حال و هوای خوابگاه‌های دانشجویی؛

آیا مسئولان دانشگاه حاضر هستند فرزندان خودشان را در برخی از خوابگاه‌های دانشجویی ساکن کنند؟

دبیر شورای صنفی دانشجویان دانشگاه اراک ضمن انتقاد از اینکه دولت حتی نمی‌تواند برای هفت درصد دانشجویانش خوابگاه تهیه کند، گفت: خوابگاه در ابتدای هر ترم به دانشجویان فشار می‌آورد که اگر کسی شهریه را واریز نکند، در ترم بعد به او خوابگاه داده نمی‌شود!

کد خبر: ۵۹۸۷۸۰

شنبه - ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۶ / April 22, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

سجاد مولوی، دبیر شورای صنفی دانشگاه اراک در گفت و گو با خبرگزاری دانشجو، در خصوص مسائل و مشکلات صنفی این دانشگاه گفت: اگر از مشکلات دانشجویان در این دانشگاه ساعت‌ها گفته شود، باز هم کم است. وضعیت رفاهی تقریباً مناسب نیست. در تابستان گذشته مجموعه ای از اقدامات در خوابگاه الزهرا(س) صورت گرفت که وضعیت نابسامان آن خوابگاه را تا حدودی بهبود بخشید؛ البته آن هم نه به طور کامل که فقط سه بلوک از شش بلوک مورد ترمیم و مرمت قرار گرفت. ولی دانشگاه اراک فقط محدود به این خوابگاه نیست.

وی افزود: وضعیت رفاهی دانشجویان در خوابگاه امیر کبیر جای بحث دارد. کیفیت غذاهای سلف جای بحث دارد. امکانات ابتدایی سلف مرکزی که از ملزومات است جای بحث دارد. خوابگاه شهید رضایی در پردیس سردشت که واقعاً از امکانات شهری تقربیاً دور است، جای بحث دارد. کار به جایی رسیده است که بسیاری از مشکلات دیگر از جانب دانشجویان نیز زیاد مورد مطالبه قرار نمی‌گیرند؛ چرا که دیگر امیدی به اصلاح ندارند آنقدر که گفته اند و جوابی نگرفته اند.

این فعال دانشجویی ادامه داد: من از مسئولان دانشگاه می پرسم که آیا حاضر هستید دختر و پسر خودتان در خوابگاه های دانشجویی مانند خوابگاه های دانشگاه اراک ساکن شوند؟

مولوی بیان داشت: دانشگاه اراک از نظر مالی و بودجه ای هم با مشلات زیادی دست به گریبان است؛ البته این چیزی است که در جواب به دانشجویان گفته می شود.اگر بودجه مناسبی به دانشگاه تعلق نمی‌گیرد، این وظیفه هیات رئیسه دانشگاه است که پیگیری بیشتری صورت دهد تا آنچه که شایسته دانشجویان است را در اختیار دانشگاه اراک بگذارند و مسئولان باید به خاطر این کوتاهی ها پاسخگو باشند.

وی افزود: در روانشناسی یک هرمی وجود دارد به نام هرم نیازهای ابراهام مازلو؛ بدین صورت که در پایه این هرم، نیازهای فیزیولوژیگ مثل خوراک و مسکن مناسب قرار دارد و  اگر این نیازها ارضا شود فرد به مرحله بعد می رود و نیازهای سطح بالاتری را تجربه می کند. دانشجویان ما در این مرحله مانده اند  این را من نمی گویم، همین نظر سنجی با جامعه ی آماری مناسب این را نشان می دهد.

دبیر شورای صنفی اراک با بیان اینکه دانشجویان دانشگاه اراک عمدتاً از شهرهای محروم کشور هستند و این موضوع یعنی دولت باید توجه بیشتری به این دانشگاه و این دانشحویان داشته باشد، گفت: مشکلات خوابگاه‌ها بسیار ملموس است، در برنامه پنجم توسعه آمده است که خوابگاه‌سازی از طرف دولت ملغی است، با این وصف به نظر می‌رسد در برنامه ششم توسعه قید دانشگاه رایگان به کل زده شود.

مولوی که از نزدیک با مشکلات خوابگاهی آشناست، افزود: طبق قانون بومی‌گزینی بیشتر دانشجویان پذیرفته شده در استان مرکزی مخصوصاً در دانشگاه اراک به عنوان دانشگاه مادر، از استان‌های محروم همچون لرستان و چهارمحال و بختیاری هستند که باید شرایط فرهنگی و مالی و اجتماعی این دانشجویان را سنجید.

وی افزود: جدا از مشکلات فرهنگی، خوابگاه‌های خصوصی دارای امکانات رفاهی فوق‌العاده ضعیفی هستند؛ به عنوان مثال در خیابان طالقانی اراک خوابگاهی خصوصی وجود دارد که هیچ شباهتی به خوابگاه ندارد، شیشه‌های شکسته با چسب چسبانده شده، اتاق‌ها با موکت‌های سوخته فرش شده و مشکلات بهداشتی بیداد می‌کند.

این دانشجوی دانشگاه اراک به امکانات کم خوابگاه‌ها اشاره و بیان کرد: در خوابگاه دخترانه شش بلوکی الزهرا(س) با ۷۰۰ دانشجو یک گیرنده دیجیتال وجود ندارد و دانشجویان دختر فقط شبکه‌های یک تا سه آن هم به صورت برفکی تماشا می‌کنند. یک سال است که درخواست خرید هشت دستگاه دیجیتال را به دانشگاه اراک دادیم و حالا می‌گویند بودجه نیست.

مولوی به عنوان نماینده دانشجویان استان مرکزی با اشاره به مصداق‌هایی از بی‌پولی دانشجویان و اینکه دانشگاه‌ها به سمت پولی شدن می‌روند، گفت: دانشجویی می‌شناسم که علاوه بر وامی که از وزارت علوم گرفته به دنبال وام گرفتن از نهاد‌های دیگر هم هست چراکه هیچ پولی ته جیبش ندارد.

وی با بیان اینکه باید مشکلات خوابگاهیان را از نزدیک دید و ضمن انتقاد از اینکه کشوری با این همه منابع نمی‌تواند برای هفت درصد دانشجویانش خوابگاه تهیه کند، ادامه داد: خوابگاه در ابتدای هر ترم به دانشجویان فشار می‌آورد که اگر کسی شهریه را واریز نکند، در ترم بعد به او خوابگاه داده نمی‌شود. این رفتار برای دانشجویانی که از شهرهای محروم می‌آیند و از قشر ضعیف جامعه هستند و حتی روزهای تعطیل را کار می‌کنند بسیار سنگین تمام می‌شود. حتی دانشجویانی را سراغ دارم که نزدیک یک سال است به خانواده خود در شهرستان سر نزده‌اند چراکه مجبورند شهریه و پول خوابگاه و غذا را تهیه کنند.