آنچه نمي بينيم؛

قربانيان خاموش شبكه هاي ماهواره اي

اگر سري به خانواده ها بزنيم تقريبا بخش اعظم و قابل توجهي از اين خانواده ها بخصوص جواناني که تازه تشکيل خانواده داده و اتفاقا داراي فرزندي هم شده اند ماهواره از ضروريات زندگي شان شده تا جايي که برخي عنوان مي کنند ابزاري است براي پر کردن اوقات فراغت!

کد خبر: ۵۹۹۰۷

شنبه - ۰۱ اسفند ۱۳۸۸ / February 20, 2010

به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبکه خبر دانشجو»، سايت جهان نيوز، اخيراً طي درج يك مقاله فرهنگي تربيتي چنين نوشته است:نمي توان تصور کرد که فرزندي در يک خانوده بدنيا بيايد و پدر و مادر وي تمام تلاشهاي خود را براي موفقيت او بکار نگيرند. گاهي اين تلاشها به شکلي است که تمام فعاليتهاي والدين در سايه رشد و پيشرفت فرزندشان قرار مي گيرد، آنهم در دنياي پرهياهوي فعلي که  همراه با  پيشرفت تکنولوژي کار را براي تربيت نسل آينده و کودکان سخت تر هم کرده است.

در حال حاضر سر و صداي حاکي از موفقيت جامعه ايران که بدليل همبستگي و پايداري کانون گرم خانواده ها و تربيت درست کودکان شکل گرفته به جوامع غرب رسيده تا آنها هم ثبات خانواده را در دستور کار خود قرار داده و براي پيشبرد اهداف خود بخصوص در ايران تيرهاي زهر آلود خود را به سمت همين کانون خانواده نشانه روند .زيرا مي دانند هميشه يک جامعه سالم متاثر از خانواده هاي سالم است . در اين بين فطرت پاک کودکان بيشتر از بقيه مورد آماج حملات قرار مي گيرد و اين حملات بگونه اي طراحي مي شوند تا پدر و مادر کودک ناخواسته در اين حملات براي آسيب زدن به فطرت کودک سهم بسزايي هم داشته باشند.

تلويزيون به عنوان يکي از فراگيرترين رسانه هاست که عمدتا خانواده ها کمترين نگراني را درباره برنامه هاي آن دارند . اما اکنون فارغ از نقدهايي که به برنامه سازان تلويزيون و حتي ساير رسانه ها بخصوص در حوزه کودک وارد است که نياز به مجالي ديگر جهت آسيب شناسي جدي آن مي باشد، در اينجا تاثيرات منفي رسانه هايي را بيان مي کنيم که به مدد پيشرفت تکنولوژي و حمايت همين خانواده ها به آغوش گرم خانواده وارد مي شوند تا با استفاده از غفلت پدرها و مادراني که بقولي تمام هم و غمشان کودکانشان هستند، اولين آسيبهاي طراحي شده به پاکترين ومعصوم ترين افراد جامعه وارد شود. آسيب هايي که شايد ديگر مجالي براي بازسازي آن فراهم نشود. اگر سري به خانواده ها بزنيم تقريبا بخش اعظم و قابل توجهي از اين خانواده ها بخصوص جواناني که تازه تشکيل خانواده داده و اتفاقا داراي فرزندي هم شده اند، ماهواره از ضروريات زندگي شان شده تا جايي که برخي عنوان مي کنند ابزاري است براي پر کردن اوقات فراغت!

گشتي در کانالهاي ماهواره اي جدا از برنامه هاي مستهجن آن که در اين مبحث قصد پرداخت به آن را نداريم نشان مي دهد که برنامه هاي ويژه کودکان در اين شبکه هاي ماهواره اي روزبروز در حال افزايش است وحتي برخي از برنامه هاي بزرگسالان بطور عمد بصورت انيميشن و فانتزي ساخته مي شود تا کودکان را هم همراه خود کنند.جالب اين است که برنامه هاي ويژه کودکان به مراتب بسيار حرفه اي تر هم ساخته شده و دوبله هاي حرفه اي هم دارند برنامه هايي که ميلياردها دلار صرف ساخته شدن آنها شده و حتي کانالهاي با فرکانسهاي بسيار قوي هم براي آنها در نظر گرفته مي شود.

