به مناسبت 17 ربيع الاول

پيامبر (ص) و اهل بيت (ع) برتر از تمام مخلوقات

پيامبر اکرم(ص) فرمود: خداوند تبارک و تعالي پيامبران مرسل را بر فرشتگان مقرّب خود برتري داده است و مرا بر تمام پيغمبران و رسولان برتري داده است و بعد از من فضل و برتري براي علي و امامان بعد از علي است و فرشتگان و دوستان ما هستند.

کد خبر: ۶۱۵۷۰

پنجشنبه - ۱۳ اسفند ۱۳۸۸ / March 04, 2010

در کتاب عيون اخبار الرضا عليه السلام از اباصلت هروي، از حضرت رضا عليه السلام و آن حضرت از پدرانش عليهم السلام نقل کرده‌اند که رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلم فرمود:

خداوند برتر از من کسي را نيافريده و گرامي‌تر از من نزد او کسي نيست.

اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: عرض کردم يا رسول الله، شما برتر هستيد يا جبرئيل؟

فرمود: يا عليّ؛ خداوند تبارک و تعالي پيامبران مرسل را بر فرشتگان مقرّب خود برتري داده است و مرا بر تمام پيغمبران و رسولان برتري داده است و بعد از من فضل و برتري براي تو و امامان بعد از تو است و همانا فرشتگان خدمتگزار ما و دوستان ما هستند.

اي علي، اگر ما نبوديم خدا آدم و حوّا، بهشت و دوزخ، آسمان و زمين را نمي آفريد.

چگونه ما برتر از فرشتگان نباشيم در حالي که نسبت به معرفت پروردگار و تسبيح و تهليل و تقديس او از آنها پيشي گرفتيم، زيرا اول چيزي که خداوند آفريد، ارواح ما بود، ما را به توحيد و ستايش خود گويا نمود، سپس فرشتگان را آفريد.

آنها وقتي ارواح ما را از نور يگانه‌اي مشاهده کردند، امر ما را بزرگ شمردند، ما تسبيح حق تعالي کرديم تا بدانند که ما خلقي هستيم که آفريده شده ايم و او منزّه از صفات ما است، به تسبيح ما فرشتگان تسبيح گفتند و او را از صفات ما پاک و منزه دانستند.

و وقتي عظمت شأن ما را مشاهده کردند حق تعالي را تهليل کرديم تا فرشتگان بدانند خدائي جز خداي بي همتا نيست و ما بندگان او هستيم و خدائي نيستيم که همراه با او عبادت ما واجب باشد، پس فرشتگان «لا إله إلّا الله» گفتند و وقتي بزرگي محلّ و موقعيت ما را مشاهده کردند، تکبير گفتيم تا فرشتگان بدانند خداوند بزرگتر از آن است که کسي جز به سبب او به شأن و مقام بزرگي برسد.

و وقتي عزّت و موقعيت ما را مشاهده کردند، گفتيم: «لا حول ولا قوّة إلّا بالله» تا اينکه فرشتگان بدانند هيچ نيرو و قدرتي جز بسبب خداوند نيست و وقتي نعمتي را که خدا به ما داده و وجوب اطاعت ما را مشاهده کردند، گفتيم: «الحمد لله» تا فرشتگان بدانند حمد و ستايش به خاطر نعمت ها سزاوار پروردگار متعال است، آنها هم گفتند: الحمد لله.

پس فرشتگان به سبب ما به شناخت توحيد، تسبيح، تهليل، تحميد و تمجيد خداوند هدايت شدند.

سپس خداوند تبارک و تعالي آدم را آفريد و مارا در صلب او به وديعه نهاد و آنگاه فرشتگان خود را دستور داد تا او را به خاطر تعظيم و بزرگداشت ما که در صلب او بوديم، سجده کنند.(1)

پس سجود آنها براي خداوند بخاطر عبادت و پرستش و براي آدم بخاطر اطاعت پروردگار و احترام او بود؛ زيرا ما در صلب او بوديم، پس چگونه ما برتر از فرشتگان نباشيم در حاليکه همه آنها به آدم سجده کردند.(2)

1.علّامه مجلسي تحقيقي درباره اين سجود كرده و آن را توضيح داده است به بحارالانوار: ج11 ص140 مراجعه کنيد.

2.عيون اخبار الرضا عليه السلام: ج1 ص 204 ح 22 ، کمال الدين: ج 1 ص 254 ، علل الشرايع: ج 1 ص 5 ح 1، بحارالانوار: ج 26 ص 335 ح 1 و ج 60 ص 303 ح 16 (قسمتي از روايت)، تأويل الآيات: ج 2 ص 876 ح 9، منتخب الأثر: ص 61 ح 1، ارشادالقلوب ص 403./انتهاي پيام/