امام خمینی (ره):

مسئله، مسئله خدمتگزارى دولت به ملت است؛ نه فرمانفرمایى دولت به ملت

موید این ضرورت و اهمیت، ورود مقام معظم رهبری به مسئله گردوغبار و سیلاب های جنوب کشور و یادآوری این وظیفه به مسئولین است. ایشان در ابتدای درس خارج امروز (۹۵/۱۲/۲) فرمودند: «این حوادث حقیقتاً دل انسان را می‌خراشد و مسئولان موظفند که با فکر و کار و تلاش و همدلی با مردم، به این مشکلات رسیدگی و برای علاج قطعی آنها چاره‌اندیشی و اقدام کنند.»

کد خبر: ۵۸۶۸۰۴

دوشنبه - ۰۲ اسفند ۱۳۹۵ / February 20, 2017

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، موید این ضرورت و اهمیت، ورود مقام معظم رهبری به مسئله گردوغبار و سیلاب های جنوب کشور و یادآوری این وظیفه به مسئولین است. ایشان در ابتدای درس خارج امروز (95/12/2) فرمودند: «این حوادث حقیقتاً دل انسان را می‌خراشد و مسئولان موظفند که با فکر و کار و تلاش و همدلی با مردم، به این مشکلات رسیدگی و برای علاج قطعی آنها چاره‌اندیشی و اقدام کنند.»

مصداق / جامعه اسلامی به عنوان شاکله و ساختار اساسی رفتارهای سیاسی و اجتماعی مسلمین، از مهم ترین ارکان زندگی دنیوی مومنانه، برای حرکت به سمت اهداف اخروی محسوب می شود. جامعه اسلامی از مؤلفه های مختلفی شکل گرفته است؛ که مهم ترین آن نهاد حکومت است، نهادی که متولی امنیت، معیشت و... اعضای جامعه است و باید اعضای آن را متناسب به اولویت های مکانی و زمانی با ابزارهای مختلف، به سمت جلب سعادت دنیوی و اخروی میل بدهد. مؤلفه دیگر جامعه اسلامی، مسئولین و اعضای جامعه اسلامی هستند. هریک از این ساختارها؛ (جامعه اسلامی) و کارگزاران (مسئولین و مسلمانان) وظایف و اهداف خاصی را برعهده دارند و برهم کنش آنها، بر شاکله دیگری اثرگذار است. به عنوان مثال ساختار، هنجارهایی را برای کارگزار خود متصور است که اگر کارگزار از آن تخطی کند، مورد شماتت قرار می گیرد، ولی اگر پس از مدتی، اقدامات کارگزاران به سطح بالایی برسد و ساختار توانایی کنترل آن را نداشته باشد، ساختار خط قرمزهای خود را تقلیل می دهد. جمهوری اسلامی ایران نیز بنا بر ماهیتش دارای هنجارهایی است، که اگر از سوی کارگزارانش رعایت نشود پس از مدتی نبایدها به بایدها بدل خواهد شد.

امام خمینی (ره) برای مسئولین کشور هنجارهایی جدی در نظر گرفته اند؛ ایشان وظیفه ابتدایی مسئولین را «خدمتگزاری» برای ملت می‌دانند و فرموده اند: « مسئله، مسئله خدمتگزارى دولت به ملت است؛ نه فرمانفرمایى دولت به ملت. همین فرمان فرمایى جدا مى‏کند شما را از ملت، و ملت را از شما و منشأ مفاسد زیاد می ‏شود. اگر جورى باشد که وقتى رئیس دولتى نخست وزیرش، رئیس جمهورش بیاید توى مردم، با مردم باشد؛ فواصل نباشد، آن‌طور فواصلى که در طاغوت هست. فرماندارها با مردم فواصل نداشته باشند که مردم پشت اتاقش بیایند بایستند و راهشان ندهند.»

از سوی دیگر این «خدمتگزاری» از روی «فریبکاری» ماکیاولیستی نیست بلکه از کنه تفکر اسلامی برخاسته است و در همین راستا امام خمینی (ره) می فرمایند: «در این مکتب فکری تعامل زمامداران با مردم از روی فریبکاری ریایی سیاستمداران دنیا طلب که به دنبال جذب رأی مردم و حقّه ی دموکراسی اند نیست، بلکه مراوده ای صمیمانه و از روی عشق و محبت است و بنابراین جوشیدن بلندمرتبه‌ترین مقامات دینی و کشوری با مردم سفارش اکید این مرام می‌باشد، چنانچه بنیان‌گذار این نظام مهرورز فرمود: «مردم عزیز و شریف ایران، من فرد فرد شما را چون فرزندان خویش می دانم. و شما می ‏دانید که من به شما عشق می ورزم؛ و شما را می ‏شناسم؛ شما هم مرا می ‏شناسید.»  و همچنین می فرمایند: « این کاخ هاى مجلل آسمان خراش و آن کامجویی هاى رؤیایی سلاطین جور و حکومت هاى باطل که با دسترنج ملت ها فراهم شده است، مردم را به سوى حزب هاى منحرف می کشاند. اگر حکومت اسلام که رئیسش با رعیت یکسان و دارالحکومه ‏اش مسجد روى خاک هاى گرم و سلطانش با کفش و جامه کهنه حکومت می کند و ملت در پناه آن با آرامش و در سایه عدل زندگانى می کند، روى کار آید، اساس انحرافات چپ و راستى بر باد می ‏رود»