سئوال:
هزينه هاي ميليارد دلاري براي ساخت انيميشن و حتي سريال ويژه کودکان به منظور سرگرمي کودکان ما ساخته شده و اين هزينه ها از سر دلسوزي بوده ؟ آيا تا بحال دقت کرده ايد که محتواي اين کارتونها چه هستند ؟

کودک درسنين 3 تا 5 سالگي فقط بيننده است وقدرت تشخيص بين خوب و بد را ندارد و هر آنچه براي او به نمايش بگذاريم مي بيند و به عنوان يک حرکت پسنديده مي پذيرد. آنها قدرت تفکيک خوب،بد و يا افسانه بودن را ندارند و اين باعث مي شود تا ارزشهاي آنها در دنياي واقعي تغيير کند. کودکان چيزي را که مي بينند و يا مي شنوند به عنوان يک باور واقعي مي پذيرند بويژه زمانيکه اين باور با ابزارهاي جذابتري هم بيان شود.

اين کارتونها موريانه وار در ذهن کودکان رسوخ مي کنند تا فرهنگي در ذهن آنها شکل بگيرد جداي از فرهنگ بومي کشورمان. و حتما اين سئوال براي کودک پيش مي آيد که چرا من دختر خاله مو طلايي که دامن کوتاه داشته باشد ندارم؟ آيا دقت کرده ايد در کودکان و شخصيتها در اين کارتونها که صدا وسيماي خودمان هم گاهي پخش مي کند پسر ها در اين کارتونها دوست دختر دارند و...!؟ و سئوالهايي از اين قبيل که نشان از آغاز دوگانگي فرهنگ کودک دارد آنهم در زماني که شخصيت کودک در حال شکل گيري است. بعضي از کارتونها که سراسر خشونت است و اتفاقاً کودک در حين تماشاي اين کارتونها خود را در موقعيت قهرمان اين کارتونها مي گذارد و نتيجه آن در بهترين شرايط ترس و وحشت و دلهره اي است که شب موقع خواب به سراغ کودک مي آيد يا شکل گيري روحيه پرخاشگري که عواقب آن در سنين نوجواني بخوبي مشهود است.

کودکان در برنامه هاي ماهواره که ويژه بزرگسالان ساخته و پخش مي شوند با موضوعاتي چون پرخاشگري، رفتارهاي جنسي و مصرف مواد مخدر و الکل آشنا مي شوند و از آنجا که هنوز تفکر انتقادي و منطقي در آن ها شکل نگرفته است ممکن است چيزهائي را که مي بينند به عنوان موارد معمول، سالم و قابل قبول بپذيرد.

چنانچه اين برنامه هاي تلويزيوني به سمتي رود که مفاهيم خشونت و پرخاشگري در آن ها زياد باشد ، مي تواند تاثير نامطلوبي روي رفتار کودک بگذارد، ممکن است کودک رفتار تهاجمي و پرخاشگرانه را به عنوان راه و روشي براي حل مشکلات و مسائلش انتخاب کند و يا با شخصيت هاي خاصي مثل قرباني يا مهاجم همانندسازي کرده و رفتارهاي آنان را تقليد کند، کودکاني که خود مشکلات رفتاري و هيجاني دارند ، ممکن است راحت تر توسط برنامه هاي نامناسب تحت تاثير قرار بگيرند. اگر چه برنامه هاي پرخاشگرانه و خشونت آميز تلويزيون تنها علت پرخاشگري کودکان نيست اما مي تواند يک عامل مهم باشد و تازه اين اول ماجراست. شوهاي تلويزيوني با پوششهاي زننده بهمراه تيزر هاي تبليغاتي که نمايش بدنهاي عريان و....از اساس جدانشدني اين برنامه ها هستند به اضافه تصويرهاي مستهجن که بطور اتفاقي بر صفحه تلويزيون نقش مي بندد و امکان هرگونه عکس العمل را از ما مي گيرد و ....را در نظر بگيريد و حتما آگاهي هم داريد که هرچقدر اين برنامه ها را کنترل کنيد بدليل حس قوي کنجکاوي کودک امکان دسترسي به هر کانال ماهواره اي آنهم با هر شرايطي امکانپذير است.

خوب اين سهل انگاري پدرو مادر به ماهواره هم ختم نمي شود .اخيرا باب شده که کودکان در کنار مداد،پاکن ، کتاب ،کيف و ... يک عدد گوشي موبايل با امکانات کامل از جمله داشتن بلوتوث هم با خود حمل مي کنند تا اين فرزند بقول پدر ومادرشان چيزي از بقيه کم نداشته باشد. يعني به لطف پدر و مادر همان تصاوير مستهجن از داخل منزل به  مدارس و بصورت يک بسته کامل بدور از چشم مسئولين در بين همکلاسيها رد و بدل مي شود.

اين گونه است که به مدد خانواده، ماهواره و عدم برنامه ريزي صحيح مسئولين يک کودک 8-9 ساله که آينده ساز اين کشور است، هر آنچه نبايد بداند با تعاريف و باورهاي غربي مي آموزد. /انتهاي پيام/