در نامه‌ای عنوان شد

دعوت ۲۱۰ فعال تشکل‌های دانشجویی از «رئیسی» برای حضور در انتخابات/ مردم باید سرسفره انقلاب بنشینند، نه عده‌ای ویژه‌خوار

۲۱۱ نفر از ادوار و فعالان تشکل‌های دانشجویی سراسر کشور طی نامه‌ای، ضمن دعوت از آیت‌الله رئیسی، تولیت آستان قدس رضوی برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری نوشتند: آرمان‌های والای ملت ایران با دولت دل‌سپرده به آمریکا و اروپا محقق نمی‌شود.

کد خبر: ۵۹۴۸۷۹

دوشنبه - ۱۴ فروردين ۱۳۹۶ / April 03, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، 211 نفر از ادوار و فعالین تشکل های دانشجویی سراسر کشور طی نامه ای ضمن دعوت از آیت الله رئیسی، تولیت آستان قدس رضوی برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری نوشتند:  آرمان‌های والای ملت ایران با دولت دل سپرده به آمریکا و اروپا محقق نمی شود.

در این نامه آمده است:

شرایط نامناسب اقتصادی مردم به همراه فسادها و تبعیض‌ها در ساختار اداری، بیکاری و رکود، سلطه‌ی بانک‌ها بر شئون مختلف زندگی مردم، ویژه خواری و بی اعتنایی به مستضعفین، ساختار فرسوده و بروکراسی پیچیده‌ی اداری و افزایش آسیب‌های اجتماعی، فغان و شِکوه‌ی مردم را بلند کرده است. مگر نه‌ این‌که انقلاب شد تا بسیاری از این مناسبات غلط عوض شود؟ انقلاب شد تا هر آنچه که متناسب با نظام طاغوتی بود، جای خود را به یک نظام بر مبنای اندیشه اسلام ناب بدهد، نه این‌که فقط شاه برود و نظام سلطنتی عوض شود.

حال که مسئولان دولتی، اختلاس را معوقه‌ بانکی تشخیص می‌دهند و حقوق بگیران نجومی را ذخیره‌های نظام معرفی می‌کنند، مگر می‌شود شرایط اقتصادی را به‌وسیله‌ی بازی با کلمات و گفتار درمانی تشریح و درمان کرد؟ چگونه است که نقدینگی و ضریب جینی به این صورت افزایش پیدا کرده؟ آیا غیر از این است که با وجود افزایش دو برابری هزینه‌های جاری کشور، نه حقوق کارمندان افزایش چشم‌گیری داشته، نه یارانه‌‌ نقدی افزایش یافته و نه بودجه‌ عمرانی کشور افزایش یافته است؟

وقتی تعداد یارانه بگیران کاهش یافته و پروژه‌های عمرانی نیز در تعداد کمتر شده‌اند و بسیاری تعطیل، مازاد این افزایش هزینه چه دلیلی دارد و در چه مسیری خرج می‌شود؟ آیا مردم باید تاوان بی برنامگی و بی انضباطی مالی دولت و اسراف‌های بیش از حد آن را بپردازند؟

دولت، پرداخت یارانه را مصیبت عظما خوانده و در مقابل، با ولخرجی کشور را گران اداره می‌کند. عمده محصولات وارداتی، کالاهای مصرفی هستند و در مقابل، تولید از رونق افتاده؛ اما واردات خودرو، اقلام صرفاً مصرفی و اجناس لوکس و واردات از چین افزایش یافته است!

غیر از این است که کشور خسارت راهبردهای غلط دولتی را می‌پردازد که نتیجه‌ فعالیت پر سر و صدای آن، رکود عمیق‌تر، بیکاری بیشتر، تعطیلی گسترده‌ واحدهای صنعتی و نقدینگی بالغ بر 1200 هزار میلیارد تومانی است؟ جز این نیست که موتور اقتصاد کشور را خاموش کرده‌اند و سخن از تورم تک رقمی می‌زنند و نمی‌‌اندیشند اگر این موتور روشن شود، اژده هاى نقدینگى را چگونه کنترل خواهند کرد؟!

اکنون، با وجود افزایش سه برابری درآمد نفتی دولت، در کارخانه‌ها با ظرفیت خالی 40، 50 یا 60 درصدی روبرو هستیم. و مگر غیر از این است کسانی که به محدود شدن هزارها میلیارد تومان از نقدینگی بانک‌ها در دست عده‌ای ویژه خوار رضایت می‌دهند، در حقیقت هزاران نفر را در حصار بیکاری قرار داده‌‌اند؟!

