باشگاه دانشجویان/

«آتش به اختیار، حمایت کنیم»

به عنوان هشداری صمیمانه باید گفت اگر در سراسر کشور کارهای آتش به اختیار فراوانی تولید شود؛ اما توزیع کننده‌ها و مخاطب نهایی، مخاطب اهل دلی نباشد و برای حمایت از اثار فرهنگی هنری تمیز دغدغه نداشته باشد، باید روز به روز شاهد افول حرکات فرهنگی باشیم.

کد خبر: ۶۱۷۱۸۵

دوشنبه - ۱۲ تير ۱۳۹۶ / July 03, 2017

اخبار دانشگاهی را از «کانال اخبار دانشگاهی SNN.ir» دنبال کنید

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی؛ یتیم خانه ایران با استقبال چشم گیری مواجه نشد! همزمان بود با اکران فیلم سلام بمبئی! به خیلی از دوستان فرهنگی کارمان می‌گفتم یتیم خانه را دیدید می‌گفتند نه! اما سلام بمبئی را چرا!

احتراما باید گفت ما دچار یک سردرگمی فرهنگی هستیم! برای امثال فرهادی وقت می کنیم که هم نگاه کنیم و هم سایت ها و کانال هایمان را پر کنیم از نقد به فروشنده فرهادی و گشت ارشاد سهیلی...

اما به فیلم هایی مثل یتیم خانه ایران و یا انیمیشن نبرد خلیج فارس و یا همین فیلم ویلایی ها که میرسیم به ناگاه رگ غیرتمان فروکش می کند و القصه دغدغه هایمان به ناکجا آباد می رود!
هزار و یک نقد به داستان های صادق هدایت می زنیم! اما خودمان یک بار یک کتاب جلال آل  احمد و نادر ابراهیمی  را دست نگرفته ایم!

به خوبی نقد می کنیم؛ اما در حمایث از اثار ایجابی افتضاح بوده ایم! حرکات فرهنگی، تولیدات هنری تمیز آتش به اختیار وار زیاد داشته ایم کلاه خودمان قاضی!

آیا تا به حال آنگونه که باید حمایت کرده ایم؟ هر کار فرهنگی و هر اثرهنری سه مرحله اصلی دارد تا اتمام کار: تولید، توزیع و دیده شدن توسط مخاطب نهایی و ما می توانیم در این پازل فرهنگی یکی از 3 نقش زیر را بازی کنیم:

تولید کننده، توزیع کننده، مخاطب معمولی

نظر به آنچه تجربه شده است تولیدات فاخری داشته ایم، اما در رساندن آن به مخاطب نهایی دارای مشکل بوده ایم!

قشری که خود را فرهنگی کار  میداند در این عرصه موفقیت امیز عمل نکرده است!

به عنوان هشداری صمیمانه باید گفت اگر در سراسر کشور کارهای آتش به اختیار فراوانی تولید شود؛ اما توزیع کننده ها و مخاطب نهایی، مخاطب اهل دلی نباشد و برای حمایت از اثار فرهنگی هنری تمیز دغدغه نداشته باشد باید روز به روز شاهد افول حرکات فرهنگی باشیم.

که به دلیل عدم دیده شدن متوقف می شوند!

پس بسم الله!

از حرکات اتش به اختیار حمایت کنیم!..

سیدمحمد آل‌عمران؛ فعال دانشجویی دانشگاه شهید چمران اهواز

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.