عضو هیات علمی دانشگاه تهران:

کشت محصولات تراریخته بر روی کاهش مصرف سم اثری ندارد

عضو هیات علمی دانشگاه تهران گفت: مشکل مصرف سم با کشت محصولات تراریخته حل نمی‌شود ممکن است در سال‌های اولیه حل شود؛ اما در بلند مدت خیر.

کد خبر: ۵۹۰۰۹۹

يکشنبه - ۱۵ اسفند ۱۳۹۵ / March 05, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از مشهد، امروز عباسی در  همایش ملی «آب و زندگی» که توسط انجمن علمی دانشگاه فردوسی مشهد در دانشکده کشاورزی این دانشگاه برگزار شد، گفت: طبق آمار جهانی در سال 2004 حدود 500 هزار هکتار کشت تراریخته وجود داشت که این آمار در سال 2005 به سه و یک دهم میلیون هکتار رسید.

وی ادامه داد: از سال 2010 تا 2016 در کشورهای توسعه یافته حالت ثبات و حتی کاهش در تولید محصولات تراریخته مشاهده می‌کنیم که قابل تامل است.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران با اشاره به این نکته که نیازهای ما را آمار دنیا تامین نمی‌کند، بلکه خودمان تامین می‌کنیم، ابراز دانشت: ما به مسئولان خود در زمینه آمار اعتماد داریم؛ مسئولان می‌گویند که ما کشت تراریخته در کشور نداریم و این در حالی است که طبق سایت Isaaaآمار دیگری ارائه شده است که ما سخنان مسئولان خود را می‌پذیریم،‌البته این تناقض‌ها دردیگر کشورهای نیز وجود دارد.

وی با بیان این مطلب که 97 درصد محصولات تراریخته دنیا را تنها چهار محصول دربر می‌گیرند، تصریح کرد: مقاومت در برابر آفت کش‌ها و علفکش‌ها، مقاومت در برابر آفت، کاهش مصرف سم و افزایش عملکرد از جمله مزایای استفاده از محصولات تراریخته بر می‌شمردند.

عباسی در ادامه به مضرات احتمالی استفاده از محصولات تراریخته اشاره و ایاد حرات مقاوم، ایجاد تاثیر بر روی حشرات مفید، اثر بر روی سیستم خاک و طغیان حشرات ثانویه را بخشی از این مضرات برشمرد.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران تاکید کرد: با وجود این‌که گفته می‌شود استفاده از محصولات تراریخت مصرف سم را کاهش می‌دهد؛ اما از زمان معرفی محصولات تراریخته پنبه بی‌تی در سال 1999 در کشور هند، کاربرد سم از 61 کیلو گرم در هکتار به 12 کیلو گرم در هکتار کاهش یافت که البته این میزان در طی 10 سال مزیت اولیه این محصولات که کاهش مصرف سم بود دچار خدشه شد.

کشت محصولات تراریخته در کاهش میزان سم اثری ندارد

وی بیان کرد: در کشور چین حشرات ثانویه در پنبه کاری چین موثر بودند و 77 درصد خسارتی که به مزارع زده می‌شد به خاطر حشرات ثانویه بود که بعد همین عامل سبب می‌شد که از سمی دیگری برای از بین بردن حشرات ثانویه بهره ببرند و این یعنی محصولات تراریخته در کاهش میزان مصرف سم اثری ندارد.

عباسی با یادآوری این مطلب که کشاورزانی که از محصولات تراریخته در سال‌های اولیه کشت کردند مصرف سم کمتری را تجربه کردند؛ اما در سال‌های بعد از سموم بیشتری برای دفع آفات بهره بردند، تصریح کرد: مشکل سم با تراریخته حل نمی‌شود ممکن است در سال‌های اولیه حل شود؛ اما در بلند مدت خیر.

وی تاکید کرد: یکی از معایب گیاهان تراریخته این است که زمانی که ما گیاه را تراریخته استفاده می‌کنیم، مقاومت شکسته می‌شود و همین شکسته شدن مقاومت حشرات را مقاوم‌تر می‌کند.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران اضافه کرد: در یکی از ایالت‌های آمریکا برای تولید ذرت 20 درصد مزرعه را به گیاهان تراریخت و 80 درصد گیاهان غیر تراریخت اختصاص دادند تا مقاومت نشکند که جواب نداد به همین علت توصیه کردند که 50 درصد مرزعه را تراریخته و 50 درصد را غیر تراریخته کشت کنند.

عباسی افزود: در کشور ما مزارع حدود یک هکتار است و چنانچه بخواهند این سیاست را دنبال کنند باید از مرزعه کناری که از آن همسایه است بهره گیرند که کار را مشکل می‌کند.

وی بیان داشت: این نیست که بگوییم محصولات تراریخته منجر به افزایش عمکلرد و در نتیجه تامین امنیت غذایی می‌شود؛ ما در آمریکا شاهد هشت درصد تغییر در تولید بودیم.

عضو هیات علمی دانشگاه تهران در پایان گفت: همچنین برخی عنوان می‌کنند محصولا تراریخته یک ساله و کشت سنتی 50 ساله حاصل می‌شود و این در حالی است که متوسط هزینه برای ایجاد یک گیاه تراریخته 135 میلیون دلار است.