یادداشت دانشجویی/

امنیت اتفاقی نیست؛ بابت آن شهید داده‌ایم

بدانید که ظلم فقط ظلم حاکم بر زیر دستان نیست، بدترین ظلم، ظلم جامعه بر حاکم جامعه است، به خاطر همین علی (ع) مظلوم‌ترین فرد بود. بدانید امنیت اتفاقی نیست و بابتش شهید دادیم و حداقل بهای این امنیت ظلم نکردن به رهبری و نظام و خانوادهای شهدا بود.

کد خبر: ۶۱۳۰۷۸

سه‌شنبه - ۲۳ خرداد ۱۳۹۶ / June 13, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی؛* ساعت ١٠:١٥دقيقه صبح روز چهارشنبه مورخ ١٧/٣/٩٦گروه تروريستي تكفيري داعش با اقدام كور تروريستي و حمله مسلحانه به حرم حضرت امام خميني(ره) و مجلس شوراي اسلامي منجر به شهادت و زخمي شدن تعدادي از هم وطنان عزيز شده است.

اين حادثه غم انگيز كه دل هر ايراني رو به درد آورد ياد آور قصيده معروف ناصر خسرو است:

روزي زسر سنگ عقابي به هوا خواست
واندر طلب طعمه پرو بال بياراست
بر راستي بال نظر كرد و چنين گفت
امروز همه روي جهان زير پر ماست...
ناگه زكمينگاه يكي سخت كماني
تيري زقضاي بد بگشاد بر او راست
بر بال عقاب آمدآن تير جگر دوز
وَز ابر مر او را به سوي خاك فرو كاست...
زي تير نگه كرد و پر خويش بر او ديد
گفتا زكه ناليم كه از ماست كه بر ماست

روزي كه بعضي از اشخاص و خواص كشوري همچون ماكياول (در كتاب شهريار، هدف عمل سياسي را دستيابي به قدرت مي داند و بنابراين آن را محدود به هيچ حكم اخلاقي نمي داند و در نتيجه به كار بردن هر وسيله اي را در سياست براي پيشبرد اهداف مجاز مي شمارد و بدين گونه سياست را به كلي از اخلاق جدا مي داند و معتقد است كه حكومت براي نيل به قدرت، ازدياد و حفظ بقاي آن مجاز است به هر عملي از قبيل كشتار، خيانت، ترور، تقلب و...دست بزند و هر گونه شيوه اي حتي منافي اخلاق و شرف و عدالت را براي رسيدن به هدفش روا دارد) براي رسيدن به هدف خود اخلاق را زير پا گذاشتند و با تندرو خواندن سپاه، بسيج و نيروهاي امنيتي و انتظامي و كم كردن بودجه دفاعي كشور به تضعيف آن ها پرداختند، بايد فكر همچين روزی هم بودند.

وقتی گفتند دنیای امروز دنیای گفتمان است نه دنیای موشک و اشخاصی، اعدام منافقان دهه ۶۰ را سرکوب کرد و به دفاع از آن ها با حقوق بشر غربی برآمد، وقتی غلامحسین کرباسچی در سخنرانی خود گفته بود به جای راه حل نظامی، با مذاکره می توان مشکل سوریه را حل کرد و به شهدای مدافع حرم توهین کرد، باید منتظر حمله تروریستی در منطقه نا امن خاورمیانه بودیم. بهتر است افرادی همچون کرباسچی، پاسخ دهند که علت و سر منشا این حادثه چه بود؟ وقتی چنین شخصیت هایی با تمام حملات ناجوانمرادنه ای که علیه سپاه و قوه قضائیه در جلسات و میتینگ ها و فضای مجازی با چالش «اعدام، دیوار کشی، موشک، نظامی گری و ...داشتند همچین روزی را پیش بینی می کردند؟ آیا الان هم حاضرند با اعدام تروریست دستگیر شده ای که باعث شهادت چندین نفر از هم وطنانمان شده است؛ مخالفت کنند؟

چه بودیم و چه شدیم؟ کودک بودیم، تاریخ می خواندیم.

امیر کبیر، ستارخان، باقر خان، رئیس علی تنگستانی و میرزای جنگلی.

با خود می خواندیم و خوش بودیم، به ایستادگی مردانمان.

به انتهای داستان که می رسیدیم اما، امیرکبیرمان را کشتند، ستارخانمان را کشتند، باقر خانمان را کشتند.

باخود می خواندیم و می گفتیم چه احمق مردمانی بودند، بزرگانشان را می کشتند؟

با خود گفتیم بزرگ می شویم کشوری می سازیم، صنعتش امیر کبیری، مردمانش ستارخانی، خاک می خورند و خاک نمی دهند یک نان را همه با هم می خوریم، زیر بار ذلت نمی رویم.

ما هم بزرگ شدیم

امیرمان فریاد زد هل من ناصر ینصرنی

نشنیدیم و نشناختیم

میرزایمان فریاد زد مقاومت کنید که امان نامه گرگ تزویر است، امان می دهند تا مقاومتتان بشکند، نشنیدیم و نشناختیم مردانمان را دلخوش به مذاکره به جای مقاومت کردند با اینکه سرنوشت سازش را لمس کرده بودیم؛ اما هزینه سازش بسی بیشتر از چالش است. در سازش ما ایروان ها و گرجستان ها و خزرها و بحرین ها دادیم، علاوه بر دادن سرداران و قهرمانان اما در چالش ها خرمشهر ها فتح کردیم و وجبی از خاک و ناموس عقب ننشستیم.

الان عده ای فهمیدند که چقدر امنیت خوب است و جنگیدن مدافعان حرم با دشمن درچند صد کیلومتر دورتر از خاک وطن چقدر منطقی است. آیا اشخاصی که شعار نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران سر می دادند، فهمیدند که کمک کردن به محور مقاومت (سوریه، فلسطین، عراق، لبنان، یمن) برای جلوگیری از همچین روزهایی بوده است؟ افرادی که خائنانه گفتند مدافعان حرم برای پول رفتند و دل خانواده هاشون را به درد آوردند تا جایی که همسر شهید مدافع حرم محمد بلباسی در واکنش به حادثه تروریستی مجلس و حرم امام (ره) در استوری پست اینستاگرامی خود نوشت  چه زود بچه هايت فهميدند كه تو براي چه رفتي! این نوشته از دردی حکایت دارد که شما بی غیرتان زخم زبان زدید. تا کی می خواهید خود را به خواب بزنید؟ آنان که گاهی به نعل می زنند و گاهی هـــم به میخ، سرانجام چکش واقعیت روی انگشتشان می خورد!

مرد باشید و غیرت داشته باشید و بابت اشتباهی که کردید از خانواده ای شهدا و مدافعان حرم عذر خواهی کنید؛ اما همچین غیرتی از همچین جماعتی دور از انتظار است.

بدانید که ظلم فقط ظلم حاکم بر زیر دستان نیست، بدترین ظلم، ظلم جامعه بر حاکم جامعه است، به خاطر همین علی (ع) مظلوم ترین فرد بود. بدانید امنیت اتفاقی نیست و بابتش شهید دادیم و حداقل بهای این امنیت ظلم نکردن به رهبری و نظام و خانوادهای شهدا بود.

سینا علیزاده کیاپی- فعال دانشجویی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.