آیا جز این است که بیش از 90 درصدِ معوقات چند ده هزار میلیاردی در جیب 23 نفر مانده و این تعداد، 90 درصد بدهکاران کلان بانکی کشور هستند؟! با این سرمایه‌ی عظیم معطل مانده، دولت می‌گوید منابع نداریم. باید به این پرسش، پاسخ داده شود که با توجه به وجود منابع متعدد و درآمدهای کلان، این‌ منابع کجا هزینه می‌شوند؟

مگر غیر از این است که در این دولت نقدینگی سه برابر و هزینه‌های جاری ۲ برابر گشته؟ آیا این اتفاق نشانگر هزینه‌‌ی بالای دولت و فایده کم آن نیست؟  آیا این دولت بی انضباط، با ریخت و پاش‌های بی حساب، می تواند بر مشکلات اقتصادی فائق آید؟

دولت و برخی مسئولان هم نوای آن، با دادن آدرس غلط، تمام مشکلات عالم را به تحریم ها گره زدند، در حالی که تا چند ماه قبل‌تر از آن، همه‌ مشکلات به مدیریت کشور گره خورده بود!

دشمن که اعتراف کرد تحریم‌ها علیه ایران دیگر اثربخش نیست، عده ای برجام را مطرح کردند. با هدف رفع همه‌ تحریم‌ها با دشمن غدّار و قسم خورده مذاکره کردند و با ذوق زدگی برجام را آوردند؛ برجام که آمد به گفته‌ی خودشان سهم ما تقریبا هیچ بود!

در تمام این مدت، با تحلیل‌های فلج کننده اعتماد به نفس ملی را تضعیف و توانمندی داخلی را تحقیر کردند و دل‌بسته به سراب وعده‌های دشمن شدند. و تا کنون، این چهارمین سال است که کشور را در عقب ماندگی رها کرده‌‌اند. دشمن برای فشار اقتصادی بر ملت، آرایش جنگی گرفت، تحریم های جدید اعمال کرد و به اموال ما دستبرد زد، اما عده‌ای هنوز در تردید هستند که آیا او رفیق است یا رقیب یا دشمن!

بزرگ‌ترین خطای راهبردی دولت این بود که سرنوشت مردم را به مذاکره با آمریکا گره زد و  امروز توان اظهار پشیمانی ندارد. در این میان، مهم این نیست که دشمن تا دیروز خشمگین بود و امروز لبخند می‌زند، مهم نشاندن لبخند بر چهره مردم و زدودن غم از چهره بیکاران است.

ما جمعی از جوانان انقلابی، شما را مورد خطاب قرار می‌دهیم:

برای رفع این مشکلات و ناکارآمدی موجود چه باید کرد؟ سوال جوانان انقلابی از شما این است که آیا نباید به این دوران پایان بخشید؟ آیا نمی‌توان بر مشکلات فعلی غلبه کرد؟ آیا رهنمودهای رهبر انقلاب فقط در حد سخنرانی هستند و قابلیت اجرایی ندارند؟

ما با آگاهی از توانایی ها و استعدادهای کشور، به آینده امیدواریم. تجربه ثابت کرده است، هرگاه با اتکا به نصرت الهی به صحنه آمدیم، موفق بوده‌ایم. با اتکا بر همان اندیشه‌هایی که در دفاع مقدس موفق شدیم، می‌توانیم در اقتصاد، صنعت، تجارت و کشاورزی نیز موفق شویم. وقتی به توانمندی‌های داخلی اتکا کنیم، دیگر منتظر و نگران یک توافق نمی‌شویم که معلوم نیست طرف مقابل به آن پایبند است یا خیر.

امروز ظرفیت‌ها و سرمایه‌های فراوانی که در کشور وجود دارند، نوید آینده‌ای روشن را برای مردم می‌دهند. امروز کشور ما به‌خاطر وجود سرمایه‌های طبیعی، انسانی و هم چنین فرصت‌های بین‌المللی، ظرفیت پیشرفت فوق‌العاده‌ای را در درون خود دارد. امروز جمهوری اسلامی به یک قدرت اثرگذار در سطح منطقه و در مواردی در سطح جهان تبدیل شده است.

زیرساخت‌های گسترده‌ای در سراسر کشور وجود دارد که باید با تزریق دانش و فناوری و به‌کارگیری نیروی متخصص و راهبرد اقتصاد دانش بنیان، از آن‌ها بهره گرفت. امروز به روحیه‌ای نیاز داریم که در 8 سال دفاع مقدس تجربه کردیم؛ همان که در حوزه‌هاى هوا فضا، دفاعی، سلول‌های بنیادی، نانو و امثال آن توانست رتبه‌های یک رقمی را برای ایران عزیز در سطح جهان به ارمغان آورد. همان که شیطان بزرگ از آن آزرده است و نمی‌تواند قدرت دیگری را در حال تجلی در سطح جهان ببیند.

