اندیشکده سلطنتی انگلیس:

«مقاومت» جایی در دستور کار روحانی ندارد

مقاله‌نویس اندیشکده سلطنتی چتم‌هاوس انگلیس می‌گوید «مقاومت» جایی در دستور کار «حسن روحانی» ندارد و او سخت تلاش می‌کند رشد کم اقتصادی پسابرجام را با زبانی عوام‌پسند به عنوان یک دستاورد اقتصادی بزرگ نشان دهد.

کد خبر: ۶۰۳۱۳۲

پنجشنبه - ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ / May 04, 2017

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، یکی از اعضای پژوهکشده سلطنتی «چتم هاوس» در مقاله‌ای به رقابت‌های انتخاباتی این روزهای ایران و وضعیت رئیس‌جمهور فعلی در این کارزار پرداخته است.

نویسنده مقاله ابتدا به معرفی «حسن روحانی» و توضیح سوگیری‌های وی پرداخته و نوشته: «در انتخابات پیش رو، رئیس‌جمهور میانه‌روی مستقر یعنی حسن روحانی، نماینده مفهوم اصلاحات است.»

در ادامه مقاله به برنامه روحانی برای سکانداری دولت ایران در 4 سال آینده پرداخته شده و آمده: «در دستور کار حسن روحانی که بر امتزاج اقتصاد و سیاست‌های منطقه‌ای ایران با راهبردهای جامعه جهانی استوار است، مفهوم مقاومت جایی ندارد.»

عضو تیم مطالعاتی چتم‌هاوس نوشته: «روحانی چند وقتی است که امید دارد که اقتصاد کشورش را با تکیه بر سرمایه‌گذاری خارجی، احیاء کند و به آن تنوع ببخشد. روحانی می‌خواهد با این رویکرد، علاوه بر اشتغال‌زایی و حل مشکلات کلان اقتصاد ایران، روابط با کشورهای خارجی و به خصوص کشورهای خاورمیانه را تقویت کند.»

نویسنده، سخنان رئیس‌جمهور ایران را به شهادت گرفته و نوشته: «او خود گفته که در انتخابات پیش رو، مهم‌ترین مسئله عبارت است از اینکه آیا ما می‌خواهیم دوباره با دنیا وارد تقابل شویم و سایه شوم جنگ را بالای سر کشورمان بیاوریم یا اینکه می‌خواهیم روند تعامل محترمانه با جهان را ادامه دهیم.»

پژوهشگر خاورمیانه این اندیشکده انگلیسی سپس به سراغ برگ برنده اصلی روحانی یعنی «برجام» رفته است.

در اینجای مقاله می‌خوانیم: «دستاورد اصلی دولت روحانی، توافق هسته‌ای با 1+5 بود؛ توافقی که در مقابل کاهش تحریم‌های آزاردهنده اقتصادی و تحریم فروش نفت ایران، پیشرفت برنامه هسته‌ای این کشور را به مصالحه گذاشت.»

نویسنده وابسته به اندیشکده سلطنتی انگلیس به مشکلات حسن روحانی برای تبلیغ تأثیرگذار و باورپذیر هم پرداخته و با زبانی فنی نوشته: «روحانی سخت تلاش می‌کند که رشد اقتصادی کشورش (در پسابرجام) را به دستاوردهای ملموس و عامه‌پسند اقتصادی ترجمه کند ولی اصل ماجرا این است که روند سرمایه‌گذاری (خارجی) در ایران، قطره‌چکانی و میزان افزایش رشد اقتصادی هم محدود بوده است. این دو عامل باعث شده که روحانی در برابر حملات محافظه‌کاران، آسیب‌پذیر باشد.»