از سوی دیگر امام خمینی (ره) در راستای اقدامات مسئولین کشور برای خدمتگزاری به مردم؛ خط قرمز دقیقی نیز برای آنان تعیین می کنند؛ در اندیشه سیاسی ایشان سه مؤلفه جایگاه کانونی دارد: 1. مسئولین باید در حد مستضعف باشند و نگاه آنان برای حمایت های همه جانبه به سمت این قشر باشد 2. عبور از آرمان های مستضعفین به منزله انحراف از آرمان های انقلاب اسلامی است 3. حمایت از مستضعفین، که علاوه بر جایگاه اسلامی آن دفاع از مظلوم معنایابی می شود؛ به عنوان نیروهای مدافع انقلاب اسلامی نیز محسوب می گردد. در همین راستا امام خمینی (ره) می فرمایند: «همه‌ی مدیران و کارگزاران و رهبران و روحانیون نظام و حکومت عدل موظف‌اند که با فقرا و مستمندان و پا برهنه‌ها، بیشتر حشر و نشر و جلسه و مراوده و معارفه و رفاقت داشته‌ باشند تا متمکنین و مرفهین و در کنار مستمندان و پا برهنه‌ها‌ بودن و خود را در عرض آنان دانستن و قرار دادن، افتخار بزرگی است که نصیب اولیا شده و عملاً به شبهات و القائات خاتمه می‌دهد که بحمدالله در جمهوری اسلامی ایران، اساس این تفکر و بینش در حال پیاده‌ شدن است.»   و «خدا نیاورد آن روزی را که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومین و رو آوردن به حمایت از سرمایه‌دارها گردد و اغنیا و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشتری برخوردار بشوند. معاذالله که این با سیره و روش انبیا و امیرالمؤمنین و ائمه‌ی معصومین (علیهم‌السلام) سازگار نیست.»  و «قشرهایی که انقلاب را با فداکاری بی‌دریغ و جان نثاری سخاوتمندانه، بی‌هیچ چشم‌داشتی به پیروزی رسانده و از پیروزی تا کنون برای دفاع از انقلاب و رفع مشکلات از پای ننشسته‌اند و تا کنون با آن‌که سنگینی انقلاب به دوش آنان بوده‌ است، توقع نام و نشان و مقامی نداشته و ندارند، اینان توده‌های میلیونی و محرومان جامعه هستند.»

پس مشهود است که خدمت به مردم و محرومان جامعه و خدمتگذاری بی منت به نیازمندان کشور بخش مهمی از وظایف مسئولین و کارگزاران را تشکیل می دهد که در شرایط بحرانی نظیر سیل و سیلابهای اخیر کشور و گردوغبارهای گسترده که بخش جنوبی کشور را درگیر کرده است، ضروری به نظر می رسد.

موید این ضرورت و اهمیت، ورود مقام معظم رهبری به مسئله گردوغبار و سیلاب های جنوب کشور و یادآوری این وظیفه به مسئولین است. ایشان در ابتدای درس خارج امروز (95/12/2) فرمودند: «این حوادث حقیقتاً دل انسان را می‌خراشد و مسئولان موظفند که با فکر و کار و تلاش و همدلی با مردم، به این مشکلات رسیدگی و برای علاج قطعی آنها چاره‌اندیشی و اقدام کنند.»(7) تاکید معظم له بر این مسئله که:  «مسئولان وظیفه دارند که به این مشکلات رسیدگی کنند و اگر کسی به فکر مردم باشد، نمی‌تواند در مقابل مسائل دشوار خوزستان راحت بماند و این وظیفه‌ی قطعی، فوری و همیشگی حکومت‌هاست که به فکر مردم باشند.»(8) یاد آور تاکیدات موکد بنیان گذار کبیر انقلاب بر مسئله خدمت و ضرورت بازسازی و احیای این مسئله در جامعه است.

در پایان این سوال در ذهن می آید که آیا می توان آرمان خدمت مسئولین به مردم را شاخصی برای ارزیابی و سنجش تطابق دولتمردان و کارگزاران نظام با اهداف و آرمان های انقلاب اسلامی قرار داد؟

1. صحیفه نور، ج‏9 ،ص 119.
2. صحیفه نور، ج 21 ، ص 95.
3. صحیفه نور، ج‏2، ص346.
4. صحیفه‌ی نور، ج 20 ،ص 129.
5. صحیفه‌ی نور،ج 20 ، ص 129.
6. صحیفه‌ی نور، ج 16، ص 43.
7 و 8. بیانات مقام معظم رهبری در ابتدای درس خارج فقه 95/12/2