امروز، امنیت مثال زدنی کشور به برکت حضور مقتدرانه‌ی جوانان است؛ همین جوانانی که امنیت را به ارمغان آوردند، می‌توانند مشکلات و نارسایی‌هایی از قبیل رکود و بیکاری را نیز حل کنند.

همه این ها منطبق با دغدغه‌ای است که مقام معظم رهبری طی دو دهۀ گذشته به کرّات بر آن تأکید داشته‌اند و تنها و تنها راه حل مشکلات اقتصادی کشور را در گرو اجرای این راهبرد می‌دانستند. به جرات می‌گوییم، با اتکا به درون و ظرفیت داخلی، البته با مناسبات صحیح، پویا و فعال، با بخش عمده‌ی جهان می‌توان با قدرت و توان بیشتر پیش رفت.

امروز کشور ما در موقعیتی است که دشمنان نیز اذعان می‌کنند بدون حضور ایران بسیاری از مسائل منطقه حل شدنی نیست. دشمن از تفکر انقلابی می‌ترسد، چون کارآمد است و کشور را مقتدر می‌کند. هر جا نقطه ضعفی است، به دلیل دور شدن از تفکر انقلابی است. هرجا اختلاس و فساد و حقوق نجومی و اموال نجومی است، یعنی از تفکر و اندیشه انقلاب اسلامی فاصله گرفته شده است. مردم منبع قدرت کشورند و باید همین مردم سرسفره انقلاب بنشینند، نه عده ای ویژه‌خوار.

البته که رسیدن به آرمان‌های والای ملت ایران، با دولت پیر و فرتوت ممکن نیست. با دولت ساده زیست می‌توان به آرمان‌ها رسید، نه با دولتی که از ویژه خواران حمایت می‌کند. ما دولت کار می‌خواهیم، نه دولت شعار؛ دولت شفافیت گرا، نه دولت اشرافیت‌گرا؛ دولت خدمت‌گزار، نه دولت منت‌گزار؛ دولت اقدام و عمل، نه دولت وعده و ادعا؛ دولت با مردم، نه دولت بر مردم؛ دولت اقتصاد مقاومتی پایدار، نه اقتصاد لیبرال وابسته یک ورشکسته؛ دولتی از جنس مردم، نه دولتی از جنس اشراف؛ دولت متکی بر توان داخلی، نه دولت دل سپرده به آمریکا و اروپا. دولت پاکدستی و نه دولت حقوق‌های نجومی.

امروز مشهودترین و بزرگ‌ترین چالش‌های کشور مسئله‌ی اقتصاد ملّی است. انتظار به‌حقّ مردم این است که از یک اقتصاد شکوفا برخوردار باشند، رفاه عمومی باشد، طبقه‌ی ضعیف از وضعیّت غیر‌قابل ‌قبول خارج بشود، از مشکلات نجات پیدا کند. اقتصاد کشور نیازمند یک حرکت جدّی و یک کار بزرگ است. وقتی کشور درگیر یک جنگ تمام عیار اقتصادی است، یعنی تیمی خبره، با نگاه انقلابی و ایمان به حل مشکلات موجود، می‌تواند ما را از این برهه عبور دهد. نگاهی که معتقد باشد، باید رونق و پیشرفت اقتصادی را از ظرفیّت‌های درون کشور و درون مردم تأمین کنیم؛. ظرفیّت‌های فراوانی که یا استفاده نشده، یا درست استفاده نشده است. در مقابل نگاهی که نتیجه آن را در چندسال اخیر دیده‌ایم.

ما به عنوان جمعی از جوانان انقلابی میهن عزیزمان، شما را دارای سلامت اعتقادی و اخلاقی، معتقد به عدالت و خدمت صادقانه به مردم، دارای سلامت اقتصادی و دارای روحیه فسادستیزی، قانون گرا و پایبند به حکمت و خردگرایی در کارها، و مومن به ظرفیّت درون‌زای کشور و دارای راهبردهای کلان اقتصاد مقاومتی می‌دانیم.

شما را مخاطب نامه خود قرار دادیم، چون شما را مستقل از احزاب و گروه ها و متعهد و پایبند به ارزش‌ها و وفادار به ارزش های حقیقی انقلاب و مکتب امام و مورد اعتماد نظام و رهبری می دانیم. به نام خدا و با یاد خدا شروع کنید و برای نجات کشور از وضع موجود و نجات مردم ایران، دولت انقلابی آینده را شکل دهید. در صحنه حاضر شوید، که اگر نیایید، باید پاسخگوی جوانان انقلابی باشید.