بسیج دانشجویی ۱۰ دانشگاه تهران خطاب به ایوبی:

معنای «سینمای امید» چنین آشفته بازاری است؟/ از اعتبار جشنواره فیلم فجر حراست شود

بسیج دانشجویی ۱۰ دانشگاه تهران در نامه‌ای به رئیس سازمان سینمایی نوشت: در سینمای ایران از یک طرف با ساخت آثار بی‌نجابت و چرک به نام سینمای اجتماعی مواجه هستیم و از طرف دیگر با تولید فیلم‌های پوچ و مبتذل به اسم سینمای طنز و امید؛ آیا معنای سینمای امید که شعارش داده می‌شود، چنین آشفته بازاری است؟

کد خبر: ۵۸۵۴۱۱

چهارشنبه - ۲۷ بهمن ۱۳۹۵ / February 15, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بسیج دانشجویی ۱۰ دانشگاه بزرگ تهران نامه ای را پیرامون آسیب شناسی وضعیت کنونی سینمای ایران و همچنین جشنواره فیلم فجر به ایوبی، رئیس سازمان سینمایی کشور نوشتند که در آن آمده است:

اکنون پس از پایان آخرین دوره جشنواره فیلم فجر در زمان مسئولیت شما در سازمان سینمایی کشور، به نظر فرصت مناسبی می رسد تا از منظر بررسی این جشنواره، به آسیب شناسی وضعیت کنونی سینمای ایران و همینطور رویکرد های مدیریتی حاکم بر سینمای کشور در دولت یازدهم بپردازیم. بنابراین ضمن تقدیر از زحمات شما و سایر مسئولین سینمایی کشور، آنچه در ادامه ذکر می شود، بخشی از مهم ترین سر فصل هایی است که جهت روشن شدن ابعاد این مسئله ارائه می شود:

۱-یکی از دغدغه های جدی دلسوزان وضعیت فرهنگی کشور، تبدیل شدن جشنواره ی فیلم فجر به ویترینی از آثاری است که کمترین ارتباطی با ارزش های اسلامی و فرهنگی مردم ایران ندارند. البته این مسئله خاص جشنواره ی امسال نیست. اما متاسفانه شعارزدگی و جایگزینی حرف به جای عمل یکی از چالش های دولت یازدهم در عرصه های مختلف بوده است، از طرفی ادعا می شود که جشنواره امسال در تراز انقلاب اسلامی خواهد بود؛ و از طرف دیگر در عمل ما با تعریف جدیدی از تراز انقلاب اسلامی مواجه هستیم که هیچ ارتباطی با ارزش های انقلاب ندارد.

دولت یازدهم به جای مردمی کردن فرهنگ، سخن از صنفی کردن اداره آن می گوید و خروجی این نگاه، فیلم هایی می شود که بدون آنکه تعلقی به مردم و واقعیت های اجتماعی امروز ما داشته باشد و نمایانگر فضا و وضعیتی است که خود فیلم ساز در آن زیست می کند، که متاسفانه بسیار دور از وضعیت واقعی مردم ایران است.

امروز در سینمای ایران؛ از یک طرف با ساخت آثار بی نجابت و چرک، به نام سینمای اجتماعی مواجه هستیم، و از طرف دیگر با تولید فیلم های پوچ و مبتذل به اسم سینمای طنز و امید. تقدیر ها و حمایت های صورت گرفته از برخی از این آثار، باعث الگو شدن و جریان سازی آنها در سینمای ایران می شود. نشان دادن و تصویر فضای تلخ و مصیبت زده، بدون هیچ نقطه ی روشن بر سینمای ما غلبه می یابد، و این نتیجه چنین رویکردی است. به راستی معنای سینمای امید که شعارش داده می شود، چنین آشفته بازاری است؟

۲- در چنین وضعیتی است که دلسوزان هنر انقلاب اسلامی باید مدت‌ها خون‌دل بخورند و در میان انبوه بی‌مهری‌ها شجاعانه گام بردارند تا در نهایت شاهد رویش فیلمی باشیم که تلاش کرده است تا با ارزش های اسلامی مردم ایران و آرمان های آنها نسبت روشنی برقرار کند. قاعدتا انتظار می رود سیاست گذاری جشنواره ی فیلم فجر و مسئولین سینمایی کشور نیز در راستای همین ارزش ها و آرمان ها باشد.

اما بی مهری ها نسبت به جریان ارزشی و آرمان گرا در سینمای ایران، همگان را در این مسئله به تردید انداخته است. جالب توجه آنکه این آثار به لحاظ کیفی، هنری و تکنیکی نیز از سطح بالاتری نسبت به سایر آثار ارائه شده بر خوردارند، اما با این وجود به راحتی نادیده گرفته می شوند. در جشنواره ی امسال شاهد کنار گذاشته شدن برخی از این آثار، و همینطور بی توجهی عجیب به برخی دیگر بودیم، که با وجود اعتراض ها، بدون اینکه شاهد پاسخگویی مناسبی در این رابطه باشیم، صرفا با چند سیمرغ مصلحتی بر روی اصل ماجرا سرپوش گذاشته شد.

به نظر نمی رسد چنین رخداد هایی در جشنواره فیلم فجر اتفاقی باشند؛ چراکه در دوره های قبلی جشنواره در زمان مسئولیت شما نیز بی مهری به جریان ارزشی مسبوق به سابقه است. البته آنچه در جشنواره ی فیلم فجر مد نظر است، اعطای چیزی بیش از حق واقعی این آثار نیست، اما متاسفانه همین مقدار نیز دریغ می شود. اگرچه این جریان دغدغه مند، معطل فضای مدیریتی ما نمی ماند و به وظیفه ی خود عمل می کند، و پاسخ زحمات خود را نیز از مردم می گیرد.

۳- داوری های این دوره از جشنواره، که متاسفانه در راستای رویکرد های مورد نقد ما بود؛ موجب تعجب اهالی سینما و اعتراض برخی از سینماگران شد. در انتخاب نامزدهای بخش های مختلف جشنواره این دوره در کنار توجه بدون توجیه به برخی از آثار، شاهد نادیده گرفتن ارزش های هنری و تکنیکی برخی دیگر بودیم. البته ممکن است مسئولین جشنواره در این رابطه توضیحاتی داشته باشند؛ اما اینگونه اتفاقات، باعث ضربه دیدن جایگاه جشنواره فیلم فجر در سینمای ایران، و صدمه خوردن به وجه حرفه ای آن می شود. مطالبه ی جدی ما آن است که با بررسی دقیق این مسئله، از اعتبار جشنواره ی فیلم فجر حراست شود.

در این نامه البته صرفا بخشی از دغدغه های جنبش دانشجویی را به محضر شما عرض کردیم؛ که کلیت وضع سینمای ایران، و به صورت خاص برگزاری این دوره ی جشنواره فیلم فجر را در بر می گرفت. در انتها از شما و سایر مسئولین فرهنگی دعوت می کنیم تا با حضور در جمع دانشجویان و صحن دانشگاه، فرصت بیشتری را در اختیار جریان دانشجویی قرار دهید تا به ارزیابی اقدامات مسئولین بپردازند و به صورت مستقیم پاسخگویی آنها را شاهد باشند.

بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطبائی

بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق (ع)

بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی

بسیج دانشجویی دانشگاه تهران

بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف

بسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت

بسیج دانشجویی دانشگاه امیرکبیر

بسیج دانشجویی دانشگاه خواجه نصیر

بسیج دانشجویی دانشگاه صدا و سیما

بسیج دانشجویی دانشگاه الزهرا (س)