عضو هیات علمی دانشگاه تهران:

دوره‌های سیاست گذاری‌ها از هشت سال فراتر نمی‌رود

عضو هیات علمی دانشگاه تهران با اشاره به این موضوع که در ایران دوره‌های سیاست گذاری‌ها از هشت سال فراتر نمی‌رود، گفت: نظام سیاسی در ایران وابسته به افراد است به طوری که وقتی فردی بر مسند قدرت می‌نشیند و پس از حدود هشت سال از این سمت کنار می‌رود، سیاست‌ها به طور کلی تغییر می‌کند.

کد خبر: ۵۸۹۰۲۹

سه‌شنبه - ۱۰ اسفند ۱۳۹۵ / February 28, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از مشهد، مجید وحید امروز در همایش ملی «دولت پژوهی» در خصوص زمان کوتاه سیاست گذاری عمومی در ایران که در دانشکده اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد، با اشاره به این مطلب که چنانچه مدت سیاست گذاری‌ها بلند مدت باشد تاثیرگذارتر خواهد بود، سالی که انقلاب فرانسه به وقوع پیوست را سالی مهم خواند و گفت: همچنین از 1789 قانون اساسی در ایالات متحده آمریکا به تصویب رسید و این کشور از آن سال دولت باثباتی را ایجاد کرده که تاکنون ادامه یافته است، بنابراین این سال هم سال مهمی محسوب می‌شود.

وی با اشاره به این موضوع که تحولات مختلفی که در فرانسه رخ داد باعث شد که سیاست گذاری‌های عمومی زمان بلندی که در آمریکا وجود دارد در این کشور وجود نداشته باشد، تصریح کرد: وقتی به سمت ایران حرکت می کنیم متوجه می‌شویم از زمان قاجار در ایران اتفاقات گستره‌ای رخ داده است و تصور نمی‌کنم در کشور ما فردی وجود داشته باشد که نگاه مثبتی به سلسله قاجار داشته باشد، همچنین از زمان قاجار گسست‌های جدی در عرصه عمومی و سیاست گذاری‌ها وجود دارد و حتی در دوره پهلوی نیز این‌گونه بوده است.

سیاست گذاری در ایران طولانی مدت نیست

وحید اضافه کرد: ما در کشوری هستیم که سیاست و سیاست گذاری در آن دارای عنصر ثبات و زمان طولانی نیستند.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران به مقایسه سه کشور فرانسه، آمریکا و ایران در عرصه سیاست گذاری پرداخت و بیان داشت: وقتی در بعد سیاست گذاری و نظامات دولت و قانون اساسی این سه کشور را مورد بررسی قرار دهیم متوجه می‌شویم که قانون اساسی در ایالات متحده با این‌که این کشور از نظر قدمت مدت زمان درازی نیست که به وجود آمده، کهن‌تر می‌باشد.

وی با بیان این مسئله که حتی مدت زمان سیاست گذاری در فرانسه هم نسبت به ایران که کشوری کهن محسوب می‌شود، طولانی‌تر است، ادامه داد: رژیم سیاسی در ایران دارای تغییرات شده ما در سال 57 همه چیز را کنار گذاشتیم و خواستیم همه چیز را به صورت جدید ایجاد کنیم.

وحید تاکید کرد: زمان سیاست گذاری در ایران کوتاه مدت است؛ چراکه سیاست گذاری با اشخاص و سلسله‌هاست و در ایران خیلی مهم است که چه کسی بر مسند قدرت است.

نظام سیاسی در ایران وابسته به افراد است

وحید با تاکید بر این موضوع که نظام سیاسی در ایران وابسته به افراد است، خاطرنشان کرد: هم قبل از انقلاب و هم بعد از انقلاب سیاست و سیاست گذاری در ایران وابسته به افراد بوده و هست و مشکلی که بعد از جمهوری اسلامی ایجاد شده است این است که نظام سیاسی‌ای در ایران ایجاد کردیم که طول عمر سیاست را در ایران کوتاه‌تر کرده است.

وی افزود: رژیم سیاسی جمهوری اسلامی ایران وضعی را ایجاد کرده که کوتاه مدت‌ترین سیاست و سیاست گذاری را در این کشور ایجاد کرده به طوری که زمان سیاست گذاری در ایران هشت ساله است و بعد از هشت سال افراد باید بروند و جالب این است که به نیکی نیز از آنان یاد نمی‌شود.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران یادآور شد: زمانی که رفسنجانی رفت، رئیس جمهوری که پس از او آمد به خوبی از او یاد نشد و زمانی هم که احمدی نژاد آمد از دو نفر قبل به نیکی یاد نکرد و زمانی که روحانی آمد قبل از خود را قبول نداشت و مطمئنا زمانی که رئیس جمهوری بعدی بیاید قبل از خود را قبول نخواهد داشت.

وحید تاکید کرد: در ایران دوره‌های سیاست گذاری‌ها از هشت سال فراتر نمی‌رود و همه این‌ها در حالی است که دوره‌های سیاست گذاری در آمریکا و فرانسه بسیار طولانی مدت است.

وی ضمن بیان این مطلب که در این فضا مشکلات بسیاری در عرصه‌های سیاست گذاری ایجاد می‌شود، تصریح کرد: به دلیل این‌که زمان سیاست گذاری عمومی در کشور کوتاه مدت است بیشتر به مصالح شخصی فکر می‌کنیم تا مصالح عمومی.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران خاطرنشان کرد: در ایران هر فردی که به قدرت می‌رسد، طی هشت سال افراد بسیاری را با خود به طوری کار می‌آورد که در این مدت هشت ساله آزموده می‌شوند و بعد از هشت سال همه این افراد کنار گذاشته می‌شوند و این در حالی است که برای مدیر شدن این افراد هزینه شده است.

وحید یادآور شد: چنانچه وضع ما این‌گونه بماند در خصوص سیاست و سیات گذاری در ایران با آسیب مواجه خواهیم شد.

مالیات تعین کننده سایز دولت است

در ادامه علی سرزعیم، عضو هیت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به این مطلب که بیشتر مشکلی که ما در ایران داریم به نحوه عرضه کالاهای عمومی باز می‌گردد، گفت: تامین مالی کالای عمومی یکی از علل ایجاد این مشکل در کشور است.

عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی ادامه داد: از سال 38 تا 57 مصرف بخش دولتی در ایران رشد داشته و این باعث شده که رفاه در جامعه پایین یابد و به انقلاب که می‌رسیم بودجه‌های عمومی دولت افزایش و مصرف خصوصی نیز افزایش می‌یابد.

سرزعیم با تاکید بر این موضوع که مالیات تعیین کننده سایز دولت است، بیان داشت: پوپولیسم می‌گوید که لازم نیست مردم رفاه خود را کم کنند تا رفاه عمومی افزایش یابد که اجرای این سیاست بسیار نادرست است به طور مثال یکی از اعضای شورای شهر تهران عنوان کرد که بلیت مترو اتوبوس سال آینده در تهران افزایش نخواهد یافت و سوالی پیش می‌آید این است که سال آینده شهرداری قرار است بودجه خود را از چه محلی تامین کند؟.

وی متذکر شد: زمانی که شهرداری بلیت حمل و نقل عمومی را افزایش ندهد مجبور به تراکم فروشی می‌شود و این یعنی افزایش آلودگی و ایجاد دیگر مشکلات مربوط به این عرصه و این که این افراد در واقع قدرت مردم را به صورت غیر مستقیم کاهش می‌دهند.