بسیج دانشجویی ۲ دانشکده کرج:

آقای رئیس جمهور؛ نمک روی زخم خوزستان نپاشید/ خوزستان آن سالها خونستان بود، ولی اکنون خاکستان

بسیج دانشجویی دانشکده جغرافیا دانشگاه خوارزمی و دانشکده محیط زیست کرج در نامه‌ای خطاب به روحانی نوشتند: آقای رئیس‌جمهور؛ دیگر حضورتان در خوزستان مقاوم هم فایده‌ای ندارد؛ خواهش می‌کنم نمک روی زخم خوزستان نپاشید.

کد خبر: ۵۸۷۶۲۳

پنجشنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۹۵ / February 23, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بسیج دانشجویی دانشکده جغرافیا دانشگاه خوارزمی و دانشکده محیط زیست کرج در نامه‌ای خطاب به روحانی در خصوص سفرش به استان خوزستان نوشتند: آقای رئیس جمهور دیگر حضورتان در خوزستان مقاوم هم فایده ای ندارد، خواهش می کنم نمک روی زخم خوزستان نپاشید.

خوزستان با اهدای خون جوانان غیور میهن اسلامی، خونستان شد و خوزستان آن سالها خونستان بود، ولی اکنون خاکستان و داغستان.

هنوز فرماندهان شیمیایی جانباز در خوزستان به یاد دارند که امام روح الله با آن صدای ملکوتی خود در اثنای جنگ فرمودند: دولت خدمت کند به این اهالی دزفول و اهالی اندیمشک و خوزستان که همه چیز خودشان را از دست دادند، خدمت کنند. این یک تکلیف شرعی است برای همه ما.

خدمت واژه ای غریب و ناآشناست که مردم خوزستان نسبت به وعده های نجومی دولت تدبیر در قبال خطه ی خود دیده اند. آیا دولت خسته و بیحال و رها از برای رفع محرومیت های موجود در خطه ی مقاومت وظیفه ی خود را ادا کرده است؟آیا دولت بازنشسته ها به تکلیف شرعی خود عمل کرده است؟

خوزستان به تعبیر امام روح الله دین خودش را به اسلام ادا کرد، رئیس جمهور روحانی و انصار خسته و راحت طلب ایشان برای ادای دین خود چه کرده اند؟

آقای رئیس جمهور مردم خوزستان و سایر مناطق محروم کشور از بحران مدیریت شما گله مندند.

آقای رئیس جمهور دیگر حضورتان در خوزستان مقاوم هم فایده ای ندارد، خواهش می کنم نمک روی زخم خوزستان نپاشید. برای اخذ رأی وعده‌های تو خالی، دوباره ندهید. با مردم قهرمان باید صادق بود.

آقای رئیس جمهور؛ مردم از شما گله مندند، شما بگوئید برای رفع بحران های موجود در خوزستان اعم از آب و برق و هوا چه کرده اید؟ امروز که خوزستان غرق در غبار بی تدبیری است، چه موقع می تواند طعم خوزستان شدن واقعی را بچشد؟ خوزستان این سالها خاکستان است.

دیروز در تخته ی سیاه کلاس کودکان خوزستان می نوشتند : باران با طراوت بارید
امروز در تخته ی خاک خورده ی کودکان خوزستان باید نوشت: باران با گل و لای بارید.

دیروز که جوانان میهن در جبهه های جنگ با نان جو می جنگیدند ابتکاری نداشتند، ولی از جان گذشتن ابتکارشان بود. امروز که ابتکارها آمدند از جان مردم، گذشتند.

امروز که لشگر گرد و خاک و بی تدبیری در مقابل دیدگان کودکان و مردمان صبور خوزستان صف آرایی می کند ابتکارتان کجاست؟ حتما ابتکارتان این است که با لشگر گرد و خاک مذاکره کنید؟ می خواهید مذاکره ی برد برد کنید؟

گرد و خاک آن همه نفس را از کودکان برد، فرماندهان جانباز را زمین گیر کرد، پیرمرد ها و پیرزن ها را خانه نشین کرد و به معنای اتم و اکمل گرد و خاک زندگی را برد.
ساده است خوزستان را دریابید. آن کودک معصوم، ابتکاری می خواهد.