دبير اجرايي پنجمين كنگره بين‌المللي سرطان پستان:

3 تا 6 ماه پس از شيمي‌درماني بهترين زمان براي بازسازي سینه سرطاني است

دبير اجرايي پنجمين كنگره بين‌المللي سرطان پستان گفت: برداشتن پستان و بازسازي آن مي‌تواند همزمان انجام شود، ولي بهترين زمان براي انجام بازسازي، 3 تا 6 ماه پس از اتمام پرتودرماني و شيمي‌درماني است.

کد خبر: ۶۰۵۵۶

چهارشنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۸۸ / February 24, 2010

به گزارش خبرنگار علمي «شبكه خبر دانشجو»، دكتر محمد هادي زاده در حاشيه پنجمين كنگره بين المللي سرطان پستان كه در سالن ابن سيناي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در حال برگزاري است، در جمع خبرنگاران اظهار داشت: بازگرداندن سلامتي و اصلاح تغييرات ظاهري بدن از اهداف بازسازي سینه است.

وي افزود: امروزه بسياري از زنان مبتلا به سرطان پستان تحت عمل جراحي محافظه كارانه قرار مي گيرند.

دبير اجرايي پنجمين كنگره بين‌المللي سرطان پستان بيان داشت: در سال‌هاي اخير پيشرفت هاي زيادي در زمينه بازسازي پستان حاصل شده است.

هادي زاده بيان داشت: اگر چه پستان بازسازي شده هرگز مانند پستان طبيعي نيست و نمي تواند شير توليد كند، ولي با تمام اين مسائل، نتايج جراحي مي تواند بسيار راضي كننده باشد.

وي عمل بازسازي پستان را جراحي بزرگي خواند و گفت: بيمار بايد براي بازسازي، قبل از جراحي با جراح و آنكولوژيست صحبت كند.

دبير اجرايي پنجمين كنگره بين المللي سرطان پستان بيان داشت: برداشتن پستان و بازسازي آن مي تواند همزمان انجام شود، اما در صورتي كه اين عمل به طور مجزا صورت گيرد، بهتر است انجام آن در هر زماني پس از انجام عمل ماستکتومي باشد.

وي بهترين زمان بازسازي پستان را 3 تا 6 ماه پس از اتمام پرتودرماني و شيمي درماني عنوان كرد و گفت: از نظر نوع جراحي براي بازسازي پستان دو نوع مختلف وجود دارد؛ كه در يك روش از بافت خود فرد استفاده مي شود و در روش ديگر با استفاده از بافت‌هاي مصنوعي يا پروتز اين عمل انجام مي گيرد.

هادي زاده ادامه داد: تا كنون در هيچ يك از منابع پزشكي شواهدي مبتني بر افزايش خطر عود بيماري پس از بازسازي پستان وجود ندارد و با اطمينان مي توان گفت كه بازسازي پستان باعث شعله ور شدن بيماري و تسريع عود بيماري نمي شود.

دبير اجرايي پنجمين كنگره بين‌المللي سرطان پستان گفت: بازسازي پستان با استفاده از بافت طبيعي بدن، نوعي جراحي است كه در آن پستان با استفاده از نسوج ساير قسمت‌هاي بدن مثل پوست و نسوج اضافه زير ناف يا عضلات پشت قفسه سينه و ساير بافت‌هاي بدن جايگزين مي شود.

وي يادآور شد: اين نوع از اعمال جراحي نسبتاً بزرگ و طولاني هستند و عوارض درازمدت آن كمتر از بازسازي با ايمپلنت است.

هادي زاده خاطرنشان كرد: در بيماران ديابتي و يا سيگاري بازسازي پستان همواره با احتمال خطر كم خوني نسوج جايگزين شده و عدم بهبودي زخم‌ها همراه است كه با توجه به احتمال بالاي عود بيماري، اين افراد بهتر است هرگز پستان خود را بازسازي نكنند./انتهاي پيام/