موظف و موثر بوده اند و سینما نیز اینگونه است و از این بابت است که سینما باید عدالت را عهده دار باشد.

اینجا محل ورود نظریه پردازان و اندیشمندان است.

سینمای عدالت یعنی سینمایی که به معنویت و دین توجه اساسی و بنیانی داشته باشد، در این صورت است که سینما در جهت اصلاح بشریت قرار می گیرد. ما نیازمند به نظریه ی سینمای دینی، تبیین هرچه بیشتر عدالت در سینما، تعریف هر چه بیشتر رابطه ی سینما و مردم و نیازمند به تبیین رابطه ی متقابل انسان و سینما هستیم. اگر انگونه سینما و ضرورت عدالت را بررسی کنیم به رسالت پیامبر و ضرورت عدالت در آن خواهیم رسید.

سینما ی دینی یک سینمای محدود و بسته نیست و در همین نوع از سینما می توان به مخاطبین فرامرزی رسید.

تبریک عرض می کنم و ممنونم از این محفل و مقوله ی گره زدن عدالت و سینما و امید دارم که اندیشه ی حاصل از این محفل به مقام عمل در جامعه ی سینمایی برسد.