عضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران:

فقر و محرومیت از عوامل تشدید کننده قومیت گرایی در بلوچستان است

عضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران با اشاره به ابعاد شکاف قومیتی در استان سیستان و بلوچستان و نقش آن در محرومیت این استان گفت: فقر و محرومیت از عوامل تشدید کننده قومیت گرایی در بلوچستان است.

کد خبر: ۵۹۹۳۱۷

چهارشنبه - ۳۰ فروردين ۱۳۹۶ / April 19, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، در نشستی که به همت انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران روز یکشنبه ۲۷ فروردین ماه با حضور احمد نادری و مجتبی جهان تیغ در تالار مطهری این دانشکده برگزار شد، به ابعاد شکاف قومیتی در استان سیستان و بلوچستان و نقش آن در محرومیت این استان پرداخته شد.

احمد نادری، عضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، با بیان اینکه در استان سیستان و بلوچستان شاهد دو گروه قومیتی سیستانی و بلوچستانی هستیم که سیستانی‌ها نسبت به بلوچستانی ها در اقلیت هستند، گفت: بلوچستان دارای دوگانگی شمالی و‌ جنوبی است. بخش شمالی از زاهدان تا ایرانشهر(سرحد)و قسمت جنوبی، از ایرانشهر تا چابهار است که به آن منطقه نیز (سواحل مکران)گفته می شود.

این استاد دانشگاه افزود: در سواحل مکران، به دلیل زمین های حاصلخیر و آب کافی، بیشتر کشاورزی رواج داشته و ساختاری شبه فئودالی دارد و در مناطق سرحدی، به دلیل ساختار منطقه بیشتر کشاورزی و دامپروری رواج دارد.

در ادامه دکتر نادری به شرح نیروهای اجتماعی مطرح در قوم بلوچ پرداخت و آن ها را به ۶ دسته تقسیم کرد و گفت: دسته اول سردارها و خانها و طبقه اشرافیت موروثی است که بیشتر در منطقه مکران زندگی می کنند و تقریبا مثل هند مبتنی بر ذات پست و ذات برتر است.

وی دسته دوم را نیروهای مذهبی شامل روحانیون و‌ مولوی ها دانست و افزود: تا قبل از انقلاب مولوی ها و شیوخ مذهبی سامان رهبری جامعه را نداشتند و‌ بنا بر حسب جامعه، خان ها و‌ اشراف اراده کننده جامعه بودند؛ ولی پس از انقلاب و مبتنی بر ایدئولوژی اسلامی، خوانین تضعیف شدند و با این اتفاق لیدرهای مذهبی قدرت میگیرند و به یک نیروی اجتماعی تبدیل می‌شوند.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه دسته سوم نخبگان ناسیونالیست بلوچی بودند، گفت: تا یک دهه اخیر، ناسیونالیسم بلوچی بیشتر در پاکستان وجود داشته؛ اما حدود یک دهه است که وارد ایران نیز شده است؛ گروه چهارم نیز جزئی بروکرات ها هستند.

وی با بیان اینکه پنجمین نیروی اجتماعی مطرح در قوم بلوچ نو کیسه ها که طبقه نو ظهوری هستند، است، گفت: این طبقه نه فقط در بلوچستان که در کل دنیا وجود دارند و اصطلاحا یک شبه پول دار شده اند. در این گروه بعد معنوی فرهنگ با بعد مادی پیش نرفته. بعضی از این گروه بازماندگان طبقه اشراف هستند و عده‌ بسیاری از آنها از راه بازرگانی و عموما تجارت غیر قانونی به ثروت رسیده اند و چون ثروت دارند، دارای نفوذ اجتماعی نیز در اجتماع هستند.

نادری طبقه روشنفکر جامعه که غالبا فارغ التحصیلان دانشگاه های خارج از سیستان و بلوچستان هستند را ششمین دسته مطرح دانست و افزود: بیشترین قوم مداری در بین بلوچ ها وجود دارد؛البته گفتمانی برخلاف قومداری قومی وجود دارد که معتقد است که بنا به مذهب مشترک باید اختلافات قومی را کنار گذاشت و یگانگی و اتحاد به وجود آورد.

وی ملی گرایی بلوچ را بر دوپایه مذهب و قومیت دانست و افزود: ملی گرایی بلوچی اعتقاد به ملت بلوچ است با تأکید بر سرزمین و‌ عوامل زیستی مثل خون و نژاد.

نادری در پایان سخنان خود فقر و محرومیت را از عوامل تشدید کننده قومیت گرایی در بلوچستان دانست.

دیگر میهمان برنامه شکاف قومیتی در سیستان و بلوچستان مجتبی جهان تیغ، سردبیر نشریه محلی آفتابِ شرقی در ابتدای سخنان خود عنوان برنامه را مورد انتقاد قرار داد و فرمودند که چرا از عنوان شکافِ قومیتی استفاده می کنیم و نمی گوییم اختلاف قومیتی؟

وی که از استان سیستان و بلوچستان و از طریق ویدئو کنفرانس مهمان برنامه بود، پاسخِ این پرسش را که علت محرومیت استان توسعه نیافتگی یا مسائل قومیتی است؟ شبکه ای از مشکلات دانست و گفت: علت اصلی مشکلات این استان  توسعه نیافتگی و‌ توسعه نامتوازن است.