شعر// به بهانه میلادی که جهان را زیر و رو کرد؛

«تقارن طلوع مهر و ماه»

* به نام او كه اويي نيست جز او/ به روي اوست هر جا مي كنم رو/ هواي باغ بي برگي ما را/ به گل هاي محمد كرده خوشبو

کد خبر: ۶۱۱۴۵

دوشنبه - ۱۰ اسفند ۱۳۸۸ / March 01, 2010

گروه ادب و هنر؛

بوي بهشت است اين، يا گل احمد؟!
سرزده یا صادق آل محمد؟!
يا كه دميد از افق مهر صداقت؟!
يا كه تبسم نمود، غنچه احمد؟!
يا، زده مشك تتار، بر گل شب بود؟!
دست نسيم سحر، در شب اسعد؟!
ماه مشاعل فروز، احمد محمود
كوكب برج ولا، صادق سرمد!
هر دو به تشريف حق، بوده مشرف
هر دو به تاييد هو، بوده مويد!
شافع روز جزا، چشمه رحمت
جان همه كائنات، روح مجرد!
اخير خير الوري، سيد عالم
مهبط وحي خدا، عبد مويد!
سلسله جنبان عشق، خاتم خاتم
جرگه عشاق را، مرشد ارشد!
ناشر علمش شده، جعفر صادق
صادق صبح ولا، پرتو ايزد!
عالم و آدم بشد، يكسره از هوش
باد سحر چون نقاب از گل او زد!
كرده پريشان شب تار جهان را
چون گره افكند بر زلف مجعد!
از نفس آتش آن گل سوري
مهر خموشي زده آتش معبد!
عقل چو مي خواست زآن شعله فروزد
برق جهانتاب او، چشم حسد زد!
خشك بشد بركه ساوه چو افتاد
شبنم داغ از گل پاك محمد
آنكه به يك غمزه شد، مسئله آموز
يعني ابوالقاسم آن امي امجد
شاهد ما چون نقاب از رخش افكند
جمله عالم همه گفتند: «اشهد»
شكر كه توفيق شد، باشيم اين شب
در كنف حضرت شاهد مشهد

* ابوالفضل فيروزي (ني نوا)/

/انتهاي پيام/