کی‌روش:

تحریم‌های ایران بی‌عدالتی محض است/ دنیا، دنیای دیوانگی گاوبازها و سرخ‌پوست‌ها نیست

سرمربی تیم ملی فوتبال ایران گفت: تحریم‌ها علیه ایران بی‌عدالتی محض است و از نظر سیاسی و ورزشی به منافع جامعه ضربه می‌زند.

کد خبر: ۶۱۶۰۰۹

دوشنبه - ۰۵ تير ۱۳۹۶ / June 26, 2017

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، کارلوس کی روش، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران درباره شرایط صعود تیم ملی تحت هدایتش به رقابت‌های جام جهانی 2018 روسیه و آخرین وضعیت این تیم گفت‌و‌گویی را با هفته نامه پرتغالی «اکسپرسو» انجام داد.

کی‌روش در این زمینه اظهار داشت: ایران پیشتاز تیم‌های آسیایی در رده‌بندی فیفا و بالاتر از تیم‌های ژاپن، کره جنوبی و البته چین که میلیون‌ها یورو در فوتبال سرمایه‌گذاری کرده، است. ما حتی زمین تمرین مناسبی نداریم. درست است که ما در زمینی که سبزرنگ است، تمرین می‌کنیم، اما طول آن تنها 60 متر است (زمین استاندار مورد تأیید فیفا 100 و 110 متر است).

وی ادامه داد: ما محدویت‌های مالی و اجرایی زیادی در تیم ملی ایران داریم که به دلیل تحریم‌هایی است که علیه ایران وضع شده است که به عقیده من بی‌عدالتی محض است و هم به لحاظ سیاسی و هم به لحاظ ورزشی به منافع جامعه ضربه می‌زند. فدراسیون فوتبال ایران حتی نمی‌تواند پاداش حضورش در مسابقات جام جهانی را دریافت کند، نمی‌تواند پول مستقیمی به دست آورد و همه این‌ها به خاطر شرایط بین‌المللی ایران است. در کنار این‌ها مشکلات سازمانی دیگر هم هست، یک روز آب داریم، یک روز آب نداریم، بازیکنانی هستند که در شرایط خاصی هستند و کسی به آنها ویزا نمی‌دهد.

سرمربی تیم ملی فوتبال کشورمان در پاسخ به این پرسش که «چطور این شرایط را مدیریت می‌کنید؟» گفت: باید راه‌حل‌های خلاقانه پیدا کنم.

وی در ادامه در پاسخ به این پرسش که «چه راه‌حل‌های خلاقانه؟» خاطرنشان کرد: یک بار ما در دبی امارات اردوی تدارکاتی برگزار کردیم و قرار بود در آنجا یک بازی دوستانه با تونس به منظور آماده‌سازی خود برای انجام دو دیدار رسمی مقابل قطر و چین در مرحله انتخابی جام جهانی 2018 برگزار کنیم، اما متأسفانه به دلیل مشکلات سیاسی به وجود آمده بین دو کشور انجام این بازی تدارکاتی لغو شد. در آن شرایط چه کاری می‌توانستم بکنم؟ با دوستم که در دبی مدرسه فوتبال دارد، تماس گرفتم و ترتیب برگزاری یک بازی دوستانه با تیم ستاره‌های آفریقا را دادم.

سرمربی پرتغالی تیم ملی در پاسخ به این پرسش که «تیم ستاره‌های آفریقا؟» اظهار داشت: تعبیر من این است. ما با بازی مقابل تیم‌ ستاره‌‌های آفریقا خود را آماده کردیم و سپس در دو دیدار رسمی قطر و چین را شکست دادیم. و داستان تیم ستاره‌های آفریقا چه بود؟ (با خنده) تیمی متشکل از کارکنان هتل‌های دبی!

کی‌روش در پاسخ به این جمله که «حدس می‌زنم شما کار زیادی به لحاظ روحی و روانی انجام داده‌اید.» گفت: «در کنار هم قوی‌تر هستیم»، «هر دوئل را گران بفروشید»، «سپس نتیجه را خواهید دید»، این چیزهایی است که به بازیکنانم می‌گویم.

«آیا ایرانیان فوتبال را دوست دارند؟»، این پرسش بعدی بود که سرمربی 64 ساله کشورمان آن را این طور پاسخ داد: در تهران به تنهایی 17 روزنامه ورزشی وجود دارد و در کنارش خبرگزاری‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و رادیوها هم هستند که دقیقه به دقیقه فوتبال را دنبال می‌کنند. اکثریت 80 میلیون جمعیت ایران فوتبال را دنبال می‌کنند و تیم پرسپولیس به‌ تنهایی 25 میلیون هوادار دارد.

وی افزود: فوتبال ورزش اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم در کشور ایران است. بازی‌هایی از تیم ملی ایران بوده که 30 هزار هوادار پشت درهای بسته ورزشگاه مانده‌ و به‌دلیل پر شدن ورزشگاه شانس تماشای بازی را از دست داده‌ و از پشت‌ درهای بسته بازی را از رادیو گوش داده‌اند. در برخی موارد حتی پلیس مجبور می‌شود تا از شعاع 10 کیلومتری مانع رفتن مردم به ورزشگاه شود که این باورنکردنی و فوق‌العاده است.

سرمربی تیم ملی در در تمجید از کشورمان هم گفت: ایران کشوری زیباست. زمانی که تخت جمشید را از نزدیک دیدم تأثیر زیادی روی من گذاشت. ایران قدمتی 3500 ساله دارد و از همان سال‌های دور هم قرادادهای کاری وجود داشته و زنان نیز حق خروج از کشور را داشته‌اند. نسبت به نظر مردم غرب به ایران واقف هستم، اما از آنها دعوت می‌کنم که از این کشور و تهران دیدن کنند. دنیا، دنیای دیوانگی گاوبازها و سرخپوست‌ها و بدها و خوب‌ها نیست! در نهایت همه ما انسان هستیم.

کی‌روش در پایان در پاسخ به این پرسش که «همچنان با ایران به کارتان ادامه خواهید داد یا جای دیگری خواهید رفت؟» تأکید کرد: من این طور به قضیه نگاه می‌کنم که سه تیم مختلف را چهار بار به جام جهانی رسانده‌ام (آفریقای جنوبی در سال 2002، پرتغال در سال 2010 و ایران در سال‌های 2014 و 2018). در تیم‌های باشگاهی اسپورتینگ لیسبون، منچستریونایتد و رئال مادرید کار کرده‌ام و حالا هم برای دو بار متوالی تیم ملی ایران را به جام جهانی رسانده‌ام که به نظر آمار بدی نیست. با این وجود فکر می‌کنم که زود است بخواهم در مورد آینده‌ام صحبت کنم. تا زمانی که از کارم لذت ببرم به آن ادامه خواهم داد.